Πρωινός ιός ξεμωράματος

Τα παιδία παίζει στα πρωινάδικα, δεν πειράζει θα μεγαλώσουν

Τόπι, τυφλόμυγα, τα μήλα, τσουβαλοδρομίες, κρυφτό, πούν’ το – πούν’ το το
δαχτυλίδι, πετάει – πετάει ο γάιδαρος και άλλα νόστιμα παιχνιδάκια για
παιδάκια προσχολικής ηλικίας έχουν μετατρέψει τα πρωινάδικα σε νηπιαγωγεία.
Μπορεί να λείπει η παιδική τηλεόραση από τα κανάλια του ανταγωνισμού, αλλά τα
απανταχού νήπια δεν πρέπει να ‘χουν παράπονο! Έχουν ένα τρίωρο πρωινό να
μάθουν όλα τα παιχνιδάκια. Αν και τα νήπια μάλλον θα γελούν ειρωνικά μπροστά
στα σουσούμια αυτών των τρελαμένων μεγάλων που προσπαθούν να τα μιμηθούν.

Πάρτε μας τηλέφωνο να παίξουμε όλοι παρέα. Ααααααα, κυρία Κούουουλαααα!!!! –
γκαριξιά που υποδηλώνει τρελή χαρά από παρουσιάστρια του τύπου Ελένη, Ράνια ή
τη νεόκοπη Σίσσυ, χωρίς να υστερούν και οι Γρηγόρηδες και άλλοι κρεμανταλάδες
μορφονιοί, που κάνουν παρέα στα κορίτσια των πρωινάδικων σε Mega, Alpha και
Antenna και επίσης ουρλιάζουν από ενθουσιασμό μόλις ακούσουν φωνή
τηλεθεάτριας.

Το παιχνίδι στο στούντιο αναλαμβάνουν να διεκπεραιώσουν οι παρουσιαστές. Ποιος
θα φορέσει τις περισσότερες κάλτσες στα πόδια ή ποιος θα φορέσει τα
περισσότερα ρούχα, παιχνίδι που είδαμε στον «Όμορφο κόσμο». Άλλο παιχνίδι
είναι να δέσουν τα μάτια δύο εκ του θιάσου του πρωινάδικου, να πάρουν μια
γαβάθα γιαούρτι και να προσπαθήσουν μ’ ένα κουτάλι, ενώ δεν βλέπουν, να
ταΐσουν στο στόμα δυο άλλα μέλη του θιάσου στο στούντιο που έχουν δεμένα τα
χέρια – το παιχνίδι αυτό το είδαμε στης Ελένης στον Alpha. Έγιναν όλοι μέσα
στα γιαούρτια σαν διαφήμιση απορρυπαντικού. Τόσο αστείο!

Χτυπιούνται, σειούνται, λυγιούνται, κοπανιούνται, λερώνονται, μεταμφιέζονται,
ουρλιάζουν, ρίχνουν τόπια, χοροπηδούν με φόρα κάτω από μπαλόνια και με ένα
σκουφί με καρφίτσα στην κορφή προσπαθούν να τα σπάσουν… Έεεεναααα –
δύυυυοοοοο – τρίαααααα και ωωωωωπ! χοροπηδάει ο χριστιανός, αλλά πώς να
πετύχει το μπαλόνι.

Ο «Όμορφος κόσμος» κρατάει τα πρωτεία στους καθημερινούς μπεμπεκισμούς, αλλά
ούτε στης Ελένης υστερούν, ούτε στης Ελεονώρας, όπου με την Καλομοίρα οι δυο
τους μπεμπεκίζουν πρίμο σεγόντο.

Ένα ομαδικό ξεμώραμα εξαπλώνεται σαν μολυσματικός ιός στα πρωινάδικα. Είναι
αλήθεια ότι η κατανάλωση βασίζεται στην ανάγκη του ανθρώπου να νιώσει
χαϊδεμένο παιδί και ότι οι εν λόγω εκπομπές στηρίζουν τον καταναλωτισμό σε
κάθε του μορφή. Αλλά, βρε παιδιά, ησυχάστε, δεν χρειάζεται να ξεμωραθείτε για
να στηρίξετε την αγορά. Όχι τίποτε άλλο, είναι και άγαρμποι οι ενήλικες να
λερώνονται και να χαχανίζουν σαν παιδοβούβαλοι, μας βλέπουν και τα νήπια και
γελούν.

Τηλε-μπακαλική περί ανασχηματισμού

Πότε θα κάνει ο Πρωθυπουργός ανασχηματισμό; Μάλλον Παρασκευή κατά ένα 80%,
αλλά μπορεί τη Δευτέρα κατά ένα 60%, ίσως και την άλλη Παρασκευή κατά ένα
20%… Τρεις το λάδι, τρεις το ξίδι, έξι το λαδόξιδο έχει καταντήσει η αναφορά
σε ένα πολιτικό γεγονός, που έτσι κι αλλιώς ελάχιστα πλέον αφορά τους πολίτες
και περισσότερο το θέαμα της πολιτικής. H κατά ποσοστά πρόβλεψη περί των
πρωθυπουργικών κινήσεων ανήκει στον κ. Βλάχο του Alpha, αλλά δεν είναι ο μόνος
που καλείται να έχει ρεπορτάζ για τον περιβόητο ανασχηματισμό.

Έχει γίνει καθημερινή σχεδόν η αναφορά στο θέμα εδώ και μήνες, τόσο που έχει
διαμορφώσει ένα κλίμα παθιασμένης αναμονής στο μιντιακοτηλεοπτικό σύστημα, λες
και πρόκειται να επέλθουν κοσμοϊστορικές αλλαγές. Οι αναφορές σε υπουργούς
ελάχιστα αφορούν την ουσία του έργου τους – αν παράγουν – και περισσότερο το
αν θα είναι ευνοούμενοι στη νέα σύνθεση, αν θα κρατήσουν το υπουργείο, αν θα
μετατεθούν, αν θα πάνε σπίτι τους. Σε αυτό ακριβώς το κλίμα ανταποκρίνονται
και πλείστοι όσοι υπουργοί οι οποίοι σπεύδουν κάθε τόσο να κάνουν απολογισμό
πεπραγμένων τονίζοντας το πόσο ευπειθείς ήταν στην πολιτική που είχε χαράξει η
κυβέρνηση (Π. Παναγιωτόπουλος)

Εν τέλει, ο ανασχηματισμός από πολιτική ενέργεια μετατρέπεται σε σκηνοθετικό
εύρημα, καθώς γύρω από την «απειλή» του για ορισμένους, την «ευπρόσδεκτη
εφαρμογή» του για άλλους χτίζεται το θέαμα της κυβερνητικής δράσης. Και
ακίνητο να είναι το σύμπαν μοιάζει να τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, αφού
υπάρχουν πλήθος ενέργειες, από συναντήσεις και γεύματα, μέχρι πραγματικές
αποφάσεις, αλλά ακόμη και αδράνειες που ερμηνεύονται με βάση τον μπαμπούλα –
ανασχηματισμό, και που χωρίς το «όραμά» του θα ήταν ανούσια γεγονότα.