PIΠEΣ Aνάπτυξη

ΔΕΝ είναι ούτε ένα ούτε δύο. Τους τελευταίους μήνες χιλιάδες
εργαζόμενοι έχουν χάσει τη δουλειά τους, επειδή το εργοστάσιο στο οποίο
δούλευαν έκλεισε. Συνήθως για να μεταφέρει τις δραστηριότητές του σε κάποια
γειτονική χώρα των Βαλκανίων. Ακόμα και η Κόκα Κόλα με κέρδη εκατοντάδων
εκατομμυρίων ευρώ δεν διστάζει να προχωρήσει σε «αναδιάρθρωση», που θα
κοστίσει – σε πρώτη φάση – 150 θέσεις εργασίας!

ΤΟ βαθύτερο πρόβλημα το γνωρίζουμε. Παραδοσιακοί κλάδοι της ελληνικής
βιομηχανίας αντιμετωπίζουν τον ανταγωνισμό των χωρών με φτηνά εργατικά χέρια
και δεν μπορούν να τις ανταγωνιστούν. Γνωρίζουμε και τη λύση. Να προχωρήσουμε
στον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό και στην ποιοτική αναβάθμιση της ελληνικής
παραγωγής, ώστε να βελτιώσουμε την ανταγωνιστικότητά μας, να αυξήσουμε τις
εξαγωγές και να βελτιωθούν οι αποδοχές των εργαζομένων. Δυστυχώς, όμως, μια
τέτοια λύση δεν θα έρθει από μόνη της και η κυβέρνηση δεν έχει το παραμικρό
σχέδιο.

ΤΟ αντίθετο: έχει περάσει στους βιομηχάνους το μήνυμα ότι είναι η εποχή
για να επιδιώξουν περικοπές στα μεροκάματα και να στηριχθούν και αυτοί στην
υποτίμηση της εργασίας. Πρόκειται για πλήρη παραλογισμό. Αντί να τονώνουμε την
ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας για να βελτιωθεί το εισόδημα των
εργαζομένων, μειώνουμε τα εισοδήματα για να προστατευθεί η βιομηχανία. Το
χειρότερο όμως είναι ότι πρόκειται για μια πολιτική που οδηγεί σε αδιέξοδο.
Ουσιαστική βελτίωση της ανταγωνιστικότητας δεν θα υπάρξει αν δεν καταλάβει η
κυβέρνηση ότι θα πρέπει να θέσει και τους βιομηχάνους προ των ευθυνών τους και
να ξεκινήσει μια συνολική αναπτυξιακή προσπάθεια στην οποία και οι εργαζόμενοι
θα πάρουν φυσικά το μερίδιο ευθύνης που τους αναλογεί. Όλα τα άλλα είναι μάχες
οπισθοφυλακών.