Ίχνη από πνεύμα

Συνεπής στην απόφασή του να εκθέτει τους πίνακές του μόνο σε θεσμικούς χώρους
και όχι σε ιδιωτικές γκαλερί, ο ζωγράφος Γιώργος Ξένος παρουσιάζει αυτό τον
καιρό μια αναδρομή στο έργο του στο Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Ύδρας, σε
επιμέλεια της ιστορικού της Τέχνης Αθηνάς Σχινά. Παρέα με τον Ξένο διατρέχουμε
με ιλιγγιώδη ταχύτητα τα τοπία, ανεβαίνουμε στα βουνά, πετούμε πάνω από
οροσειρές, κοιλάδες, βουτούμε βαθιά σε χαράδρες, σαν να είμαστε αετοί.
Ερχόμαστε σε επαφή με το κοσμικό άπειρο, εισερχόμαστε στον μικρόκοσμο του
ατόμου, φθάνουμε έως το κέντρο των λαβυρίνθων ακολουθώντας την τυφλή και
σίγουρη πορεία ενός σπερματοζωαρίου, βλέπουμε τους ανθρώπους αλαφιασμένους να
φωνασκούν χωρίς να βγαίνει φωνή να φθάνουν στα όρια της διάλυσης, και στους
τελευταίους πίνακες οι φυσιογνωμίες τους να διαγράφονται πιο καθαρά, με
κλειστό το στόμα. Και όλα αυτά με έναν παλμό, με χρώματα ή σχήματα, ίχνη και
μορφές που βγήκαν λες με μια πνοή, καθώς αυτός ζωγραφίζει γονατισμένος στο
πάτωμα κατά τη συνήθεια πολλών εξπρεσιονιστών. Πνεύμα η ζωγραφική, που παίρνει
όποια μορφή τής δώσει με τις επικλήσεις του ο δαιμόνιος Ξένος, που μας
ταξιδεύει έως τις εσχατιές όπου μπορεί να φθάσει μια ανθρώπινη πνοή και πιο
πέρα ακόμα, στις αύρες του άυλου κόσμου, από όπου επιστρέφεται η δόνηση του
απείρου όταν έχει σβήσει και η τελευταία νότα από τον αυλό και το κλαρίνο του.