E, όχι και με τα σώβρακα

Άνδρες με το εσώρουχο; Μα βρίσκει κανείς αστείο αυτό το θέαμα; («Ραντεβού στα φανερά», Antenna)

Αποτελεί τον πλέον συνηθισμένο εφιάλτη να βλέπεις ότι βρίσκεσαι σε δημόσιο
χώρο χωρίς τα ρούχα σου. Οι ονειροκρίτες έχουν και πλείστες αρνητικές
εξηγήσεις για το εν λόγω όνειρο. Και όμως, η εμφάνιση με τα σώβρακα αποτελεί
προϋπόθεση για τους παίκτες τού «Ραντεβού στα φανερά», το οποίο προβάλλεται
από τον Antenna – ένα εκσυγχρονισμένο ριμέικ του παλαιότερου «Ραντεβού στα
τυφλά» που παρουσίαζε η Βάσια Τριφύλλη στο Mega.

Αν είναι δυνατόν να θεωρείται τηλεπαιχνίδι αυτό το είδος εκπομπής που δεν
τηρεί ούτε τα στοιχειώδη ενδυματολογικά προσχήματα, τουλάχιστον για την
εμφάνιση σε δημόσιο χώρο. Κακόγουστο; Το λιγότερο. Δείγμα έλλειψης κάθε
εφευρετικότητας στο χιούμορ, αφού η παραγωγή καταφεύγει στην προβολή της πιο
γελοίας ανθρώπινης εικόνας. Γιατί ακόμη και ο Μπραντ Πιτ, κακοφωτισμένος,
γυμνούλης σαν σκουλήκι και με τα σώβρακα απογευματιάτικα γελοίος θα φαινόταν.

Στην παλαιότερη εκδοχή του τηλεπαιχνιδιού, από κάπως πιο «αθώες»
τηλεοπτικές εποχές, συμμετείχαν γυναίκες που έπρεπε να διαλέξουν από τη φωνή
και τις απαντήσεις έναν από τους τρεις άνδρες οι οποίοι βρίσκονταν πίσω από
έναν τοίχο ή το αντίθετο και να πάνε μαζί ένα ταξίδι – ήταν το δώρο του
τηλεπαιχνιδιού. Στη νέα εκδοχή επιλέγουν οι μεν άνδρες από μια ομάδα κοριτσιών
τα οποία εμφανίζονται με το κομπινεζόν – πάλι καλά -, οι δε γυναίκες από μια
ομάδα ανδρών που περιμένουν στημένοι σε ειδικό χώρο υπό το άπλετο φως
προβολέων, φορώντας… τα σώβρακά τους.

Να τους επαινέσουμε όλους για το κουράγιο και για το ακομπλεξάριστο στυλ τους
αλλά, όπως και να το κάνουμε, τίθεται ζήτημα καλαισθησίας. Ουδεμία όρεξη
έχουμε σαββατιάτικα να ανοίγουμε την τηλεόραση και στο ζάπινγκ να πέφτουμε
πάνω στα παλικάρια με τις κοιλίτσες τους, τα ψωμάκια τους, τα παχάκια τους
ελαφρώς τρεμουλιαστά ή τα κοκαλάκια τους σε λιπόσαρκα κορμάκια. Έλεος! Και το
χειρότερο είναι ότι δεν καταλαβαίνουμε σε τι εξυπηρετεί το γδύσιμο. Μήπως για
να αισθανθεί το κοινό οικειότητα και να ταυτιστεί, μια και βλέπει στην οθόνη
ατέλειες σαν τις δικές του; E, τις βλέπει και στις παραλίες. Κάθε χώρος με τον
κώδικά του.

Στα προσόντα του εν λόγω τηλεπαιχνιδιού είναι η παρουσιάστρια Σοφία
Μουτίδου, ηθοποιός, η «ψωνισμένη» δασκάλα του Κολοκοτρωνιτσίου στο «Καφέ της
Χαράς», η οποία έχει κέφι, είναι ετοιμόλογη και δεν της λείπει το χιούμορ.
Επισκέπτεται τα σπίτια εκείνων που παίρνουν μέρος γιατί, εκτός από τις
αποκαλύψεις των σωματικών προσόντων τους, οι παίκτες πρέπει να εκθέσουν και
άλλα πολύ προσωπικά στοιχεία, όπως τον χώρο του σπιτιού τους. H Μουτίδου τούς
ψαχουλεύει με αδιακρισία. Μία ακόμη κακογουστιά τού εν λόγω τηλεπαιχνιδιού,
παρά το κέφι της παρουσιάστριας.

Στην πραγματικότητα, ο εκσυγχρονισμός του παλαιού «Ραντεβού στα τυφλά» σήμανε
μια ριαλιτζίδικη εκδοχή του, αφού καθένας που παίρνει μέρος και ανήκει σε
εκείνους οι οποίοι περιμένουν να επιλεγούν οφείλει να δείχνει από τα γυμνά
«κάλλη» του μέχρι τα ακατάστατα ντουλάπια του σπιτιού του. Και δεν φθάνει
αυτό, αλλά στο στούντιο πρέπει να σταθεί ο ένας δίπλα στον άλλον σε έναν
φωτισμένο υπερυψωμένο χώρο ακριβώς όπως οι ύποπτοι που στέκονται σε ειδικό
χώρο στην Αστυνομία για να υποδείξουν οι αθέατοι μάρτυρες τον ένοχο.

Βαρετό σαν τις αμαρτίες μας

Αποκαλύψου, ξεγυμνώσου, δείξε τον προσωπικό σου χώρο, γίνε διάφανος. Αυτό
είναι το κρυφό και φανερό μήνυμα όλων των τηλεοπτικών προγραμμάτων πλέον. Και
όχι μόνο αυτό, αλλά συνήθισε στην ιδέα τού να στήνεσαι στον τοίχο και να
περιμένεις να σε διαλέξουν για το καλό ή και για το κακό.

Μπορεί η Σοφία Μουτίδου να βάζει τα δυνατά της για να είναι διασκεδαστικό το
τηλεπαιχνίδι, μπορεί να πετάει ατάκες χαριτωμένες, μπορεί να παίρνουν μέρος
διάφοροι καλλιτέχνες, οι οποίοι τάχα επιλέγουν, αλλά εκείνος ή εκείνη που
επιλέγεται πηγαίνει ταξίδι με φιλικό του πρόσωπο και όχι με τον καλλιτέχνη
φυσικά, όλο αυτό όμως δεν παύει να καταλήγει σε ένα κακόγουστο θέαμα. Φθάνει
πια με αυτό το ανούσιο αναμάσημα τηλεοπτικών συνταγών που τις έχουμε βαρεθεί
σαν τις αμαρτίες μας, φαντασθείτε τις κιόλας με παχάκια και σώβρακα. Αφόρητο!