Iράκ, ψέματα και βιντεοταινίες

![]() |
![]() |
|
«Μερικούς τους αφήνεις να πεθάνουν. Άλλους τους πυροβολείς ξανά. Αν κουνηθεί |
Σήμερα είναι η τρίτη Επέτειος Πολιτικού Ψεύδους. Έτσι έχουν ονομάσει την 20ή
Μαρτίου, ημέρα της αμερικανικής εισβολής στο Ιράκ, οι εκπρόσωποι του
αντιπολεμικού κινήματος και οι ευαισθητοποιημένοι πολίτες σε όλον τον κόσμο.
Με αφορμή τη θλιβερή αυτή επέτειο θα πραγματοποιηθούν σε όλον τον κόσμο
αναγνώσεις του βιβλίου του Έλιοτ Ουάινμπεργκερ, «Τι άκουσα για το Ιράκ», το
οποίο κυκλοφορεί σήμερα στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Άγρα.
Στο βιβλίο τού Αμερικανού ποιητή, μεταφραστή και πολιτικού σχολιαστή,
πρωταγωνιστές και κομπάρσοι του πολέμου αυτοκαταδικάζονται. Όχημά του, μια
σύνθεση από γεγονότα, μαρτυρίες και δηλώσεις για την εισβολή στο Ιράκ. Ο
Ουάινμπεργκερ παραθέτει το πριν και το μετά την εισβολή, εκθέτοντας την
ασυνέπεια των νεοσυντηρητικών του Λευκού Οίκου, την τραγωδία του πολέμου κατά
της τρομοκρατίας και τις συνέπειες για τη διεθνή σταθερότητα.
Είναι η κραυγή της άλλης Αμερικής, που συγκρούεται με την παράνοια και την
επικίνδυνη ανοησία των νεοσυντηρητικών του Λευκού Οίκου. Χαρακτηριστική, για
παράδειγμα, είναι η απάντηση του Τζορτζ Μπους, την οποία παραθέτει ο
συγγραφέας, σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου για την όλο και αυξανόμενη
ανταρσία στο Ιράκ: «Όχι, δεν νομίζω. Νομίζω ότι έχουν ηττηθεί. Γι’ αυτό
συνεχίζουν να πολεμάνε»!
Ήσυχη συνείδηση, γράφει ο Ουάινμπεργκερ, έχει και η μητέρα τού προέδρου. H
δήλωσή της είναι χαρακτηριστική: «Γιατί να μαθαίνουμε για φέρετρα και
θανάτους; Γιατί θα πρέπει να ξοδεύω την ενέργεια του υπέροχου μυαλού μου για
κάτι τέτοιο;».
Ο Ουάινμπεργκερ καταγράφει το χρονικό των ψεμάτων των νεοσυντηρητικών
πριν και μετά την εισβολή στο Ιράκ και τις δηλώσεις τους που μοιάζουν
σουρεαλιστικές, καθώς και τις μεθοδεύσεις και την προπαγάνδα, όπως το γεγονός
ότι ο Λευκός Οίκος παρέλειψε το κεφάλαιο για το Ιράκ από την Ετήσια Οικονομική
Αναφορά του Προέδρου, «με τη δικαιολογία ότι δεν είναι συμβατό με το
γενικότερο πνεύμα, που είναι αισιόδοξο».
Συγκλονιστικές είναι οι μαρτυρίες Ιρακινών. «Χρησιμοποίησαν κάτι περίεργες
βόμβες που βγάζουν καπνό σαν μανιτάρι. Μετά πέφτουν από τον ουρανό μικρά
κομμάτια που εκρήγνυνται σε μεγάλες φλόγες και καίνε το δέρμα, ακόμα και αν
του ρίξεις νερό», λέει ένας Ιρακινός. Κι ένας κρατούμενος στα κολαστήρια του
Αμπού Γράιμπ: «Οι Αμερικανοί έφεραν τον ηλεκτρισμό στον κώλο μου πριν τον
φέρουν στο σπίτι μου».
Το κείμενο προσυπογράφουν, μεταξύ άλλων, οι Χάρολντ Πίντερ, Ταρίκ Αλί, Πολ
Όστερ, Μαχμούντ Νταρουίς, Ντόρις Λέσινγκ, Κλαούντιο Μάγκρις, Ορχάν Παμούκ και
από ελληνικής πλευράς οι Μάρω Δούκα, Έρση Σωτηροπούλου και Σπύρος Βέργος. Έχει
ήδη μεταδοθεί σε 100.000 ιστοσελίδες στο Διαδίκτυο, ενώ μια θεατρική μεταφορά
του παίζεται στο Λος Άντζελες.
«Σου ‘ρχεται να τα καθαρίσεις τα παιδιά…»
Οι μαρτυρίες των Αμερικανών στρατιωτών που μεταφέρει ο Έλιοτ Ουάινμπεργκερ
αφήνουν τον αναγνώστη άναυδο με τη σκληρότητά τους: «Τα παιδιά μάς πετάνε
πέτρες. Σου έρχεται να γυρίσεις και να τα καθαρίσεις, αλλά ξέρεις πως δεν
μπορείς να το κάνεις». Ή, «το χειρότερο είναι να πυροβολείς κάποιον και μετά
να πρέπει να τον βοηθήσεις, όπως λέει ο κανονισμός. Σκατά, δεν βοήθησα
κανέναν».
Ο Ουάινμπεργκερ παραθέτει και την ιστορία του 15χρονου Χασίμ, που του άρεσε να
κάθεται δίπλα στο ποτάμι, μαζί με το κλουβί του πουλιού του. Τον σκότωσε η 4η
Μεραρχία Πεζικού που εισέβαλε στο χωριό του. Όταν ρώτησαν τον διοικητή πώς
σκοτώθηκε το αγόρι, απάντησε: «Πιθανώς ήταν σε λάθος μέρος, λάθος ώρα». Ενώ
ένας λοχαγός των πεζοναυτών λέει: «Ρίξαμε ναπάλμ σ’ αυτές τις γέφυρες.
Δυστυχώς, υπήρχαν πολλοί άνθρωποι εκεί. Δεν είναι και ο καλύτερος τρόπος για
να πεθάνεις».
INFO
Eliot Weinberger, «Τι άκουσα για το Ιράκ», Εκδ. Άγρα, Μτφ. Σπύρος Βέργος, σελ.
168. Το βιβλίο παρουσιάζουν οι Σ. Βέργος και Π. Παπακωνσταντίνου. Παίζουν:
Λαρίσα Βέργου, Κώστας Σειραδάκης. Στις 20.30 στο Θέατρο του Νέου Κόσμου
(Αντισθένους 7 και Θαρύπου, N. Κόσμος).















