PIΠEΣ Aποκαλυπτήρια

ΓΙΑ το υπουργείο των Οικονομικών οι περικοπές μπορεί να αντιπροσωπεύουν
μόνο αριθμούς. Για τους πολίτες όμως πίσω από τα νούμερα υπάρχουν άνθρωποι,
κοινωνικές υπηρεσίες και έργα υποδομής που είναι απολύτως αναγκαία και δεν θα
πραγματοποιηθούν. Και βέβαια όλα μαζί συνθέτουν μία μονόπλευρη πολιτική
λιτότητας που πλήττει κατά κύριο λόγο τους χαμηλόμισθους και τους
συνταξιούχους, την ίδια στιγμή που ευνοεί τις μεγάλες επιχειρήσεις και τους
πλούσιους.

ΠΡΩΤΟΝ, μέσα από τη φορολογία, καθώς με τη μη τιμαριθμοποίηση της
φορολογικής κλίμακας πληρώνουμε όλοι περισσότερα. Αντιθέτως οι συντελεστές
φόρου των επιχειρήσεων μειώθηκαν, με αποτέλεσμα να αυξάνουν τα κέρδη τους κατά
ένα δισεκατομμύριο ευρώ! Παράλληλα, με την αύξηση του ΦΠΑ ενισχύθηκαν οι
έμμεσοι φόροι που πλήττουν δυσανάλογα όσους έχουν χαμηλά εισοδήματα.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ, με την περικοπή πόρων για μια σειρά κοινωνικών υπηρεσιών στις
οποίες στηρίζονται πολλά νοικοκυριά για να τα βγάζουν πέρα. Το πρόγραμμα
Βοήθεια στο Σπίτι για παράδειγμα, που μένει ουσιαστικά χωρίς χρήματα, αποτελεί
για πολλούς φτωχούς ηλικιωμένους ζήτημα από το οποίο εξαρτάται άμεσα η υγεία
και η ποιότητα της ζωής τους. Δεν θίγει όμως όσους έχουν την οικονομική άνεση
να απολαμβάνουν ιδιωτικές υπηρεσίες περίθαλψης. Και το ίδιο ισχύει για πολλά
άλλα προγράμματα στους τομείς της υγείας, της εκπαίδευσης και της Τοπικής
Αυτοδιοίκησης.

ΤΡΙΤΟΝ, με την υιοθέτηση μιας εισοδηματικής πολιτικής η οποία, όπως
ουσιαστικά παραδέχθηκε χθες για πρώτη φορά και ο κ. Αλογοσκούφης, δεν θα
καλύπτει τον πληθωρισμό! Κάτι δηλαδή που δεν έχει συμβεί ξανά ούτε μία χρονιά
μετά το ’93 και την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Ούτε καν όταν επρόκειτο να κριθεί η
ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ. Προφανώς το παραμύθι της ήπιας προσαρμογής
έκλεισε για τα καλά.