Το τέταρτο κουδούνι

Ειδησεογραφική η εκπομπή της ET3. Συζητούν οι ρεπόρτερ – παρουσιαστές
με το δήμαρχο Δράμας κ. Θωμά Μαργαρίτη και θυμούνται τον προκάτοχό του – και
νυν βουλευτή, αλλά και σύζυγο της Μελίνας Μποτέλλη – κ. Μαργαρίτη Τζήμα.

Μαργαρίτης Τζήμας – Θωμάς Μαργαρίτης, ε, ρωτάει κι η ρεπόρτερ Μελίνα:
«Συγγενείς είστε»; Δεν απαντάει ο δήμαρχος – δεν άκουσε. Αλλά η δαιμόνια
ρεπόρτερ εκεί, να επιμένει: «Συγγενείς είστε;».

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

«Άπαιχτο στην Ελλάδα» χαρακτήριζα προ καιρού το έργο του Τενεσί
Ουίλιαμς «Επίγειος παράδεισος» – με τον τίτλο αυτό αναγγέλθηκε αρχικά – που
μόλις ανέβασε, σε μετάφραση Νίκου Χατζόπουλου, ο Κοσμάς Φοντούκης για τη B’
Σκηνή του θεάτρου «Οδού Κεφαλληνίας» – ένα απ’ τα πέντε τα οποία έχουν
προγραμματιστεί (προς το παρόν…) για το χειμώνα στις αθηναϊκές θεατρικές
Σκηνές.

Κι όμως έχει παιχτεί. Το ‘χε ανεβάσει, σε μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ, ο
Γιάννης Μαργαρίτης στο «Θέατρο της Άνοιξης» τη σεζόν 1999 – 2000. Με τον τίτλο
«Το τέλος του κόσμου».

Πάντως, στο «Οδού Κεφαλληνίας» τού άλλαξαν τον τίτλο. Κι ανέβηκε,
τελικά, ως «H βασιλεία της γης».

Έλλη Παπακωνσταντίνου (στη φωτογραφία) το όνομά της. Ετών 32. Δεν την
ξέρουμε ακόμα, αλλά θα λάμψει – ήδη λάμπει.

Δυο πολύ καλές περσινές παραστάσεις της επαναλαμβάνονται φέτος – το
«Ντέστινυ» του Άκη Δήμου που παίζεται στο «Υπόγειο» του «Θεάτρου Τέχνης» με
Παναγιώτα Βλαντή και Στέλλα Κρούσκα και το «Ο μυστήριος Mr Love» που
ξαναρχίζει από σήμερα στο «Ιλίσια / Βολανάκης».

Αλλά ετοιμάζει δυο ακόμα – τέσσερις συνολικά για το 2005 – 2006! Στο
«Εμπορικόν» το φρέσκο, άπαιχτο στην Ελλάδα «Faith» της Κέιτ Ρόμπιν με Ναταλία
Δραγούμη, Γιώργο Καραμίχο που θα κάνει πρεμιέρα τέλος Νοεμβρίου και το
«Παίζουν το τραγούδι μας» του Νιλ Σάιμον με Πέγκυ Τρικαλιώτη, Νίκο Ψαρρά,
δεύτερο έργο ύστερα απ’ το «Mr Love» στο «Ιλίσια / Βολανάκης». Μετά τις
γιορτές.

Τέσσερα έργα, και τα τέσσερα, κατά σύμπτωση, με «ζευγάρια» ρόλων.

Το «Παίζουν το τραγούδι μας» έχει παιχτεί – για ελάχιστες παραστάσεις,
δεν «πήγε» – τον χειμώνα 1980-81, στο «Καλουτά» με Μαίρη Χρονοπούλου και
Ανδρέα Ντούζο, σε σκηνοθεσία Ερρίκου Ανδρέου.

Χαρά Ζησιμάτου (φωτογραφία) το όνομά της. Απόφοιτος 1997 της Δραματικής
του Εθνικού, πρωτοετής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών της Σχολής Καλών Τεχνών του
Πανεπιστημίου Πελοποννήσου – στο Ναύπλιο -, στη σκηνή εδώ και οκτώ χρόνια – σε
ΔΗΠΕΘΕ κυρίως.

Την εντόπισα – Μαρία – στη σαιξπηρική «Δωδέκατη νύχτα» του Νίκου
Χαραλάμπους και του ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης που παίχτηκε και στο Ηρώδειο.

