«Ψάξτε τις μικρές αποχρώσεις»

«Νομίζω ότι βρίσκομαι σε αυτήν τη σελίδα ζωής και δεν με αφορούν τα πολιτικά κόμματα», λέει η Μπγιορκ που ψάχνει αποχρώσεις στα τραγούδια

Έγινε σαράντα ετών, αλλά στο πρόσωπό της δεν πρόσθεσε ούτε μία ρυτίδα. Πολύ
περισσότερο στον χαρακτήρα της, που διατηρείται ιδιόμορφος όσα διαφορετικά
είδη μουσικής και να συμπεριλάβει στα άλμπουμ της. Με το τελευταίο της
άλμπουμ, «Medulla», η Μπγιορκ βρέθηκε στη λίστα του βρετανικού τοπ 10 και
συνυποψήφια στα Brit Awards με τη Μαντόνα και την Μπρίτνεϊ Σπίαρς. Αλλά η
Μπγιορκ ξέρει πόσο παράξενη είναι η ζωή, πολύ περισσότερο οι επιλογές του
κόσμου ο οποίος θαυμάζει μια διαφορετική προσωπικότητα της μουσικής, με τον
ίδιο τρόπο που αποθεώνει μια βασίλισσα της ποπ.

Για την Μπγιορκ σημασία έχει τα τραγούδια της να αποτυπώνουν μια πλούσια γκάμα
συναισθηματικών αποχρώσεων. «Έχεις στίχους που μιλάνε για ευτυχισμένους,
λυπημένους, θυμωμένους, μπερδεμένους ανθρώπους. Και ξαφνικά έχεις άλλες 50.000
αποχρώσεις που αισθάνεται μία ανθρώπινη ύπαρξη. Αν λοιπόν ένα τραγούδι είναι
απλώς σαν το τιρκουάζ χρώμα μπορεί να σημαίνει πολλά πράγματα: από τον τρόπο
που νιώθεις για τα μήλα, για τον αδελφό σου ή για το ξύλινο κρεβάτι της
παιδικής σου ηλικίας. Κι ενώ θέλεις να τραγουδήσεις κάτι τέτοιο στο τραγούδι
σου, ο κόσμος μπορεί να πει ότι μιλάς για το αγόρι σου. Αλλά δεν πειράζει.
Σημασία έχει ότι εγώ συνέλαβα αυτό το τιρκουάζ πράγμα, αν κάνω σωστά τη
δουλειά μου. Το βλέπω σαν κάτι… αφηρημένο», λέει η Μπγιορκ μετά την
επιστροφή της από την Ινδονησία, ελαφρώς ταραγμένη και συγκινησιακά
φορτισμένη, ως πρέσβειρα καλής θέλησης της Unicef για τα θύματα του
προπέρσινου τσουνάμι.

Το ταξίδι αυτό στο Μπάντα Άτσε έγινε αμέσως μετά το ρεμίξ του σινγκλ της «Army
of Me», το οποίο διέθεσε προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για τους
πληγέντες. H Μπγιορκ όμως δεν σταμάτησε να είναι επιφυλακτική με όλες αυτές
τις προσπάθειες φιλανθρωπίας ή με την κυρίαρχη πολιτική. «Στην Ισλανδία κάθε
φορά που γίνονται εκλογές απέχω, γιατί νιώθω ότι όλοι αυτοί οι εγωκεντρικοί
άνθρωποι δεν ασχολούνται με ζητήματα που εγώ θεωρώ σημαντικά. Καθώς μεγαλώνεις
όμως, νιώθεις ότι έχεις πολλά πράγματα να πεις. Για παράδειγμα, πήρα μέρος σε
μία συναυλία στη χώρα μου πριν από μερικούς μήνες, σκοπός της οποίας ήταν η
διαμαρτυρία μας για τη ραγδαία, απερίσκεπτη οικοδόμηση της υπαίθρου. H
περιβαλλοντική πολιτική δεν είναι πια αριστερή, πράσινη ή χίπικη αντίληψη.
Είναι κάτι που αφορά όλους μας».