MATIEΣ H Eθνική Aντίσταση

Ο Τρύφων Τζανετής – πέθανε πριν από 5 χρόνια – δεν ήταν μεγάλος
ποδοσφαιριστής, όπως ο Κλεάνθης Μαρόπουλος, ο Πούλης, ο Νεστορίδης, ο
Παπαϊωάννου. Ήταν, όμως, εξαιρετικός προπονητής. Ήταν εκείνος που έφτιαξε την
τρομερή εθνική ομάδα των «Ενόπλων», με τον Θεοδωρίδη, τον Καμάρα, τον
Λουκανίδη, τον Δερμάτη, τον Παπαεμμανουήλ, τον Σιδέρη κ.λπ. Την εθνική ομάδα
που είχε νικήσει, την εποχή της «εφτάρας», την Ιταλία στην Μπρέσια!

Ο Τζανετής, λοιπόν, κάποια μέρα που κουβεντιάζαμε «πολιτικά» μού είπε: «Δεν με
νοιάζει ποιο κόμμα νίκησε στις τελευταίες εκλογές. Το μόνο που με νοιάζει
είναι ότι πρώτος βουλευτής στην Αθήνα βγήκε ο Μανώλης Γλέζος!». Δεν το ξέχασα
ποτέ. Κι όποτε συναντούσα τον Γλέζο, του το ‘λεγα. Ώσπου, ο μεγάλος αγωνιστής
με βαρέθηκε: «Αυτή την ιστορία με τον Τζανετή, με συγχωρείς, αλλά κουράστηκα
να την ακούω…».

Αγαπώ πολύ τον Γλέζο. Κανέναν δεν αγαπώ περισσότερο απ’ αυτό το 84χρονο
παλικάρι, που είναι ΟΛΑ. Και άντρας ασυμβίβαστος, με περηφάνια και τρυφερότητα
και πολιτικός, με σύνεση αλλά και τόλμη, και μαχητής δημοσιογράφος και
μεταλλειολόγος (!) και ποιητής και πρωτοπόρος σ’ αυτό που λέμε «άμεση
δημοκρατία», με προσωπικό παράδειγμα και ονειροπόλος και φίλος σπουδαίος και
Απεραθίτης γνήσιος και γλωσσολόγος και σεμνός – γράφω φύρδην μίγδην ό,τι μου
‘ρχεται στον νου, για τον άνθρωπο, τον επιστήμονα, τον δάσκαλο που,
καταδικασμένος σε θάνατο, δίδασκε ελληνικά και ιστορία στους συγκρατούμενούς
του!

Και τι βιβλίο καταπληκτικό είναι αυτό το δίτομο που μας παρουσίασε τώρα
από τις Εκδόσεις Στοχαστής! Πόση δουλειά, πόσο διάβασμα, πόσα στοιχεία, για να
γραφτεί η αληθινή «Εθνική Αντίσταση», που ήταν ένας – ο πρώτος – από τους
πρωταγωνιστές της! Εκείνος για τον οποίο έγραψε ο Ρίτσος ότι μπρος στα
γερμανικά πολυβόλα, «έσφιγγε μες στις δυο νεαρές γροθιές του την οργή των λαών
και την ελπίδα τους». Εκείνος που σκάλισε στίχους όπως αυτοί: «Αιθρηγενέτης
άνεμος/ σκόρπισε το φως και το σκοτάδι/ γύμνωσε το χώρο και τα σχήματα/ και
τις ιδέες απ’ όλη την επιτήδευση/ και των χρωμάτων τα ψιμμύθια…».

Επαναλαμβάνω: η «Εθνική Αντίσταση» του Μανώλη Γλέζου είναι ένα έξοχο έργο,
αληθινό, γραμμένο με δύναμη, απίστευτα πλούσιο και, σε κάθε γραμμή του,
τεκμηριωμένο. Και θέλω εδώ να σημειώσω, τελειώνοντας, μια φράση από ένα γράμμα
που μου έστειλε, σχετικά, ο Στέφανος Ληναίος: «H πατρίδα μας απόκτησε ένα
μοναδικό βιβλίο για τις επόμενες γενιές»!