Τώρα όμως το ‘μαθα. Πως είναι μοναχοκόρη – σόι το βασίλειο…. – του
αξέχαστου Ανδρέα Ζησιμάτου και της εν ενεργεία πάντοτε Λίνας Τριανταφύλλου,
ηθοποιών εκλεκτών, πρωταγωνιστών – απ’ την πρώτη, καλή φουρνιά – του ΚΘΒΕ για
πολλά χρόνια.

Αντιγράφω αυτολεξεί – και χωρίς «ελαφρά διασκευή» – απ’ τη συνέντευξη
που έδωσαν οι κ.κ. Θανάσης Παπαθανασίου και Μιχάλης Ρέππας στην Ελεάνα Κολοβού
– για το δικό μας «NTV», στο τεύχος του περασμένου Σαββάτου:

«Μια από τις οποίες (σ.σ. τις δυο απ’ τις αυτοτελείς ιστορίες της
τηλεοπτικής σειράς «Safe Sex» – της οποίας έχουν την καλλιτεχνική επιμέλεια –
που έγραψαν οι ίδιοι) ήταν τελικά πιστή αντιγραφή ενός επεισοδίου από τις
“Τρεις χάριτες”», διαπιστώνει η δημοσιογράφος.

«Βεβαίως και ήταν!», απαντούν – ο κ. Ρέππας. «Δεν καταλαβαίνω γιατί
αυτό πρέπει να θεωρηθεί αρνητικό. Είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καλλιτέχνη να
διαχειρίζεται το πνευματικό του έργο όπως το επιθυμεί. Μπορώ να πω πως όλος
αυτός ο θόρυβος μας χαροποίησε ιδιαίτερα, γιατί μας έδειξε πως το ίδιο σενάριο
– ελαφρώς διασκευασμένο – μπορεί να σταθεί εξαιρετικά με άλλη διανομή πολλά
χρόνια αργότερα, αλλά και γιατί μας έδειξε πως το κοινό εντόπισε την
ομοιότητα. Θυμήθηκε το επεισόδιο μιας σειράς που παιζόταν προ δεκαπενταετίας,
το είχε μάλιστα σε κασέτα για να το αντιπαραβάλει! Ήταν ένα πείραμα που πέτυχε
απόλυτα. Ξέρετε πόσοι καλλιτέχνες αντιγράφουν από τον εαυτό τους, αλλά κανείς
ποτέ δεν έχει δώσει σημασία;».

Αν θα το σχολιάσω; E, όχι βέβαια. Το πράγμα μιλάει από μόνο του…
Σπαρταράει!

Το παλαιό – αδυναμία του Βαγγέλη Λιβαδά τα παλαιά… – και με θέμα τα
ναρκωτικά «Ένα καπέλο γεμάτο βροχή» του Μάικλ Γκάτσο θα ανεβεί τον χειμώνα στο
«Αμιράλ». Στην παλαιά μετάφραση του Κώστα Ασημακόπουλου, αλλά σε σκηνοθεσία
της πρωτοεμφανιζόμενης, αν δεν κάνω λάθος, στο θέατρο Ρέινας Εσκενάζυ – του
κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Πρωταγωνιστούν Μάριος Αθανασίου (φωτογραφία), Ιωσήφ Μαρινάκης, Κατερίνα
Παπουτσάκη, Σοφοκλής Πέππας, Παναγιώτης Καποδίστριας, Γιώργος Ρήγας, Μάμιλυ
Μπαλακλή.

Το έργο έχει να παιχτεί στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία του
πολύτιμου Θεατρικού Μουσείου απ’ τα οποία τακτικότατα αντλώ – περίπου…
συνεργάζεται με τη στήλη -, απ’ τη σεζόν 1999-2000, όταν παρουσιάστηκε απ’ το
ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης σε σκηνοθεσία Πέπης Οικονομοπούλου. Και στην Αθήνα απ’ το 1997
– ’98, όταν το ανέβασε ο Άρης Μιχόπουλος στο Περιστέρι, στην «Ξυλοτεχνία», με
το Δημοτικό

Θέατρο Περιστερίου.

Στέλλα Κρούσκα, Παναγιώτα Βλαντή στο «Ντέστινυ» του Άκη Δήμου σε σκηνοθεσία
Έλλης Παπακωνσταντίνου στο «Υπόγειο»: αυτή την παράσταση να πάτε στο «Θέατρο
Τέχνης» ώς τις 6 Νοεμβρίου που παίζεται και να τη δείτε. Τερπνό έργο, τερπνή
παράσταση – ιλαρή, φωτεινή. Πιστεύω ότι δε θα μετανιώσετε. Ειδικά αν είστε γυναίκες…