ANAΛΩΣIMA Nέο έργο

Αυλαία. H θεατρική πράξη «ανασχηματισμός», τέλειωσε. Χειροκρότημα και οι
θεατές αποσύρονται στα σπίτια τους, όπου τους περιμένουν τα προβλήματα της
καθημερινότητας. Δεν προλαβαίνουν να φορέσουν τις πιτζάμες τους και να
χαλαρώσουν, να σβήσουν το φως, μέσα στη νύχτα ακούγονται φωνές, τρεχαλητά,
προβολείς σκορπίζουν το σκοτάδι, μουσικές, ταρατατζούμ, ορχήστρες,
διαφημίζεται το νέο έργο: «Εκλογές, πρόωρες εκλογές!». Άντε να ξαναντύνεσαι,
να τρέχεις πάλι στο θέατρο. Δεν γίνεται ρε παιδιά. Πρέπει κι ο άνθρωπος να
παίρνει μια ανάσα. Δεν λέμε βέβαια να του δίνεται ο χρόνος να σκεφτεί τα δικά
του προβλήματα, να τα συνδέσει με την πολιτική, να προλάβει να διατυπώσει
προτάσεις για βαρετά και ανωφελή ζητήματα, όπως για τη συλλογική του σύμβαση,
για τη σύνταξή του και την υγεία του, για το σχολείο των παιδιών του, για τη
στρατιωτική θητεία του γιου του, για το λεωφορείο που τον πάει στη δουλειά του
ή στις διακοπές του, όχι όχι. Όλα αυτά είναι αντιθεατρικά και
αποπροσανατολιστικά. Τραβούν την προσοχή μας από το κυρίως θέαμα και θέμα, που
είναι βεβαίως το να παρακολουθούμε τους καβγάδες των κομμάτων, τις συγκρούσεις
πολιτικών ανδρών τε και γυναικών, τα κουτσομπολιά για τις φιλίες τους, τις
κολεγιές τους, τα αυτοκίνητα, τα σπίτια τους και τα εξοχικά τους, τα παιδιά
τους, τα εγγόνια τους και τις οικιακές βοηθούς τους, το αγαπημένο τους
καφενείο, τις συνήθειές τους, τα φαγητά τους. Δεν λέμε ότι θέλουμε να
ασχοληθούμε με την ουσία της πολιτικής, το περιεχόμενο και αντικείμενό της, το
τι συμβαίνει στη ζωή μας και το τι γίνεται στον κόσμο, δεν είπαμε τέτοια, να
πέσουν οι ακροαματικότητες. Απλώς μια ανάσα να πάρουμε, λίγο να τεντωθούμε και
να ξεκουραστούμε, κάτι να τσιμπήσουμε να στυλωθούμε, κάτι φτηνό και πρόχειρο
βεβαίως, πριν αρχίσει το νέο έργο.