ΓNΩMH Pιπλέι… στο φιλέ

Κατάφερε να μας μπερδέψει για μια ακόμη φορά σε μεγάλη διοργάνωση τα τελευταία
χρόνια η εθνική ομάδα βόλεϊ ανδρών ώστε να μην μπορούμε να βγάλουμε συμπέρασμα
αν πέτυχε ή απέτυχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2005.

Αυτή η ομάδα έχει το αποκλειστικό χαρακτηριστικό να αποφεύγει συνήθως την
παταγώδη αποτυχία και να επιστρέφει από μεγάλες διοργανώσεις με αποτελέσματα
και θέσεις μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.

Το 2002 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αργεντινής πήρε την 7η θέση που
χαρακτηρίστηκε επιτυχία αφού ήταν η καλύτερη μέχρι τότε στο εξωτερικό (η ομάδα
μας ήταν 6η το Κοσμοβόλεϊ 94 στο Φάληρο). Πέρυσι στους Ολυμπιακούς Αγώνες της
Αθήνας κατετάγη στην 5η θέση (χωρίς αγώνες κατάταξης από 5η έως 8η θέση), αλλά
μετά τις γιορτινές στιγμές στο ΣΕΦ κέρασε το πιο πικρό ποτήρι αποκλεισμού από
την τετράδα χάνοντας από τους Αμερικανούς από 20-12 στο 4ο σετ ενώ προηγείτο
με 2-1.

Τώρα στο Βελιγράδι, με μεγάλη νίκη επί της Γαλλίας, έμεινε εκτός τετράδας λόγω
διαφοράς σετ έχοντας «πετάξει» δύο κατά της πολύ αδύνατης Ολλανδίας και
κερδίζοντας μόνο ένα από την ισάξια της ομάδας μας Ισπανία που τελικά
προκρίθηκε.

Είναι επίσης απορίας άξιον πώς η Γαλλία που δεν είναι καλύτερη από την ομάδα
μας κερδίζει δύο σετ από τη Σερβία/Μαυροβούνιο και εμείς κανένα.

H επανάληψη της εικόνας δείχνει ότι λείπουν κάποια κλικ κυρίως σε θέματα
συμπεριφοράς της ομάδας για τα οποία η ευθύνη μοιράζεται ανάμεσα σε Ομοσπονδία
– παίκτες – εκάστοτε προπονητή.