ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Yπέρβαση

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Χρ. Παπαϊωάννου, Πρ. Ηλία 5, Γαλάτσι, γράφει:

«Την Ελένη Παπαδάκη την είδα στη σκηνή μόνο μία μόνο φορά, το 1943. Ήταν Εκάβη
στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη, με Οδυσσέα τον Στέλιο Βόκοβιτς και
Πολυμήστορα τον Θάνο Κωτσόπουλο. Ήμουν τότε μαθητής της ΣΤ’ του οκταταξίου
Γυμνασίου. Για πρώτη φορά παρακολουθούσα αρχαία τραγωδία και είχα κυριολεκτικά
συγκλονιστεί. Έτσι, δεν ξέχασα ποτέ ούτε την παράσταση εκείνη, ούτε βέβαια και
τη συναρπαστική ερμηνεία της μεγάλης ηθοποιού, που σημάδεψε από τότε τη μεγάλη
αγάπη μου για το θέατρο. Την επόμενη χρονιά, μέσα στη φωτιά των Δεκεμβριανών,
μάθαμε ότι η διαπρεπής τραγωδός εκτελέστηκε στον χώρο της ΟΥΛΕΝ στο Γαλάτσι.

H διαμάχη για το ποιοι πραγματικά και γιατί εκτέλεσαν την Ελένη Παπαδάκη
κρατάει εξήντα χρόνια τώρα. H μαύρη αλήθεια όμως είναι ότι τα χέρια των
απαγωγέων και των εκτελεστών της, για όποιον και αν αυτοί ”δούλευαν”, τα
όπλισαν ηθικά οι ίδιοι οι συνάδελφοί της ηθοποιοί λίγες ημέρες πριν, όταν σε
μια ταραγμένη συνέλευσή τους στο θέατρο ”Διονύσια” της Πλατείας Συντάγματος
τη διέγραψαν από το σωματείο τους ως δωσίλογη και ανάξια Ελληνίδα, μαζί με
μερικούς άλλους. Οι τότε ηθοποιοί, δηλαδή, έγιναν αυτόκλητοι κριτές και
δικαστές άλλων ηθοποιών!! Ό,τι συνεπώς θα επακολουθούσε ήταν σχεδόν
αναμενόμενο…

Το χρονικό της απαγωγής της Ελένης Παπαδάκη, που έγινε από το σπίτι του στα
Πατήσια, περιγράφει δραματικά ο Δημήτρης Μυράτ με λεπτομέρειες που προκαλούν
ρίγος σε βιβλίο του.

Οι σημερινοί ηθοποιοί, στην ολότητά τους σχεδόν, δεν έζησαν τα ζοφερά γεγονότα
εκείνων των ημερών και συνεπώς είναι ολότελα ανεύθυνοι γι’ αυτά. Ας κάμουν
λοιπόν την υπέρβαση σήμερα. Με ειδική συνέλευσή τους ας αποκαταστήσουν τη
μεγάλη τραγωδό, ανακαλώντας έστω και μετά θάνατον τη διαγραφή της από τους
τότε συναδέλφους τους, αποδοκιμάζοντας έτσι έμπρακτα και τη στυγερή δολοφονία
της. Με την αναδρομική και γενναία αυτή απόφασή τους, θα επανορθώσουν μια
πράξη πάθους και τυφλού φανατισμού που πάρθηκε άκριτα και βιαστικά σ’ εκείνες
τις τραγικές ημέρες της γενικής παραζάλης».