Kαρναβαλική πρωιναδικομανία

![]() |
|
Απευθείας συνδέσεις με τις μεγάλες καρναβαλικές γιορτές στα πρωινάδικα, με τα |
Ώωωωωπααα! Τι γλέντι ήταν αυτό! Μια τηλεόραση με ντέφια, με περούκες, με
μπουζούκια και την Κλάρα ακάθεκτη να σερβίρει τα δικά της «καλούδια» στη
ρουλέτα του Γρηγόρη το βράδυ της Κυριακής, γιατί οι παραδόσεις τηρούνται σε
αυτό τον τόπο και φυσικά στην τηλεόρασή του.
Οι απευθείας συνδέσεις με τις μεγάλες καρναβαλικές γιορτές, Ξάνθη, Πάτρα,
ενίσχυαν το καρναβαλικό ντεκόρ και ακόμη περισσότερο τα βραζιλιάνικα οπίσθια
σε ζαλιστικά κουνήματα με τα κοντινά πλάνα στα τροφαντά τρεμάμενα κρεατάκια να
‘χουν το άλλοθι της γιορτής. H μισή χώρα ντυμένη το κέφι, η άλλη στα SMS να
ψηφίζει υποψήφιους αοιδούς από τα ριαλιτοτραγουδιστικά σόου και το πρωί της
Καθαράς Δευτέρας τα καζάνια με τις φασουλάδες πρώτο πλάνο κοχλαστά,
λιμπιστερά.
Απέναντί τους αμείλικτα τα δημοσιογραφικά ερωτήματα απαιτούσαν πιεστικά
μια απάντηση «πόσα κιλά καρότα βάλατε στο καζάνι;» (Mega).
Γιορτή στήνεται και στου Παπαδάκη σε μια γωνιά και εδώ τα όργανα και
καλεσμένοι στο πάνελ, μια εκπομπή υβρίδιο πρωινάδικου και μεσημεριανάδικου με
τα τεχνικά μέσα όπως όπως να εξυπηρετούν τη στιγμή. Εδώ κάνουν γκάλοπ: «ποιους
λέμε χαλβάδες». Στην «κάλπη» ονόματα από την πολιτική και τους σταρ της
τηλεόρασης. Ένα ψηφοδέλτιο γράφει «Αναστασιάδης νόστιμος χαλβάς-Νίκος
Χατζηνικολάου άνοστος χαλβάς». Γέλια στο πάνελ (Αλιμπέρτη, Ιάσων
Τριανταφυλλίδης – για να τονωθεί και το Fameστορικό σόου -, Κουντουρά της
Βουλής και συνεργάτες της εκπομπής) και ο Παπαδάκης γιορτινός: «Νίκο μου, εγώ
πιστεύω ότι και οι δυο είσαστε νόστιμοι χαλβάδες!». Ξανά γέλια!
Στου Αυτιά, το γλέντι έχει στηθεί από νωρίς και στο στούντιο οι επίσης
στρατευμένοι στο πλευρό του λαού αφοί Καρατζαφέρηδες, ο πολιτικός (που έχει
μόνιμο στασίδι στο Αυτιαίικο πρωινάδικο) και ο δημοσιογράφος των μαχητικών ροζ
παπαδοσόου, που ξεκινούσε τη δική του εκπομπή το ίδιο βράδυ στο κανάλι και η
παρουσία του είχε και διαφημιστικό σκοπό. Στο γκρίζο σκηνικό, σε μια γωνιά τα
όργανα, πιάνονται στα χέρια τραγουδιστές και συνεργάτες, ο χώρος στενόχωρος,
αλλά το γλέντι πρέπει να στηθεί και ας μοιάζει με πειραματική τηλεόραση του
’70.
Τη σκυτάλη παίρνουν τα πρωινάδικα του πρωτομεσήμερου, που είναι πιο οργανωμένα
ως προς το γλεντοκόπι.
Στου Γρηγόρη συμπληρώνει την ομάδα των παρουσιαστών η Μαριέττα Χρουσαλά, που
έχει μείνει από το προηγούμενο βράδυ στο κανάλι και για ξεκίνημα δίνουν την
καθιερωμένη παράσταση με τον Γρηγόρη: αγκαλιάζονται σφιχτά, ενώ εκείνος
χτυπάει χαϊδευτικά τα οπίσθια της μινιφορούσας βοηθού, με το πλήθος στο
στούντιο να βοά. Για να μην ξεχνιόμαστε ποιος είναι ο ρόλος των ωραίων στα
πλατό.
Στης Μενεγάκη έχει στηθεί υπαίθριο παραδοσιακό γλέντι, ενώ εκείνη με
ένα φρουφρουδάτο μίνι (το διάσημο πλέον μίνι της μάνας) περιφέρεται μεταξύ των
καθαροδευτεριάτικων μεζέδων σαν ζωντανή διαφήμιση της σαρακοστιανής
εγκράτειας. Ποιος είπε πως το θέαμα της τηλεόρασης δεν έχει τους λεπτούς του
υπαινιγμούς;
H Ελεονώρα και ο θίασος του «Καφέ» της έχει στήσει ένα από εκείνα τα υπαίθρια
γλέντια με κοινό που χτυπάει παλαμάκια στο τσακίρ κέφι δέκα η ώρα το πρωί και
αρχίζει από τη σκηνή η παρέλαση των σουξεδιάρηδων αοιδών με μοντέλες ντυμένες
θερινά σορτς (αυτές μάλλον δεν είναι μάνες και έχουν γδύσει και κοιλίτσες).
Και εδώ η παράδοση τηρείται με επίδειξη νυφικών – άσχετο, αλλά έκαναν ωραίο
εφέ στη σκηνή με τα κορίτσια-μπομπονιέρες.
Κάθε μέρα μασκαράδες
Φύρδην – μίγδην παραδόσεις του έθνους και παραδόσεις της τηλεόρασης, μοντέλες
και παρουσιαστές, τσολιάδες και βλάχικος γάμος, χαρούμενα δημώδη άσματα και
σουξέ, κομφετί, βουλευτές που δεν χάνουν ευκαιρία να εμφανιστούν και 75χρονος
Κρητικός με τις βράκες άρτι αφιχθείς εκ της Μεγαλονήσου σπεύδει στο στούντιο
για να δει από κοντά το «μίνι της μάνας» και με την ευκαιρία να προσθέσει την
«παραδοσιακή εικόνα» του στο ντεκόρ του στούντιο.
Έτσι κι αλλιώς καρναβάλι είναι κάθε μέρα για την εγχώρια πρωινάδικη τηλεόραση,
απλώς τέτοιες ημέρες προστίθεται και λίγο κουλέρ λοκάλ για να μη μένει
παραπονεμένη η περιφέρεια. Το καρναβάλι είναι ίσως η μοναδική στιγμή που
τηλεόραση και πραγματικότητα συναντιούνται σε έναν διάλογο με ίσους όρους
μασκαρέματος και ανοχής στην προχειρότητα, αφού προέχει το ξεφάντωμα.














