ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Mοσχολιού

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο γνωστός ηθοποιός Ντίνος Καρύδης γράφει:

«Κάποιες σκέψεις τώρα που έφυγε ο “κακός Αύγουστος” για τη Βίκυ Μοσχολιού.
Εκτός απ’ το απαράμιλλο της φωνής της, ήταν και άξια προσοχής ερμηνεύτρια!
Είμαι πεπεισμένος ότι αν ακολουθούσε την τέχνη του Διονύσου θα υπηρετούσε αυτό
που λέγεται ΜΕΓΑΛΟ ΘΕΑΤΡΟ. Την εγγενή γοητευτική θηλυκή παρουσία της, το
βιολοντσέλο της φωνής της, την ερμηνευτική της συμπλήρωνε μια μαγευτική
κίνηση. Μια κίνηση, όμως, που ήταν αυτή και όχι άλλη. Απέριττη, χωρίς πολλά
μπιχλιμπίδια και τσιριτσάντζουλες· έκανε χρήση μόνο των απαραίτητων και
αναγκαίων· και σαγήνευε!

Την αντιπαραβάλλω μόνο με τον άλλο μέγιστο, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, και τους
τοποθετώ στο μεσαίο βάθρο και τους δύο. Δίπλα δίπλα. Λυπάμαι μόνο γιατί τον
καιρό που ο Θεοδωράκης μελοποιούσε τον “Επιτάφιο”, η Βίκυ Μοσχολιού δεν υπήρχε
στον χώρο του πενταγράμμου· σίγουρα θα ανέθετε σ’ εκείνη την ερμηνεία του.
Μοναδικός ο Γρηγόρης στο συγκεκριμένο έργο, όπως και σε όλα τα μεγάλα έργα του
Μίκη. Όμως, η Ηρωίδα του Ρίτσου είναι Μάνα και το “γιε μου, σπλάχνο
των σπλάχνων μου”, βγαλμένο από τα σωθικά της Βίκυς, ίσως να προκαλούσε
συγκίνηση που θα ήταν πιο σφοδρή… Τέλος πάντων. Κάπου λέει ο Σίλερ: “Από τα
απερίγραπτα πράγματα, η ομορφιά είναι το πιο απερίγραπτο”. Θα πρόσθετα και το
ταλέντο! Το ταλέντο της Βίκυς και του Γρηγόρη. Αναπαυμένη να ‘ναι η ψυχή τους,
γιατί κάνανε το χρέος τους! Χρέος δικό μας, να τους ακούμε και να τους
τραγουδάμε, κάνοντας αντίσταση στο “τσουνάμι” της φτήνιας, που μας κατακλύζει
από παντού και μας μουσκεύει ώς το κόκαλο με πνευματική φτώχεια, για να μη
σκεπτόμαστε και να μη θυμώνουμε».

Ο Μιχ. Κρίσπης, Πάροδος Καλυβίων, Αμαλιάδα, γράφει:

«Ακούμε και διαβάζομε εμείς οι Έλληνες ότι (περίπου) κατέχουμε – το μαγικό
μυστικό – στην αντιμετώπιση της… τρομοκρατίας!! Εγώ έχω αναπτύξει
μια άλλη θεωρία! Απλούστατα οι “άρχοντες του κόσμου” Μπους, Μπλερ κ.λπ., έχουν
κατά σύμπτωση (συντελούσης και της απόχρωσης της ίριδος του ματιού) το ίδιο
γυάλινο μάτι, με το πολύ γνωστό μου γυάλινο μάτι… του Φύρερ της
ναζιστικής Γερμανίας ντε!! Δεν μας φοβήθηκε η Αλ Κάιντα επειδή είχαμε
εφαρμόσει (και ακριβοπληρώσει) τα διάφορα αντιτρομοκρατικά σχέδια και μέτρα
και είχαμε τους πιο επιτυχημένους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά απλούστατα είμαστε
ένας λαός που σέβεται και αγαπά την ειρήνη και το δίκαιο των αδυνάτων και όχι
των ισχυρότερων λαών της γης και γι’ αυτό μας σεβάστηκαν και δεν μας φοβήθηκαν
οι ισλαμιστές και οι πάσης φύσεως οπαδοί διαφόρων οργανώσεων! Θα πρόσεξαν ίσως
οι θεατές της τηλεόρασης έναν πολίτη που έλεγε οργισμένα: “Εδώ σκοτώνονται
χιλιάδες αθώοι στο Ιράκ και αλλού και θα κλάψουμε για 52 νεκρούς;”!».