Οι συνήθεις ύποπτοι

H ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ του Συντάγματος θυμίζει την ταινία «Οι συνήθεις ύποπτοι».
Ορισμένα πρόσωπα εμφανίζονται σταθερά κάθε φορά που παίζεται το έργο.
Τέτοιες είναι οι περιπτώσεις του Θόδωρου Πάγκαλου και του Νίκου Σηφουνάκη
στο ΠΑΣΟΚ, αλλά και της οικογένειας Μητσοτάκη στη N.Δ..

Μαζεύτηκαν 53 υπογραφές

ΤΟ 1998, απλός βουλευτής τότε, περιθωριοποιημένος από τους κυρίαρχους
«εκσυγχρονιστές», ο Σηφουνάκης προσπαθούσε να μαζέψει υπογραφές για την
κατάργηση του θρησκευτικού όρκου. Το επιχειρούσε σε συζητήσεις προ ημερησίας
διατάξεως όπου μαζεύονται πολλοί βουλευτές, χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία.
Ώσπου κάθησε δίπλα στον πανίσχυρο τότε υπουργό Εξωτερικών Θεόδωρο
Πάγκαλο. Ο Πάγκαλος υπέγραψε, τον είδαν οι άλλοι κι έτσι μαζεύτηκαν
πενήντα τρεις υπογραφές, μεταξύ των οποίων και του – θεοσεβούμενου – Κώστα
Λαλιώτη.

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ Παπανδρέου, αναπληρωτής ΥΠΕΞ τότε, δεν υπέγραψε. Απών ως
συνήθως στο εξωτερικό, δεν πολυβρισκόταν στη Βουλή. Στην ψηφοφορία όμως για
τις αναθεωρητέες διατάξεις, ο Παπανδρέου προσήλθε και ψήφισε για την κατάργηση
του όρκου – ενώ ουκ ολίγοι από τους υπογράψαντες ελάκισαν. Επτά χρόνια
αργότερα έβαλε το θέμα στην αναθεωρητική του πρόταση ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.
Αρμόδιος για τα συνταγματικά στο κόμμα είναι αυτή τη φορά ο Πάγκαλος.

«Θα πάρουμε γύρω στους 170…»

Σταθεροί πρωταγωνιστές στο γήπεδο της συνταγματικής αναθεώρησης Πάγκαλος και Σηφουνάκης. Ο Μητσοτάκης αυτή τη φορά θα είναι στην κερκίδα…

ΣΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ του 1998, η βούληση του Κώστα Σημίτη ήταν να μην
οδηγεί η εκλογή Προέδρου σε διάλυση της Βουλής και να εκλέγεται ο ανώτατος
άρχων με 151 ψήφους. Δεν περνούσε όμως με τίποτε. Ο Σηφουνάκης είχε προτείνει
τότε το ιταλικό μοντέλο: απεριόριστες ψηφοφορίες μέχρι να πάρει 180 ψήφους ο
υποψήφιος. Προκειμένου να βγει το ΠΑΣΟΚ από το αδιέξοδο, ο Ευάγγελος
Βενιζέλος και ο αείμνηστος Ευάγγελος Γιαννόπουλος κλείδωσαν τον
Σηφουνάκη σε ένα δωμάτιο κοντά στην αίθουσα της Γερουσίας. Αν υιοθετείτο η
πρότασή του, μπορούσε να εγγυηθεί ότι θα την ψήφιζε το «όλον ΠΑΣΟΚ» – δηλαδή η
εσωκομματική αντιπολίτευση;

H ΑΠΑΝΤΗΣΗ ήταν θετική και με αυτή την ιταλογενή πρόταση κατέβηκε
τελικά το ΠΑΣΟΚ, που στο ζήτημα αυτό είχε έναν αναπάντεχο σύμμαχο: τον
Κωνσταντίνο Μητσοτάκη!

