Kόντρες παπά και αστυνομικού!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
Ο Βαγγέλης Μουρίκης ως «βρώμικος» αστυνομικός πρωταγωνιστεί και στην |
Στους «Απόντες» η φιλία μιας παρέας ξεθωριάζει, την παίρνει από κάτω ο θάνατος
και – κυρίως – η λησμονιά. Στον «Βασιλιά», ο μοναχικός ήρωας συγκρούεται και
τελικά διαλύεται από τη μικρή κοινωνία μιας επαρχιακής πόλης. Τώρα, στην
«Αγρύπνια», έρχεται η στιγμή που οι δύο ήρωές της απλώνουν χέρι συμφιλίωσης
για να συνυπάρξουν. Ωρίμαση ή αποδοχή της πραγματικότητας – άρα, συμβιβασμός;
«Για να αποδεχθείς τον ξένο, τον διπλανό σου, πρέπει να συγκρουστείς με τον
εγωισμό σου και να τον εκθέσεις, να τολμήσεις να σταθείς να ακούσεις τον πόνο
και τις απόψεις τού άλλου για τα γεγονότα της ζωής, από τη δική του πλευρά.
Αυτό με απασχολεί στην “Αγρύπνια”», υποστηρίζει ο σκηνοθέτης Νίκος
Γραμματικός. «Γι’ αυτό άλλωστε και ο συμβολικός τίτλος, σαν να ξαγρυπνάμε έναν
νεκρό, με εκ βαθέων εξομολογήσεις, αναθεωρήσεις για την πορεία της ζωής μας,
αυτοκριτική διάθεση και όντας τελικά πιο ανοιχτοί στο να αποδεχθούμε την
αντίθετη στάση του άλλου πάνω στη ζωή».
Δύο αδέλφια που έχουν να μιλήσουν μεταξύ τους κοντά δέκα χρόνια είναι οι
κεντρικοί ήρωες της «Αγρύπνιας». Ο μεγάλος, ο Ανδρέας, είναι διεφθαρμένος
αστυνομικός. Ο μικρότερος, ο Νίκος, παράτησε τις σπουδές του στην Ιατρική και
έγινε παπάς. Μοναδικό σημείο επαφής ανάμεσά τους στη διάρκεια αυτών των δέκα
ετών, η γυναίκα του Ανδρέα, η Δήμητρα, που εξακολουθούσε να βλέπει αραιά και
πού τον Νίκο, ο οποίος υπήρξε κρυφά ερωτευμένος μαζί της. Εκείνη θα είναι και
ο λόγος συνάντησής τους, καθώς ένας καβγάς με τον αστυνομικό σύζυγό της είχε
ως αποτέλεσμα να τραυματιστεί από δική του σφαίρα και να χαροπαλεύει στο
Τζάνειο! Αυτήν τη βραδιά, λοιπόν, θα ξανασυναντηθούν τα δύο αδέλφια και θα
κάνουν μιαν «Αγρύπνια», γυρίζοντας στους δρόμους της άγριας Αθήνας και του
Πειραιά…
«Από τις ενδοοικογενειακές σχέσεις και τις διαταραχές αρχίζουν όλες οι οι
κοινωνικές συγκρούσεις, καθώς οι πρώτες με τις δεύτερες είναι συγκοινωνούντα
δοχεία», υποστηρίζει ο 42χρονος Νίκος Γραμματικός. Και άλλη μία φορά
συνεργάζεται στο σενάριο με τον συγγραφέα και φίλο του Νίκο Παναγιωτόπουλο,
ενώ και πάλι αντλεί υλικό από τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια…
«H Σαλαμίνα, το Πέραμα, η Δραπετσώνα είναι τόποι που με έχουν σημαδέψει. Τα
παιδικά χρόνια που έζησα εκεί είναι πηγή διαρκούς έμπνευσης για μένα. Είναι
μια καλή “σημαδούρα” τα παιδικά χρόνια, γιατί είναι μια ηλικία χωρίς ηθική.
