Yπέροχο τηλε-μπουκέτο

Αυτοκριτική με μέτρο, μην το κάνουμε και ριάλιτι, και περάσαμε τις εξετάσεις στο μάθημα «τηλεόραση» με προβιβάσιμο βαθμό

Ήταν χάρμα να τους παρακολουθείς. Το απαύγασμα της εγχώριας τηλεοπτικής
δημοσιογραφίας, οι χαϊδεμένοι τής AGB (ή τα θύματά της) ο ένας μετά τον άλλον,
από τον Χατζηνικολάου και τον Κακαουνάκη μέχρι τον Παναγιωτόπουλο (σήμερα
υπουργός), τον Ρουσόπουλο (κι άλλος υπουργός), τη Στάη, την Κανέλλη κ.λπ.,
περνούσαν με τη σειρά από την κάμερα της εκπομπής «Φάκελοι», σαν να έδιναν
κατατακτήριες εξετάσεις στο μάθημα «τηλεόραση» και πιάστηκαν για αντιγραφή:
«Εμείς δεν φταίμε, να, ο απέναντι. Και όπου κάναμε λάθος, συγγνώμη, δεν θα το
ξανακάνουμε, διορθωνόμαστε. Άλλωστε, μας τιμωρεί η AGB, που μας στρέφει τον
έναν εναντίον του άλλου και όλους κατά του εαυτού μας». Ψυχόδραμα;
Κλαυσίγελως;

Πάντως, οι «Φάκελοι» προσέφεραν την κάμερα και έθεσαν το ερώτημα «Πώς σας
φαίνεται η τηλεόραση που φτιάξατε;». Με θαυμαστή προθυμία έσπευσαν όλοι να
αξιοποιήσουν την καθαρτική λειτουργία της δημόσιας εξομολόγησης, με λάιτ
αυτοκριτική – πώς να τη βαρύνουν; Θα έπρεπε να επιστρατευθεί ο Μικρούτσικος, ο
οποίος είναι και φωτογενής.

Μπα! Δεν υπάρχει κίνδυνος άλλος από το ότι «τελειώνουν τα λεφτά». «Πολλά τα
κανάλια, λίγα τα λεφτά, δεν υπάρχουν έργα πλέον να διεκδικήσει κανείς με ένα
κανάλι, άρα θα φαγωθούμε μεταξύ μας», ήταν ο απαισιόδοξος επίλογος του Νίκου
Κακαουνάκη, ο οποίος είπε και την ατάκα της βραδιάς: «Τηλεθέαση βλέπω, σωτηρία
δεν βλέπω».

Τους κατανοούμε… Ποιος να τους σώσει από τον εαυτό τους;

Στο παιχνίδι «καθρέφτη, καθρεφτάκι μου», πάντως, ήταν όλοι άψογοι. Έτσι,
ξανακούσαμε τον Χατζηνικολάου να λέει mea culpa – αυτήν τη φορά για την
περίοδο κατά την οποία, ως διευθυντής ειδήσεων του Mega, είχε καθιερώσει το
life style, τις ειδήσεις για τα σουξέ της Βανδή και τις κουπ της Βίσση. Το
‘χει ξαναπεί το mea culpa, τότε που κυνηγούσε τον τέως στις εκδρομές του, ενώ
ο κόσμος είχε ξεχυθεί στους δρόμους και διαδήλωνε κατά του πολέμου στο Ιράκ.
Δεν του χαρίστηκε και θύμισε το ολίσθημα ο σημερινός διευθυντής ειδήσεων του
Mega Χρήστος Παναγιωτόπουλος, ως παράδειγμα προς αποφυγήν. «Περίοδο που θέλω
να βάλω σε παρένθεση», την χαρακτήρισε ο Χατζηνικολάου, τονίζοντας όμως ότι
«πέτυχε η επιλογή», αφού το δελτίο ήρθε πρώτο.