Ο ΕΠΙΤΙΜΟΣ ήταν αναφανδόν υπέρ της απευθείας εκλογής του Προέδρου από
τον λαό, αλλά αυτό δεν περνούσε με τίποτε σε κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα
– ιδίως δε στη N.Δ.. Πικαρισμένος, συνετάχθη κι αυτός με την πρόταση
Σηφουνάκη. Ο τελευταίος, πριν από την ψηφοφορία για το άρθρο 32 της εκλογής
Προέδρου, σηκώθηκε και πλησίασε στα έδρανα της Ολομέλειας τον επίτιμο.
Ακολούθησε ο εξής απίθανος διάλογος:

ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ (ευγενικά): «Τι αποτέλεσμα βλέπετε, εσείς, με την
εμπειρία που έχετε…»

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ (ατάραχος): «Θα πάρουμε γύρω στους 170…»

ΤΕΛΙΚΩΣ, η πρόταση πήρε 165 ψήφους, μεταξύ των οποίων η ψήφος του
επιτίμου και εννέα ακόμη βουλευτών της N.Δ. που αυτός επηρέαζε! Αλλά δεν
πέρασε…

Μήνυμα από Βιέννη

ΕΤΕΡΟΚΛΗΤΕΣ συμμαχίες θα έχουμε και αυτή τη φορά μάλλον. Πληροφορούμαι
ότι υπάρχει «συμπαγές μπλοκ» εντός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ που
ανθίσταται σε αλλαγή του τρόπου εκλογής του Προέδρου. Ειρωνικό γύρισμα της
πολιτικής μοίρας: πολλοί εκ των σήμερα ανθισταμένων είναι εκσυγχρονιστές.

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, θετικά εκφράστηκε για την απευθείας εκλογή του Προέδρου της
Δημοκρατίας από τη Βιέννη, όθεν βρίσκεται, η Ντόρα Μπακογιάννη. Καμία
έκπληξη εδώ. H υπουργός Εξωτερικών είναι υπέρ και της απευθείας εκλογής των
αρχηγών από τους οπαδούς του κόμματος. Πρόκειται για τη διαδικασία που
εισήγαγε ο προκάτοχός της στο ΥΠΕΞ Γιώργος Παπανδρέου, εκλεγόμενος τον
Φεβρουάριο του 2004 από ένα εκατομμύριο ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ.

Ξεσπάθωσε ευρωπαϊκά

MIA ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ απορία: γιατί δεν εκφράστηκε ο Παπανδρέου το 1998 υπέρ
της απευθείας εκλογής Προέδρου; Ερωτηθείς στη Λωζάννη, όπου βρέθηκε για τα
θέματα της Ολυμπιακής Εκεχειρίας, ο Γιώργος υπενθύμισε ότι, ως οπαδός της
συμμετοχικής δημοκρατίας, πίστευε στην απευθείας εκλογή Προέδρου από πολύ
νωρίτερα. Νομικός που ήταν πολύ κοντά του το 1998, μού επισημαίνει ότι σε
εκείνη την αναθεώρηση, ο Παπανδρέου είχε αποφασίσει να ταυτισθεί με τα θέματα
Παιδείας και να σηματοδοτήσει με αυτά το πολιτικό του μήνυμα. Το 2003 όμως, ως
μέλος του Προεδρείου της Συνέλευσης για το Ευρωσύνταγμα, είχε ξεσπαθώσει υπέρ
της άμεσης εκλογής του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Ήταν μια
λεπτομέρεια που κανείς δεν πρόσεξε όσο έπρεπε.

Γάμοι και συνέδρια

ΑΛΛΑΖΟΝΤΑΣ θέμα, μένω λίγο ακόμη στη Βιέννη: Στο λόμπι του
ξενοδοχείου διασταυρώθηκαν η Ντόρα Μπακογιάννη μετά του υιού της
Κώστα με τον Ταγίπ Ερντογάν και τη σύζυγό του. «Μαθαίνω,
παντρεύεσαι…», είπε ο Ερντογάν στον νεαρό Μπακογιάννη. Ο τελευταίος είχε
συνδεθεί στο Χάρβαρντ με τον γιο του Τούρκου Πρωθυπουργού Μπιλάλ, στου
οποίου τον γάμο είχε μάλιστα παραστεί. Ο Μπακογιάννης παντρεύεται την Κάλια
Καμπουράκη (φωτογραφία) από την Κύπρο.

ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ, πέραν της διπλωματίας των γάμων υπάρχει και η
διπλωματία των συνεδρίων. Πληροφορούμαι ότι η Ντόρα σκέπτεται να πάει
Κωνσταντινούπολη στις 10 Ιουνίου. Όχι για επίσημη επίσκεψη, αλλά για να
παραστεί σε ελληνο-τουρκικό συνέδριο δημοσιογράφων. Είχε γίνει πέρσι στην
Αθήνα υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων. Επαναλαμβάνεται φέτος στην Πόλη. H
Μπακογιάννη θα παραστεί αν κάνει το ίδιο και ο ομόλογός της Αμπντουλάχ
Γκιουλ και εγκαινιάσουν μαζί το συνέδριο.