Tο Tέταρτο κουδούνι

Φτάνω ασθμαίνοντας στο «Βεάκειο» να δω το «Οι κυνικοί ξανάρχονται» του
συμπαθέστατου, κατά τα άλλα, Νίκου Καλογερόπουλου – παράσταση που και χιούμορ
είχε και ωραία τραγούδια – κι ανεβαίνει στη σκηνή, μετά την παράσταση, ένας
αγνώστου προελεύσεως κύριος κι αρπάζει το μικρόφωνο και με «καταγγέλλει» ως
«ανάξιο»!

Δηλαδή όχι εμένα προσωπικά αλλά «καταγγέλλει», λέει, ως «ανάξιους»
όλους τους θεατρικούς συντάκτες. Διότι, λέει, έπρεπε να πάνε να δουν
απαραιτήτως την παράσταση τον Ιούλιο, όταν παίχτηκε στον Λυκαβηττό, για να
γράψουν έγκαιρα. Και δώσ’ του ο Φιλιππικός…

Ήμαρτον, Κύριε, ήμαρτον…

Τα τριάντα πέντε του στο συγγραφιλίκι κλείνει φέτος ο Γιώργος Σκούρτης –
ήταν 1970 (τέλος σεζόν ’69 – ’70) όταν ο Κάρολος Κουν ανέβασε στο «Υπόγειο»
τους «Νταντάδες» του που τον καθιέρωσαν.

Δυο έργα του – μιλώ για τα σίγουρα – θα παρουσιαστούν τον χειμώνα: στην
Θεσσαλονίκη, για να τιμηθεί η επέτειος, απ’ το ΚΘΒΕ – που ανεβάζει για πρώτη
φορά έργο του! – και σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζηβανού, το άπαιχτό του «Εφιάλτες»
και στην Αθήνα, στο «Κνωσός», σε συμπαραγωγή με την «Άλλη Σκηνή» του Νίκου
Περέλη ο οποίος θα υπογράψει τη σκηνοθεσία, με Χρήστο Τσάγκα, Μαρία
Τσακαλίδου, Δημήτρη Καλαντζή, το επίσης άπαιχτο «Οι ηθοποιοί», πέμπτο της
πενταλογίας του «Οι νταντάδες» – «Οι μουσικοί» – «Οι εκτελεστές» – «Οι
ηθοποιοί» – «Οι παγιδευτές» (το τελευταίο, προς το παρόν άπαιχτο, ο χρήστης θα
μπορεί να το διαβάσει απ’ τον Οκτώβριο στην ιστοσελίδα των Εκδόσεων
Καστανιώτη).

Τον χειμώνα, επίσης, ο «Κέδρος» θα εκδώσει έναν τόμο με εννιά άπαιχτα
και άγνωστα έργα του Γιώργου Σκούρτη – που μόλις ολοκλήρωσε ένα ακόμα έργο, το
θρίλερ – κόμικ «H σταρ» – αλλά κι έναν τόμο με ογδόντα περίπου μικρά και
μεγαλύτερα πεζά του και με τον τίτλο «Έτσι…κι αλλιώς κι αλλιώτικα».

Πάρα πολύ καλά τα πήγαν το καλοκαίρι ο Γιώργος και η Νινέττα Λεμπέση.
Και με το «Μόλις χώρισα» στο «Λαμπέτη» και με το «Βιολιστής στη στέγη» στην
περιοδεία. Εξ ου και το ζεύγος των παραγωγών θα συνεχίσει με τα ίδια και το
χειμώνα.

Από αρχές Οκτωβρίου το «Μόλις χώρισα» μετακομίζει στο χειμερινό
«Λαμπέτη» και το «Βιολιστής στη στέγη» στεγάζεται στο «Βεάκη» μέχρι τα
Χριστούγεννα, οπότε και το μιούζικαλ θα το αντικαταστήσει «H όπερα της
πεντάρας» που θα ‘χει στο μεταξύ ανεβάσει στην Πάτρα ο Θέμης Μουμουλίδης με το
εντόπιο ΔΗΠΕΘΕ – και με Γιάννη Μπέζο, Τάνια Τρύπη, Φένια Παπαδόδημα, Ταξιάρχη
Χάνο, Φώτη Σπύρο… – και που θα μετακομίσει, κατά το «έθιμο» του πατρινού
Θεάτρου, στην Αθήνα μετά τις παραστάσεις στην έδρα του.

