MATIEΣ Οι αλυσίδες

«… Στρατιώτες έρχονται, πάνε, ρωτάνε / γιατί πολεμήσαν; / Και συ ησυχάζεις /
το δάχτυλο βάζεις / να βρεις την πληγή…». Είναι ένα τραγούδι που έγραψα πριν
από 30 χρόνια (μουσική και ερμηνεία Μάνου Λοΐζου), αλλά νομίζω ότι ισχύει
σήμερα περισσότερο από ποτέ. Σήμερα, που η Κομισιόν, με διάφορα προσχήματα,
θέλει να μας τυλίξει «σε μια κόλλα χαρτί» και με ένα κουμπί να γνωρίζει, ποιοι
είμαστε, πού πάμε, τι πιστεύουμε, πόσα λεφτά κερδίζουμε, αν είμαστε φιλήσυχοι
πολίτες ή έχουμε το ζωνάρι μας λυμένο για καβγά…

Είναι να τρελαίνεται κανείς… Εκατοντάδες χρόνια, η Ευρώπη, κέρδιζε πόντο
πόντο, δικαιώματα, στην ελευθερία, στην εργασία, στο απόρρητο της
αλληλογραφίας, στο απαραβίαστο της ιδιωτικής ζωής. Και έρχεται, τώρα, η ίδια η
Ευρώπη και ζητάει να τα ξεχάσουμε όλ’ αυτά, να παραιτηθούμε απ’ όλα αυτά και
με έναν απλό νόμο να γυρίσουμε διακόσια χρόνια πίσω, αιχμάλωτοι της
οποιασδήποτε υπηρεσίας, του κάθε εργοδότη, του κάθε κράτους. Γιατί τα διάφορα
στοιχεία που θα μαζεύονται θα διοχετεύονται σε όλες τις ευρωπαϊκές υπηρεσίες!

Κάποτε, απολυόντουσαν δέκα εργάτες από ένα εργοστάσιο στη Σιγκαπούρη ή
συλλαμβανόταν δίχως ένταλμα κάποιος συγγραφέας κι αμέσως, εδώ, μαζευόντουσαν
χιλιάδες άνθρωποι, διαδήλωναν, απαιτούσαν, δημιουργούσαν σάλο. Ακόμα πιο πριν,
ο Ναζίμ Χικμέτ έγραφε ότι δεν μπορεί να ησυχάσει στη σκέψη ότι κάπου, στην
Αμερική, οι αρχές δεν αφήνουν έναν πολίτη να περπατήσει ελεύθερα – τον
εμποδίζουν.

Σήμερα, άκρα του τάφου σιωπή. Οι άνθρωποι, χωμένοι στο καβούκι τους, με τον
φόβο ότι αύριο μπορεί να μην έχουν δουλειά, γιατί αυτό ορίζουν οι μεγάλοι και
ισχυροί, ούτε καν διανοούνται να αντιδράσουν στα σχέδια της Κομισιόν. Και,
περισσότερο απ’ όλους, δεν αντιδρά η Αριστερά. Που ήταν πάντα πρωτοπόρος και
έδινε το μέγεθος και τον τόνο αυτών των αντιδράσεων.

Όλ’ αυτά που εισηγείται η Κομισιόν δεν έχουν καμιά σχέση με την τρομοκρατία.
Δεν έχουν καμιά σχέση με το οργανωμένο έγκλημα. Έχουν σχέση με την ελευθερία
μας και μόνο. Απειλούν τη δημοκρατία, για την οποία πλήρωσαν, με αίμα, με
βασανιστήρια, με διωγμούς, με φυλακίσεις, με «πιστοποιητικά» που τους
απαγόρευαν το δικαίωμα στην εργασία, εκατομμύρια άνθρωποι.

Ελπίζω ότι αυτή η εισήγηση δεν θα περάσει. Ο μπάτλερ του Μπους, ο Μπλερ, που
έφτιαξε νέο, φρικτό, αντιτρομοκρατικό νόμο, όπως και όλοι οι άλλοι Μπλερ της
Ευρώπης, πρέπει να καταλάβουν ότι ο κόσμος δεν ανέχεται συρματοπλέγματα και
αλυσίδες.