Όλα, τότε, ήταν σκληρά, αλλά με γεύσεις μοναδικές και ανεξίτηλες από το
πέρασμα του χρόνου».
Και την «Αγρύπνια», πώς θα τη χαρακτηρίζατε;
«Πρόκειται για μια ταινία δρόμου, με σασπένς και αναπάντεχα περιστατικά που θα
συμβούν σε αυτήν την “αγρύπνια” των δύο αδελφών. Με συγκρούσεις και
εξομολογήσεις εκ βαθέων μεταξύ τους για φαντάσματα και ψυχολογικά τραύματα που
έχουν στοιχειώσει τη ζωή τους. H Δήμητρα ψυχορραγεί, ο Αντρέας είναι
αποφασισμένος να το σκάσει για να μην τον πιάσουν, αλλά είναι αναγκασμένος να
περιμένει μέχρι να διευθετηθούν οι πρακτικές λεπτομέρειες της απόδρασής του».
Και τι θα φέρει στη ζωή τους αυτή η «αγρύπνια»;
«Μπορεί να τους χωρίζει μια άβυσσος, ωστόσο ύστερα από μια νύχτα οδυνηρών
εξομολογήσεων, το χάραμα θα τους βρει, τουλάχιστον, συμφιλιωμένους μπροστά σ’
ένα αύριο εξίσου σκληρό και για τους δύο…».
Τι σχέση έχει η σημερινή ελληνική κοινωνία με τη χθεσινή;
«Δεν μπορείς να μη λάβεις υπόψη σου ή να κλείσεις τ’ αυτιά σου στο γεγονός ότι
σε όλη την Ελλάδα ακούγονται ξένες γλώσσες από όλες τις γωνιές της Γης. H
σημερινή ελληνική κοινωνία αλλάζει με τρομακτική ταχύτητα· κι εγώ, που είμαι
παιδί της πόλης της Αθήνας και του Πειραιά, δεν μπορώ και δεν θέλω να αγνοήσω
αυτές τις αλλαγές».
«Τραγελαφική κατάσταση»
 |
|
«Το μέλημά μας πρέπει να είναι να αποκτήσει το ελληνικό σινεμά αξιοπιστία, |
Γιατί και για ποιον κάνει ταινίες ο Νίκος Γραμματικός; «Από μικρός ένιωθα να
βράζει μέσα μου μια “χύτρα ταχύτητας”, που θα έκανε “μπαμ” αν δεν υπήρχε ο
κινηματογράφος και η σκηνοθεσία για να διοχετεύσω αυτήν την ενέργεια που είχα
μέσα μου. Ευτυχώς! Γιατί το σινεμά είναι μια διέξοδος στη ζωή μου, που διαρκεί
ήδη 22 χρόνια»!
Επισημαίνοντας το γεγονός ότι η «Αγρύπνια» είναι ανεξάρτητη παραγωγή – κόστισε
300.000 ευρώ – ο Νίκος Γραμματικός χαρακτηρίζει τραγελαφική την κατάσταση που
επικρατεί τον τελευταίο καιρό στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου αλλά και
γενικότερα στην πολιτική του υπουργείου Πολιτισμού. «Με 10 εκατομμύρια ευρώ,
θα μπορούσε κάλλιστα η Πολιτεία να “κάνει πολιτική” στον κινηματογράφο. Όσο
γι’ αυτόν καθαυτόν τον κινηματογράφο, το κύριο μέλημά του πρέπει να είναι η
απόκτηση αξιοπιστίας. Να κάνουμε ταινίες που να τις εμπιστεύονται οι θεατές».
INFO
H «Αγρύπνια» κάνει πρεμιέρα απόψε στο Φεστιβάλ «Νύχτες πρεμιέρας» (22.30,
«Αττικόν»), ενώ θα προβληθεί και στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Google news
