PIΠEΣ Tο δάσος

ΘΕΜΑΤΑ ταμπού ασφαλώς και δεν υπάρχουν σε μία Δημοκρατία. Και είναι
απόλυτα θεμιτό να θέλει κανείς να μάθει όλες τις πλευρές της προσωπικότητας
ενός υποψηφίου, ακόμα και αν το ζητούμενο είναι μόνο οι εκλογές της Τοπικής
Αυτοδιοίκησης.

ΑΥΤΟ ωστόσο δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να οδηγηθούμε σε υπερβολές.
Και η συζήτηση για την υποψηφιότητα της κ. Καραχασάν, όταν δεν εκτρέπεται σε
ύβρεις και κηρύγματα εθνικιστικής υστερίας, μοιάζει να πηγαίνει από τη μία
υπερβολή στην άλλη.

ΑΦΟΥ πρώτα αμφισβητήθηκε αν είναι Ελληνίδα, περάσαμε στο δεύτερο στάδιο
όπου κλήθηκε να τοποθετηθεί σε κάθε επίμαχο θέμα που θα μπορούσε να χωρίσει
την Ελλάδα και την Τουρκία. Τώρα, επιχειρείται να δοθούν διαστάσεις σε
δηλώσεις της ή ενέργειές της, που η ίδια αρνείται.

EITE με τη συνέντευξή της στην οποία φέρεται – αν και η ίδια το
διαψεύδει – να μίλησε για τουρκική μειονότητα, είτε με την υπογραφή της σε
αίτηση εγγραφής της σε τουρκική ένωση νέων – την οποία, αν και όχι πολύ
πειστικά, επίσης δεν αποδέχεται – η κ. Καραχασάν επιχειρείται να εμφανιστεί ως
ανατροπέας του σημερινού καθεστώτος και των συνθηκών που ισχύουν στη Θράκη. Το
ότι ανάλογες ενέργειες έκαναν μειονοτικοί υποψήφιοι και άλλων κομμάτων δεν
φαίνεται να μετριάζει τις κριτικές.

ΕΤΣΙ όμως κινδυνεύουμε να χάσουμε το δάσος για το δέντρο. Γιατί βέβαια
το κυρίως ζητούμενο στην περιοχή είναι η ειρηνική συνύπαρξη και η ανάπτυξη της
μειονότητας στα πλαίσια του ελληνικού κράτους.

H κ. Καραχασάν με τις θέσεις που εκφράζει δημόσια αλλά κυρίως με το
παράδειγμά της είναι υπόδειγμα μιας τέτοιας προοπτικής. Όσοι μετατρέπουν την
υποψηφιότητά της σε μείζον θέμα εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης το μόνο που
επιτυγχάνουν είναι να προβάλλουν την εικόνα μιας Ελλάδας φοβικής και
μισαλλόδοξης. Και η εικόνα αυτή δεν ταιριάζει στην ελληνική κοινωνία!