Tαξίδι στην ιστορία της γραφής

Ένα ταξίδι έρευνας και συγκέντρωσης αρχαίων γραπτών σημάτων, συμβόλων,
γραμμάτων, συστημάτων γραφής που έχουν ερμηνευθεί ή παραμένουν ανερμήνευτα και
περιθωριοποιημένα από την επίσημη επιστήμη, επιχειρεί η μυθιστορηματική μελέτη
του αρχιτέκτονα μηχανικού και ιστοριοδίφη κ. Νικολάου B. Λίτσα. Ο συγγραφέας
συγκεντρώνει και εξετάζει όλες τις αρχαίες γραφές – Σουμερίων, Αιγυπτίων,
Χετταίων, Ελλήνων, αλλά και Αράβων, Κινέζων, Ινδών – τους ρούνους, τις γραφές
χαμένων γλωσσών και διακρίνει κοινά χαρακτηριστικά τους. Επίσης, διακρίνει
κάποια κοινά σύμβολα με παγκόσμια διάδοση που έχουν εντοπισθεί σε μνημεία
πάσης φύσεως. Πολλά θεωρούνται ότι είναι πολύ αρχαιότερα από την εμφάνιση της
πρώτης επίσημης γραφής. Ο συγγραφέας εκφράζει την άποψη ότι πολλές χιλιάδες
χρόνια πριν πρέπει να υπήρχε μια κάποια καθολικότητα του προϊστορικού
πολιτισμού, με παγκοσμίως κοινά πολιτισμικά στοιχεία, όπως αυτό της ενιαίας
γραφής. Υποστηρίζει ότι υπήρχε μια τουλάχιστον πανευρωπαϊκή «μνημοτεχνική
γραφή», η οποία ίσχυε και στη Βόρειο Αφρική.

Γράφει ο κ. Λίτσας, ακολουθώντας την προαιώνια διατυπωμένη θεωρία του Έλιοτ
Σμιθ, ότι στην προκατακλυσμιαία εποχή προ 15.000-12.000 ετών ο πολιτισμός ήταν
παγκόσμιος και δημιούργημα της λευκής μεσογειακής φυλής, η οποία είχε ιδρύσει
αποικίες σε όλο τον πλανήτη. Σύμφωνα με τον συλλογισμό αυτό, οι άνθρωποι
χρησιμοποιούσαν ένα αλφάβητο – αρχαιοελληνικό με γραμμικά σύμβολα – το οποίο
αποκαλείτο πελασγικό. Σπαράγματα αυτής της ιερής γλώσσας, στην οποία έχουν
καταχωρισθεί και ανώτερες γνώσεις και θρησκευτικές πεποιθήσεις, έχουν διασωθεί
σ’ όλο τον πλανήτη, ενώ στον τρόπο που γίνεται αντιληπτό το νόημα όλων αυτών
των γραπτών σημάτων από τους λαούς όλων των εποχών μέχρι και σήμερα, ο
ερευνητής πιστεύει ότι υπάρχει η ηχώ μιας ιερής γλώσσας, ένας κώδικας που
γίνεται άμεσα αντιληπτός.

INFO

Νικόλαος B. Λίτσας, «H Ιερή Γραφή των Ελλήνων», Εκδ. Έσοπτρον, τιμή: 21,60 ευρώ