Kαι Θεό και Aλλάχ και Bούδα…

Τα «νέα» Θρησκευτικά, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή οδηγία, θα πρέπει να μην υπερβαίνουν τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον πολιτισμό και τη θρησκευτική λατρεία, και να ενθαρρύνουν τους μαθητές να ανακαλύπτουν τις θρησκείες των άλλων χωρών- κυρίως των γειτονικών (φωτογραφία από πολυπολιτισμικό σχολείο της Αθήνας)

Οδηγία με την οποία καλεί τα ευρωπαϊκά κράτη να προσαρμόσουν τον τρόπο
διδασκαλίας των Θρησκευτικών στα σχολεία τους έτσι ώστε να περιλαμβάνει και
τις θρησκείες άλλων λαών, ενέκρινε χθες η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του
Συμβουλίου της Ευρώπης στο Στρασβούργο.

Έτσι, την ώρα που η χώρα μας κάνει Πανεπιστήμια τις Ιερατικές Σχολές και
διδάσκει στα σχολεία τα Θρησκευτικά δίνοντας έμφαση στην Ορθοδοξία, η Ευρώπη
ζητά να διδάσκονται και άλλα δόγματα και να γίνεται σεβαστή ακόμα και η
επιλογή του αθεϊσμού, ώστε οι μαθητές να μην παρασύρονται από θρησκευτικό
φανατισμό. H οδηγία (1720/05) δεν είναι δεσμευτική, όμως ενδέχεται να γίνει
αργότερα, όταν συζητηθεί στο Συμβούλιο Υπουργών, κάτι που θα σημαίνει ότι η
χώρα μας θα κληθεί να προσαρμόσει το μάθημα των Θρησκευτικών σε αυτά τα
δεδομένα. H Κοινοβουλευτική Συνέλευση τόνισε με έμφαση ότι η θρησκεία κάθε
ατόμου, συμπεριλαμβανομένης και της επιλογής να μη θρησκεύεται, είναι αυστηρά
προσωπική του υπόθεση. Ωστόσο, αυτό δεν είναι ασύμβατο με τη θεώρηση ότι η
καλή γενική γνώση των θρησκειών, και με στόχο την ανοχή, είναι σημαντικό
στοιχείο για την άσκηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων του πολίτη.

Χαρακτηριστικά, στην οδηγία επισημαίνεται: «H πολιτική και η θρησκεία οφείλουν
να διαχωρίζονται. Παρά ταύτα, οι έννοιες της δημοκρατίας και της θρησκείας δεν
πρέπει να είναι ασύμβατες. Μάλιστα, θα πρέπει να συνεργάζονται αρμονικά στην
προσπάθεια για το κοινό καλό. H εκπαίδευση είναι πολύ σημαντική για την
αντιμετώπιση της άγνοιας, των στερεοτύπων και των παρεξηγήσεων που
δημιουργούνται μεταξύ των θρησκειών».

H βουλευτής – μέλος Πολιτικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ κ. Μαρία Δαμανάκη, που ήταν
μέλος της αντιπροσωπείας της Ελλάδας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του
Συμβουλίου της Ευρώπης, τονίζει ότι «πρέπει να επιμείνουμε στη συγκριτική
γνώση των θρησκειών και όχι στη διδασκαλία μίας μόνο θρησκείας. Να κάνουμε
σαφές ότι το σχολείο είναι ένας τόπος μάθησης και όχι προσευχής. Οι μαθητές
που θέλουν να προσευχηθούν μπορούν να επισκέπτονται την εκκλησία ή τον τόπο
λατρείας της επιλογής τους».

Τα νέα κριτήρια διδασκαλίας

Οι θρησκευτικές σπουδές στα Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Σχολεία θα πρέπει:

1. Να ενθαρρύνουν τους μαθητές να ανακαλύπτουν τις θρησκείες των άλλων
χωρών – κυρίως των γειτονικών -, να συνειδητοποιούν ότι όλοι έχουν το ίδιο
δικαίωμα να πιστεύουν πως η δική τους θρησκεία αποτελεί την αληθινή πίστη και
ότι οι άνθρωποι που πιστεύουν σε διαφορετικές θρησκείες – ή που δεν έχουν
θρησκεία – δεν έχουν διαφορετική υπόσταση ως υπάρξεις.

2. Να αντιμετωπίζουν με πλήρη αμεροληψία την ιστορία των σημαντικότερων
θρησκειών καθώς και την επιλογή του αθεϊσμού.

3. Να μην υπερβαίνουν τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον πολιτισμό και
τη θρησκευτική λατρεία, ακόμα και στις χώρες όπου υπάρχει μία επικρατούσα
θρησκεία.

4. Οι διδάσκοντες τα Θρησκευτικά χρειάζεται να έχουν ειδική κατάρτιση.
Θα πρέπει να είναι εκπαιδευτικοί προερχόμενοι από τομείς ανθρωπιστικών ή
φιλολογικών σπουδών. Εντούτοις και ειδικοί από άλλον τομέα θα μπορούσαν να
αναλάβουν τη διδασκαλία των Θρησκευτικών.