Φέτος δεν πετάει τίποτε

Ήταν να μην της κόψουν τα φτερά της γαλοπούλας, τώρα δεν γλιτώνει το ξεπουπούλιασμα

Φέτος δεν πετάει ούτε κουνούπι. Κόπηκαν τα φτερά και της γαλοπούλας – αυτή κι
αν σέρνεται – και των γουρουνόπουλων και των αμνοεριφίων· τα ζαρζαβατικά ένα
με το χώμα, όπου άλλωστε είναι και η θέση τους, τυριά, ζαμπόν και λοιπά
καλούδια σε γήινες προσφορές και ό,τι σηκώνει κεφάλι προς τον ουρανό, ξεμένει
στα ράφια, για τους λίγους – πόσοι να ‘ναι κι αυτοί. Μελομακάρονα και
κουραμπιέδες βρίσκονται στη δικαιοδοσία του Ευαγγελάτου, δεν τα ακουμπάει
κανείς. Πάνε εκείνες οι παλιές καλές ημέρες που όλα «έβγαζαν φτερά» και οι
καταναλωτές ονειρεύονταν ένα καλύτερο αύριο καταπίνοντας διάφορες λιχουδιές,
με τις τσέπες σε κατάσταση που μπορούσαν να προσφέρουν στη γεύση και τα
στομάχια ένα ταξίδι στους ουρανούς των ιπτάμενων τροφών. Η αλήθεια είναι πως
ό,τι «απογειώθηκε» μέχρι σήμερα, έχει πλέον υπερβεί τον ορίζοντα του απλού
καταναλωτή, έχει χαθεί από το οπτικό του πεδίο, δεν τον αφορά, βρίσκεται σε
άλλον πλανήτη.

Οι υπόλοιποι προσγειωθήκαμε, προσγειώθηκε και η τηλεοπτική κάμερα, που πλέον
έχει αλλάξει τον σκοπό της και από το κρεσέντο της ακρίβειας και των τιμών με
φτερά, το ‘ριξε στο ψιθυριστό μοιρολόι των προσφορών. Αποστρέφει το βλέμμα από
ό,τι πετάει και αναζητά χαμηλά στη γη τις συνετές προσφορές τροφών και
καυσίμων. H εμφανής αλλαγή στο ύφος είναι το σαφέστερο δείγμα των δύσκολων
εποχών. Για να μη γονατίσει η ήδη δυσκίνητη αγορά γίνονται ενέσεις αισιοδοξίας
με συνετές λύσεις.

Προσφορά τα κρέατα στη Βαρβάκειο, λογικές τιμές σε ορισμένα κρεοπωλεία,
ιδού ο ανταγωνισμός λειτουργεί, μην πάτε στον ακριβό κρεοπώλη, ψάξτε, η φτήνια
τρώει τον παρά και καρφωθείτε στην τηλεόραση που μοιράζει δώρα είδη πρώτης
ανάγκης, πετρέλαιο οι περισσότερες εκπομπές (Μελέτη, Καμπούρης), αλλά και
κουραμπιέδες ορισμένες και δέντρο στολισμένο (Μενεγάκη). Προς το παρόν οι
προσφορές μπαίνουν στη λοταρία, αλλά γίνεται αντιληπτό ότι περάσαμε σε εποχές
κατά τις οποίες δέλεαρ για τηλεθέαση δεν είναι ούτε τα ταξιδάκια ούτε οι
κούρες αδυνατίσματος, αλλά η τροφή και το πετρέλαιο. Σε λίγο, τα τηλεοπτικά
προγράμματα θα μοιράζουν μέχρι και ψωμί με δελτίο.

Αν η τηλεόραση είναι ο καθρέφτης της εποχής στην οποία απευθύνεται,
τότε στη δική μας αντανακλάται πεντακάθαρα η οικονομική δυσπραγία των καιρών.
Με τέτοια χάλια στην αγορά, αν επιμείνουν τα ρεπορτάζ στην ακρίβεια θα πάθει
κατάθλιψη το φιλοθεάμον κοινό, ουδείς θα ψωνίζει και θα μπουν λουκέτα.
Χειρότερα δεν θα μπορούσε να γίνει. Προτείνονται λοιπόν νέες καταναλωτικές
μέθοδοι. Ψάξτε τη φτηνή αγορά, αναζητήστε ρούχα σε προσφορές, βρείτε πετρέλαιο
σε χαμηλές τιμές και φυσικά παρακολουθήστε τηλεόραση, δηλώστε συμμετοχή στο
σόου του Γρηγόρη, στο τηλεπαιχνίδι του Σπύρου στη NET, η τηλεόραση σας
υπόσχεται τύχη για να βγάλετε τον φετινό χειμώνα. Και κυρίως ανασκουμπωθείτε
και φτιάξτε δικούς σας κουραμπιέδες και μελομακάρονα, φούρνος να τα ψήσει
σπίτι να μυρίσει, για να μην σας πιάνει κορόιδο ο κάθε κερδοσκόπος που πουλάει
τα περσινά για φρέσκα.

Μια γαλοπούλα μου ‘κλεισε το μάτι…

Όλα αυτά διαμορφώνουν την ατμόσφαιρα της εποχής των διαψευσμένων ονείρων, της
εποχής των ευκαιριών, της εποχής του «λαχείου», της λοταρίας, της εποχής που
μειώνεται η εμπιστοσύνη του ανθρώπου στον εαυτό του και στην εργασία του και
που το σουξέ θεωρείται τυχαίο, αλλά και της εποχής που αποθεώνεται η αγορά, ο
«ελεύθερος ανταγωνισμός», αφού υποτίθεται ότι ο καλός καταναλωτής αναζητά τις
ευκαιρίες. Εκεί που νομίζαμε ότι η οικονομική στενότης θα απελευθερώσει την
ανθρώπινη ύπαρξη από τη συνεχή αναζήτηση του περιττού, αντιθέτως την παγιδεύει
στην καλύτερη ευκαιρία που θα της προσφέρει το περιττό στην καλύτερη τιμή.

Έλεος! Νοσταλγούμε κι όλας τις εποχές που πετούσαν γαλοπούλες, αμνοερίφια και
ζαρζαβατικά και το παίρναμε απόφαση ότι δεν θα συναντηθούμε μαζί τους. Τώρα
που μας γνέφουν από τα μυστικά δωμάτια του πάρκου της αφθονίας για να τα
συναντήσουμε αν ακολουθήσουμε τη σωστή διαδρομή, χάσαμε και τα τελευταία ίχνη
ελευθερίας και κυρίως χρόνου.