ΓNΩMH Aνθρώπινα συστήματα…

Υπάρχουν δύο είδη προπονητών. Από τη μια είναι αυτοί που προσαρμόζουν την
τακτική και τη φιλοσοφία τους στα προσόντα και τις δυνατότητες των
ποδοσφαιριστών ή τουλάχιστον επιδιώκουν να αξιοποιήσουν τα θετικά στοιχεία που
διαθέτει κάθε παίκτης. Στα «συν» τους, το ότι διαθέτουν ευελιξία στον
καταρτισμό της ενδεκάδας, τροποποιούν το σύστημα κατά τη διάρκεια της περιόδου
ή ακόμη και του αγώνα, ενώ συχνά αλλάζουν θέσεις στους παίκτες. Το
σημαντικότερο; Οι τελευταίοι… πίνουν νερό στο όνομά τους καθώς αισθάνονται
ότι ο προπονητής τούς υπολογίζει. Τέτοια περίπτωση, για παράδειγμα, είναι ο
Ρεχάγκελ.

Από την άλλη, υπάρχουν προπονητές που προκειμένου να εφαρμόσουν τη δική τους
φιλοσοφία, μεταβάλλουν – σταδιακά ή και δραστικά πολλές φορές – το δυναμικό
της ομάδας. Συνήθως εργάζονται σε συλλόγους με υψηλό μπάτζετ, το οποίο τους
εξασφαλίζει ελευθερία κινήσεων και κοινός παρονομαστής της καριέρας τους είναι
οι εκτεταμένες αλλαγές στο ποδοσφαιρικό τμήμα προκειμένου να «πετύχουν» τη
συνταγή. Αγοράζουν παίκτες με το τσουβάλι (άλλος πληρώνει) δείχνοντας
προτίμηση σε… γνωστούς τους ή συμπατριώτες τους. Ο Μουρίνιο και ο Βενγκέρ
είναι οι χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις.

Στη δεύτερη κατηγορία ανήκει και ο Σόλιντ. Όλοι θυμούνται πως για πολλές μέρες
«μελετούσε» τον Ολυμπιακό στην Ελούντα. Μόλις πάτησε το πόδι του στο Λιμάνι
ζήτησε μεταγραφές και άρχισε να συντάσσει την περίφημη «μαύρη λίστα». Παίκτες
όπως οι Οκκάς, Καστίγιο, Μάριτς, Βάλλας βρέθηκαν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας,
για να μην αναφέρουμε άλλους που ετοιμάζουν βαλίτσες…

Αν οι παίκτες δεν μπορούν να παίξουν το… 4-3-3, δεν αλλάζεις παίκτες.
Αλλάζεις σύστημα. Γιατί στο «Ελ Πάσο», εύκολα ή δύσκολα, θα νικήσεις. Στο
Μπερναμπέου, όμως;