Στην Χίο «ιδιωτεύουν» – και ελπίζω να επιστρέψουν με γεμάτες τις
«μπαταρίες» τους – με τα δυο παιδάκια τους ο Γιάννης Παρασκευόπουλος και η
Μαγδαληνή Μπεκρή, αφότου ανέστειλαν, πριν από ένα χρόνο, τη λειτουργία της
θεατρικής ομάδας τους «Νέες Μορφές» – σκηνοθετούσαν κι έπαιζαν κι οι δυο τους
– η οποία είχε γράψει ιστορία στην Θεσσαλονίκη απ’ το ’96 – εντυπωσιακή πράξη
ωριμότητας που, όταν διάβασα τους λόγους για την απόφασή τους, με άφησε
έκπληκτο.

Ο Γιάννης Παρασκευόπουλος, όμως, μετά την «αγρανάπαυση» επιστρέφει στη
σκηνοθεσία. Ανεβάζει στην Ρουμανία, στο Εθνικό Θέατρο της Κραϊόβα, «Ρωμαίο και
Ιουλιέτα» του Σαίξπηρ – μια πρόσκληση που είχε προηγηθεί της διάλυσης της
ομάδας. H πρεμιέρα, στις 17 Σεπτεμβρίου.

Την «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή, «φωτισμένη» με άλλα, νεώτερα κείμενα, θα
ανεβάσει στην «Νέα Σκηνή» του Εθνικού, στο «Χώρα», η Έφη Θεοδώρου (στη
φωτογραφία). Μόνος σίγουρος, ώς τώρα, στη διανομή ο Γιάννος Περλέγκας –
Ορέστης.

Το πρόγραμμα της χειμερινής σεζόν, που ολοκλήρωσε ο υπεύθυνος της «Νέας
Σκηνής » Δημήτρης Λιγνάδης -«H τραγική ιστορία του Δόκτορος Φάουστους» σε
σκηνοθεσία του και «Το γάλα» του Βασίλη Κατσικονούρη σε σκηνοθεσία Νίκου
Μαστοράκη ως «βασικές» παραστάσεις, «Ιούλιος Καίσαρας» με σκηνοθέτη τον Νίκο
Καραθάνο και «Ηλέκτρα» ως «μικρές» παραστάσεις, για τις Τρίτες – Τετάρτες –
συμπληρώνεται με τις άπαιχτες, αν δεν κάνω λάθος, στην Ελλάδα «Μύγες» του Ζαν
– Πολ Σαρτρ· μια σύγχρονη (1943) «μεταποίηση» – παραβολή για τη Γαλλία τού
Πετέν – του μύθου του Ορέστη, ως «μικρή» επίσης παράσταση.

Σκηνοθέτης, ο ακραίος Γερμανός Άλμπρεχτ Χίρχε που ‘χει κάνει στην
Ελλάδα, στο «Ιλίσια Στούντιο», για την τότε ομάδα του Μιχαήλ Μαρμαρινού
«Διπλούς Έρως» το προκλητικό αλλά ενδιαφέρον «Αλτουσέρ ροκ» και, στη συνέχεια,
στο «Αμόρε» για το «Θέατρο του Νότου», το… σκανδαλώδες «Bad Actors» και, πιο
πρόσφατα, τη σεζόν 2003 – 2004, τον… ακανθώδη «Θάνατο του Δαντόν» του
Μπίχνερ.

«Το Τέταρτο Κουδούνι» δε θα χτυπήσει τις επόμενες τέσσερις Πέμπτες –
επιτέλους, καιρός για διακοπές!

Και πάλι μαζί στις 13 Οκτωβρίου. (Ή ΟκτωΜβρίου; Έχω μπερδευτεί πια…).