Οι θεατές «έκλεψαν» θεατρικά μυστικά
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Μαυρίκιος εξηγεί στους θεατές τι μυστήρια ιστορία είναι |
H «Προετοιμασία μιας παράστασης» είναι μεικτό θέαμα που μας βάζει στα μυστικά
της δουλειάς ενός θιάσου, ο οποίος προετοιμάζεται να ανεβάσει τον «Ερρίκο Δ’»
του Πιραντέλο και ταυτόχρονα μετατρέπει τους θεατές σε αυτόπτες μάρτυρες
θεατρικών μυστικών.
Σε μια εποχή που οι αποκωδικοποιήσεις συνοδεύονται από ωμές απομυθοποιήσεις, η
εκ των ένδον απομυθοποίηση μιας παράστασης δημιουργεί τη δική της αθανασία…
Τη στιγμή που η Μόνα Λίζα χαμογελά αινιγματικά στους περίεργους που επιχειρούν
να αποκωδικοποιήσουν τα μυστικά της, ο Δημήτρης Μαυρίκιος αποκωδικοποιεί
ταυτόχρονα δύο πράγματα: τη θεατρική ψευδαίσθηση και τον Πιραντέλο. Την ίδια
στιγμή, ο Διονύσης Φωτόπουλος αναποδογυρίζει τα καθιερωμένα, περιστρέφει τους
θεατές του Εθνικού Θεάτρου στη σκηνή «Κοτοπούλη – Ρεξ» και τους δείχνει τη
«φόδρα» της παράστασης, που αποκαλύπτει το αποτέλεσμα της πρώτη φάσης δουλειάς
και ταυτοχρόνως είναι μια περιπλάνηση του θεατή στη μηχανή του θεάτρου –
καμαρίνια, σκηνή, τραμπουκέτα, αυλαία, πλατεία, φώτα. Οι θεατές μπαίνουν
ανάποδα, από την είσοδο των καμαρινιών. Ανεβαίνουν με το ασανσέρ των σκηνικών,
που βγάζει στη σκηνή όπου έχουν τοποθετηθεί τα καθίσματα. Καθώς ανακαλύπτουμε
τον εσωτερικό χώρο του θεάτρου, τον όγκο και τα μυστικά του, αρχίζει η
παράσταση με μια προβολή γύρω από τον βίο και το έργο του Πιραντέλο. Μια
φιλολογική έναρξη που πολύ γρήγορα εκρήγνυται.
Ο Δημήτρης Μαυρίκιος εξηγεί ελλειπτικά τη φόρμα της παράστασης: «Ασυνήθιστη
αλλά και πολύτιμη εμπειρία το work in progress… Ασυνήθιστο και το να
μοιραζόμαστε μαζί σας αυτή τη σκηνή, με την ευχή μιας υψηλότερης
θερμοκρασίας… ανάμεσά μας. Εμείς τουλάχιστον δεχθήκαμε με ενθουσιασμό αυτή
την ιδέα του Διονύση Φωτόπουλου». Οι αισθήσεις που βγαίνουν στην «κοινόχρηστη»
σκηνή μέσα από μια ανθολόγηση των δοκιμών, οργανώνουν ένα αόρατο σενάριο, μια
ουσιαστική δημιουργία. «Δεν είναι ακριβώς παράσταση με την τρέχουσα έννοια,
αυτό που θα δούμε. Είναι η παρουσίαση του αποτελέσματος της προεργασίας μας
πάνω στον Πιραντέλο και τον “Ερρίκο” του. Κυρίως πάνω στις έννοιες, όχι μόνο
τού ποιος είμαι και ποιος φαίνομαι, αλλά και του πότε είμαι, πότε φαίνομαι…
Ο χρόνος στον Πιραντέλο… Το στιγμιαίο και το αιώνιο… Οι ηλικίες…
ανελέητες! Τελικά ποιος είναι ζωντανός και ποιος δεν είναι… Φέτος 2006, στις
7 Αυγούστου, συμπληρώνονται 900 χρόνια από τον θάνατο του Ερρίκου Δ’, του
αυτοκράτορα της Γερμανίας. Κι όμως, ο Pirandello βάζει τον ήρωά του να λέει
ότι ύστερα από τόσους αιώνες, ο “Ερρίκος Δ'” είναι ακόμα ζωντανός. Και πάντα
26 χρόνων».
Ένα κομμάτι κόκκινο πανί στους ώμους του Νίκου Καραθάνου που προβάρει τον
Ερρίκο, ένα χάρτινο στέμμα, η Όλια Λαζαρίδου που προσπαθεί να κατανοήσει τη
Ματθίλδη, η Αλέκα Παΐζη, θεωρητική πάνω στο θεωρείο, βάζει τη σφραγίδα με τους
«Γίγαντες». Αποσπασματικά η παράσταση μας βάζει στο πνεύμα του Πιραντέλο, στην
έννοια της ψευδαίσθησης, στη μαγεία του θεάματος, στην ουσία της δημιουργίας.
Πώς γίνεται ένα τόσο εντυπωσιακό θέαμα να μην έχει σκηνικά; Πώς γίνεται ένα
«μη έργο» να προσφέρει τόση συγκίνηση; Όταν η περιστροφική σκηνή γυρίζει για
τελευταία φορά, η παράσταση έχει φτάσει στο τέλος της. Που είναι η αρχή της
επόμενης φάσης, τον Οκτώβριο. Της «κανονικής» παράστασης του πιραντελικού
«Ερρίκου Δ’» με τη δράση στη σκηνή και τους θεατές στην πλατεία.
Ανάμεσα σε θνητό και αθάνατο
«Για την περιπλάνηση στο πιραντελικό σύμπαν κύρια διαδρομή μας είναι, βέβαια,
ο “Ερρίκος”. Ορίσαμε όμως μία αφετηρία και ένα τέρμα στη διαδρομή αυτή.
Αφετηρία τα “Έξι Πρόσωπα…” που ζητούν συγγραφέα», λέει ο Δημήτρης Μαυρίκιος.
«Κυρίως επειδή αυτά τα “Πρόσωπα” και ο “Ερρίκος” είναι σχεδόν δίδυμα αδέλφια,
καθώς γεννήθηκαν και τα δύο το 1921 σε λίγες βδομάδες πυρετώδους δημιουργίας
και καθορίζονται δυναμικά από τον προβληματισμό για το τι είναι θνητό και τι
αθάνατο. Όσο για το τέρμα της διαδρομής μας: αυτό δεν είναι άλλο από το
τελευταίο αριστούργημα, το ημιτελές κύκνειο άσμα του Πιραντέλο, τους «Γίγαντες
του βουνού». Ένα έργο που φωτίζει με ανταύγειες πυρκαγιάς τον “Ερρίκο” και την
αιωνιότητά του».
INFO
H παράσταση, αφού δουλευτεί, θα ανοίξει τη νέα θεατρική σεζόν (από το
φθινόπωρο) στο Εθνικό Θέατρο.
Google news