Να αναρωτηθούμε πώς ταυτίζονται για τον διευθυντή ειδήσεων και
αντιπρόεδρο του Alpha η λέξη «επιτυχία» με την, κατά δική του ομολογία,
αποτυχημένη δημοσιογραφικώς επιλογή;

Σύγχυση; Σε πλήρη εξέλιξη. Μέχρι που είδαμε τον Τριανταφυλλόπουλο να
λέει «Κρυφή κάμερα; Μπα, δεν μου αρέσει. Πιστεύω ότι δηλώνει την αδυναμία του
δημοσιογράφου». Μας αποστόμωσε; Και δεν ήταν τίποτε. H υπόθεση Κορκολή; «Δεν
είχαμε δική μας κάμερα, δικές του ήταν οι κασέτες και κάποιος μας τις έστειλε.
Αλλά αφού δεν παρενέβαινε η Αστυνομία, έπρεπε να ξεσηκώσουμε εμείς τον κόσμο».
Δεν είχε άλλη λύση ο δημοσιογράφος.

Αν είχαμε απορίες, μας τις έλυσε η συνέντευξη του Μακεντάιρ (του
δημοσιογράφου του BBC), ο οποίος κάνει αποκαλυπτική δημοσιογραφία,
χρησιμοποιεί κρυφή κάμερα, αλλά σε υποθέσεις και μόνο που αφορούν το δημόσιο
συμφέρον, για εγκληματίες. «Τέτοιες εκπομπές δεν είναι παιχνίδι, μπορεί να
κοστίσουν ανθρώπινη ζωή». Τι να μας πει ο Βρετανός; Εμείς ξέρουμε καλύτερα από
Ζορ-ιλίκια!

Δεν έλειψαν οι επικολυρικές αισιοδοξίες του τύπου «πιάσαμε πάτο και όταν
συμβαίνει αυτό αρχίζουμε να ανεβαίνουμε» (Στάη). Ξεχώρισε ο ειλικρινής
κυνισμός του Μαλέλη (διευθυντής στο Star), «επικίνδυνο μονοπάτι το κυνήγι της
τηλεθέασης, δεν μας ενδιαφέρει άλλο παρά η πρωτιά, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα»
και η πικρή διαπίστωση «εμείς διώξαμε από την τηλεόραση τις μικρές ηλικίες και
τώρα είμαστε όμηροι των ηλικιών που απέμειναν να μας βλέπουν».

Πάντως οι διευθυντές ειδήσεων του Mega Χρήστος Παναγιωτόπουλος και του Alpha
Νίκος Χατζηνικολάου βλέπουν βελτίωση, αφού έχει επιστρέψει το δελτίο σε
πολιτικά και οικονομικά θέματα. Εμείς γιατί να φέρουμε αντίρρηση, αφού τους
αρέσει;

Μάλιστα, κύριε υπουργέ

Κρατήσαμε για το τέλος τον υπουργό σήμερα Πάνο Παναγιωτόπουλο, γιατί ήταν μία
από τις καλύτερες στιγμές της εκπομπής, όταν θύμισε υπερηφάνως ότι ήταν ο
πρώτος που καθιέρωσε τα «μπενχουρικά» δελτία ειδήσεων, εκείνα τα οποία
διαρκούσαν πάνω από μία ώρα και για να γεμίσουν χρειάζονταν όλα τα ασήμαντα
κουτσομπολιά για το σταρ σύστεμ – τέτοιο κοπιράιτ δεν το χάνεις! Και εξίσου
υπερηφάνως δήλωσε: «H δική μου γενιά, οι πέντε δέκα γνωστοί τότε, έβγαλε πολλά
χρήματα από την τηλεόραση», για να προσθέσει απογοητευμένος, «σήμερα δεν είναι
στις καλύτερές της». Να υποθέσουμε ότι τότε που έβγαζε χρήματα ήταν στις
καλύτερές της η τηλεόραση – για την τσέπη του ή για το κοινό έχει δευτερεύουσα
σημασία.

Πάντως, αφού υπηρέτησε την υψηλή τηλεοπτική κουλτούρα, επιβραβεύθηκε για την
εθνική προσφορά του με υπουργικό θώκο και αποτελεί υποδειγματική περίπτωση της
διακριτικής συγγένειας τηλεόρασης – πολιτικής. Να ‘ναι καλά οι «Φάκελοι», μας διασκέδασαν!