Tα σχολεία ανοίγουν

Εκπαιδευτικά θέματα απασχολούν τον κ. Πάνο Μπόζο, μαθηματικό, από την
Κηφισιά:

«Το υπουργείο νοιάζεται μόνο να μη γράψουν οι εφημερίδες ότι το κουδούνι δεν
χτυπάει στην ώρα του.

Οι γονείς νοιάζονται να… παρκάρουν επιτέλους για 7 ώρες τους “διαβόλους”
τους και να ασχοληθούν απερίσπαστοι με τα τόσα προβλήματά τους.

Οι μαθητές νοιάζονται για τον απογευματινό Γολγοθά που τους περιμένει με τα
φροντιστήρια και τις ξένες γλώσσες.

Έτσι, ο ταλαίπωρος εκπαιδευτικός, με μισθό εξευτελιστικό, με χίλια προβλήματα
να τον βασανίζουν, μπαίνει στην τάξη, κλείνει την πόρτα πίσω του και…

Τι διδάσκει, πώς το διδάσκει, αν λέει σωστά ή λανθασμένα πράγματα κανέναν δεν
απασχολεί! Κανένας υπεύθυνος δεν θέλει να παραδεχτεί ότι το παιχνίδι χάνεται
μέσα στην τάξη. Τους αρκεί ο δάσκαλος να μπει και να βγει από την τάξη με το
χτύπημα του κουδουνιού».

Το όριο για την επιτυχία

Για το ίδιο θέμα ο κ. Γιώργος Δ. Κουννάς, γράφει:

«Πολλές φορές διαβάζοντας ένα άρθρο προβληματίζεσαι αν το περιεχόμενο εκφράζει
τον υπογράφοντα, το “αφεντικό” του ή και τους δύο. Στην περίπτωση του άρθρου
με τίτλο “Τουπέ” στη στήλη “Αγιογραφίες” της Παρασκευής 2/9, ο προβληματισμός
ήταν μηδενικός. Και αυτό γιατί δυσκολεύεσαι να πιστέψεις πως ένας νέος
άνθρωπος, κινούμενος στον χώρο της δημοσιογραφίας, των γραμμάτων δηλαδή,
αποδέχεται οι πολίτες της πατρίδας του να περνούν το ακαδημαϊκό κατώφλι
αγράμματοι.

Και καταλήγει: Εν κατακλείδι, αν η κ. Γιαννάκου χρειάζεται διακοπές για να
παίρνει ορθές αποφάσεις, όπως αυτές που προσωπικά πιστεύω ότι πήρε μετά τις
πρόσφατες θερινές διακοπές της, τότε θα της επιτρέψουμε ως πολίτες αυτής της
χώρας να πηγαίνει συχνότερα, μήπως πάρει καμιά αποτελεσματική απόφαση για την
εκπαιδευτική και διοικητική αναβάθμιση των ελληνικών Πανεπιστημίων, τα οποία
νοσούν. Κι αυτό γιατί τα τελευταία ειδικά δέκα χρόνια, και κυρίως τα Τμήματα
Θετικής και Τεχνολογικής Κατεύθυνσης, έχουν χάσει σημαντικό και δυσαναπλήρωτο
έδαφος στην κούρσα ανταγωνισμού τους με τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά».