«Mεταφεμινισμός; Mπα είμαστε πάλι στην αρχή»

«Αν οι γυναίκες είχαν ανθρώπινη υπόσταση, δεν θα γίνονταν εμπόρευμα που ξεκινάει σε κοντέινερ από την Ταϊλάνδη για να καταλήξει στα πορνεία της Νέας Υόρκης», λέει η Μακίνον για την παρερμηνεία τής γυναικείας απελευθέρωσης

«Ο μεταφεμινιστικός κόσμος του αχαλίνωτου σεξ και της ισότητας είναι ένα ψέμα.
Έχουμε φτάσει εκεί απ’ όπου ξεκινήσαμε. Είμαστε πάλι στο μηδέν», λέει η
καθηγήτρια Κάθριν Μακίνον.

Στο πάνθεον των Αμερικανίδων φεμινιστριών, η Μακίνον θα είναι πάντα
συνδεδεμένη με τη φίλη και συνάδελφό της Άντρεα Ντουόρκιν, σταυροφόρο εναντίον
της πορνογραφίας, της οποίας η ογκώδης εμφάνιση με τα φαρδιά ρούχα είχε
προκαλέσει αμέτρητα σεξιστικά ανέκδοτα.

H Μακίνον, σε αντίθεση, είναι λυγερόκορμη και προτιμά τα κομψά ρούχα. Επίσης,
έχει ένα ελάττωμα: εθισμό στο περιοδικό «People», το εβδομαδιαίο αμερικανικό
έντυπο των διασημοτήτων, το οποίο έχει εμμονή με την Μπρίτνι Σπίαρς και την
Αντζελίνα Ζολί. «Το διαβάζω από την αρχή έως το τέλος», εξομολογείται η
Μακίνον. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα μπορούσα να κάνω την ίδια συζήτηση για
τα ρούχα και τις διασημότητες με την Ντουόρκιν, αλλά θα ήταν λάθος να εικάσω
ότι η 59χρονη Μακίνον είναι πιο εύκολη προσωπικότητα. Είναι μια κοφτερή σαν
ξυράφι διανοούμενη, όπως αρμόζει σε μια δικηγόρο και καθηγήτρια που μορφώθηκε
στα Πανεπιστήμια της αριστοκρατίας και αγανακτισμένη με το θέμα της ισότητας
όσο ήταν και ως νέα φεμινίστρια, το ’70.

Απόλαυσε το γεγονός ότι ήταν μέρος του Γυναικείου Κινήματος στην πιο δυναμική
εποχή του; «Αν το απόλαυσα;» απαντά. Για 25 χρόνια κρατούσε μυστική τη
διεύθυνσή της επειδή δεχόταν απειλές για τη ζωή της. «Κι αυτό από τότε που
άρχισα να δουλεύω ενάντια στην πορνογραφία, τους ρατσιστές και τους Σέρβους
φασίστες». Τη δεκαετία του ’70 συνέβαλε στη θέσπιση νόμων για τη σεξουαλική
παρενόχληση και προσπάθησε μαζί με την Ντουόρκιν να κάνει την πορνογραφία
ποινικό αδίκημα. Οι δυο τους προστάτευσαν και την πρωταγωνίστρια της ταινίας
«Το βαθύ λαρύγγι», Λίντα Μπόρεμαν. Δεν υποτίθεται ότι είμαστε
μεταφεμινίστριες, που κοροϊδεύουμε τους αλλοτινούς φόβους μας για την
πατριαρχία; «Αηδίες», απαντά. «Αυτό είναι κάτι για το οποίο προσπαθούν να μας
πείσουν οι πορνογράφοι εδώ και πολλά χρόνια». Ο μεταφεμινισμός, λέει, είναι
επιστροφή στην προ φεμινισμού εποχή. «Όταν αρχίσαμε, προσπαθούσαμε να κάνουμε
κάτι τόσο ριζοσπαστικό, που κανένας δεν μπορούσε να το πάρει στα σοβαρά. Τώρα
μας λένε ότι όλα αυτά επιτεύχθηκαν κι ότι είμαστε ξεπερασμένες. Υπάρχει μια
στάση προσποίησης. Ας προσποιηθούμε ότι είμαστε ίσοι και η ζωή θα γίνει
καλύτερη». «Ό,τι άνδρες και γυναίκες κάνουν μαζί και μόνοι, λαμβάνει χώρα κάτω
από συνθήκες φυλετικής ανισότητας. Είναι σημαντικό να το αντιμετωπίσουμε αυτό
και να βρούμε τι πρέπει να αλλάξει, αντί να το αρνούμαστε».