MATIEΣ Δενδρύλλια

Το διάβασα την Παρασκευή στον «Κόσμο του Επενδυτή» και δεν πίστευα στα μάτια
μου: πριν από λίγες μέρες, ύστερα από πρωτοβουλία της Αρχιεπισκοπής, ομάδες
μαθητών πήγαν στη Ραφήνα και φύτεψαν 3.000 δενδρύλλια. Το ίδιο βράδυ, όμως,
κάποιοι άγνωστοι… ωραίοι Έλληνες, πήγαν και τα ξερίζωσαν! Το έγκλημα
διεπράχθη πολύ κοντά στο σπίτι τού Πρωθυπουργού, που το φυλάνε δεκάδες
αστυνομικοί. Αλλά κανένας τους, όπως συνήθως, δεν πήρε χαμπάρι…

Και άλλο: Πέμπτη ή Τετάρτη βράδυ, είδα στην τηλεόραση ένα ρεπορτάζ με το ίδιο
περιεχόμενο: άγνωστοι… ωραίοι Έλληνες πήγαν στην Πεντέλη, με πριόνια και
τσεκούρια και έκοψαν εκατοντάδες δεντράκια, 6-7 ετών, από τη ρίζα τους!
Κατόπιν, τα βάλανε σε τσουβάλια και πήγαν να τα κρύψουν στο δάσος. Και τα
‘κρυψαν. Χωρίς και πάλι να τους πάρει χαμπάρι κανείς…

Έχουμε να κάνουμε, προφανώς, με συμμορίες. Συμμορίες οικοπεδοφάγων,
καταπατητών. Που θέλουν, ειδικά σ’ αυτές τις δύο περιοχές, να μην υπάρχει ούτε
ένα πράσινο φύλλο για να μπορέσουν, αύριο, να πουλήσουν τα οικόπεδά τους. Δεν
είναι εύκολο να βρεθούν αυτοί οι «κύριοι». Μια έρευνα, όμως, από την Αστυνομία
ή τη Δασική Υπηρεσία υποθέτω ότι θα έφερνε κάποιο αποτέλεσμα: θα αποδείκνυε σε
ποιους ανήκει η γη στα συγκεκριμένα σημεία της Ραφήνας και της Πεντέλης.
Οπότε…

H Αστυνομία όμως, δυστυχώς, δεν κάνει καλά τη δουλειά της. Κι αυτό, δεν είναι
σημερινό. «Κρατάει χρόνια η κολόνια». Και δεν πρόκειται μόνο για την
Αστυνομία. Ολόκληρη η κοινωνία έτσι λειτουργεί. (Οι εξαιρέσεις πάντοτε
υπάρχουν). Έγραφε, προχθές, ο Πρετεντέρης, στο «Βήμα»: «… Είναι η ίδια
αντιφατική και μπερδεμένη κοινωνία της απόλυτης απολαβής και της ελάχιστης
προσπάθειας, που πορεύεται υπεροπτική και ανασφαλής, ψοφοδεής και υπερφίαλη,
βολεμένη και ατίθαση, πεπεισμένη ότι όλοι της χρωστούν, αλλά αυτή δεν χρωστάει
τίποτα και σε κανέναν. Αυτή που κλέβει την Εφορία, το IKA, την Πολεοδομία και
εκφωνεί πύρινους λόγους για το “ιερό όνομα της Μακεδονίας”. Μία κοινωνία στην
οποία ακόμη και ο πατριωτισμός κυκλοφορεί σε έκδοση Eurovision».

Για ποια Αστυνομία, λοιπόν, μιλάω, αφού ο καταπατητής με τα ξεριζωμένα
δενδρύλλια είναι δίπλα μου, τον βλέπω και δεν λέω τίποτα, αφού ο υπάλληλος του
δήμου μού ζητάει «γρηγορόσημο» και του το δίνω για να κάνω τη δουλειά μου,
αφού ο τεχνίτης που κάνει μονώσεις αφήνει να μπαίνουν νερά στο σπίτι μου και
εξαφανίζεται, αφού έχει εισπράξει όλα τα χρήματα που έχουμε συμφωνήσει…