Nοικοκυρούλα θα γινώ…

![]() |
|
Νέες, ωραίες, πλούσιες, πλην όμως νοικοκυρές και απελπισμένες, δηλαδή |
Νοικοκυρές και απελπισμένες. Απελευθερωθείτε. Ένα σίριαλ δίνει το σύνθημα, η
Λόρα Μπους επιβεβαιώνει μπροστά στις κάμερες τη νέα στάση συζυγικής ζωής και
οι ειδήμονες των κοινωνικών φαινομένων μπορούν να αρχίσουν τη μελέτη της
τάσης.
Αν «απελευθέρωση» σημαίνει να αποτινάξετε τον συζυγικό ζυγό ή απλώς να βρείτε
εραστή ή μήπως να «καρφώσετε» τον σύζυγο ότι δεν είναι δα και ο συναρπαστικός
ιππότης των ροζ μυθιστορημάτων δικό σας θέμα. Σημασία έχει «να είστε ο εαυτός
σας».
Μια ακόμη κατηγορία τηλεοπτικών ηρωίδων, μια κατηγορία σύγχρονων γυναικών όπως
τις θέλει ο τίτλος του σίριαλ «Desperate housewives» (προβάλλεται από το
Filmnet προς το παρόν), που κάνει το μεγαλύτερο σουξέ μετά το «Sex and the
city», προσφέρονται στο γυναικείο κοινό για να ταυτιστεί και να εκτονώσει τους
προσωπικούς ή μάλλον τους συζυγικούς καημούς.
Φυσικά είναι πλούσιες, κατοικούν σε μεγάλα ωραία σπίτια και είναι άριστα
αποκατεστημένες – όπως θα ‘λεγε η μαμά τους – μόνο που όλο αυτό είναι η
βιτρίνα. Δεν έχουν βρει την ευτυχία. H μια δέχεται την «κεραμίδα» του
διαζυγίου που ζητά ο σύζυγος πάνω που νόμιζε πως τον είχε του χεριού της, η
άλλη βαριέται θανάσιμα τον δικό της, έχει στα πόδια της και κακεντρεχή πεθερά
που την κατασκοπεύει για να προστατεύει τον κανακάρη της, οπότε την αναγκάζει
να μηχανεύεται μύριους τρόπους για να συναντά τον πολύ-πολύ νεαρό πλην μυώδη
εραστή της, που είναι ο κηπουρός.
Άλλη ήδη χωρισμένη προσπαθεί να βρει νέο έρωτα και άλλη πρώην μοντέλο δίνει
όλες της τις δυνάμεις για να παρουσιαστεί επιτυχημένη και περιζήτητη στις
υπόλοιπες.
Αν για το «Sex and the city» κύριο συστατικό ήταν η ειλικρίνεια, η θαρρετή
αποκάλυψη – για άλλους και θρασεία – των απαιτήσεων από τη ζωή και τον έρωτα
της σύγχρονης, επιτυχημένης γυναίκας, στο «Desperate housewives» αυτό που
υπερισχύει είναι η ίντριγκα, η δολοπλοκία, η ύπουλη επιφανειακή υποχώρηση των
γυναικών προκειμένου να υποδυθούν τους συζυγικούς τους ρόλους και να κρατήσουν
τους συζύγους ή να απομυζήσουν ό,τι μπορούν. Μια «επιστροφή» στα υποτιθέμενα
παραδοσιακά κλισέ της γυναικείας συμπεριφοράς επενδυμένα με μεταμοντέρνο αέρα
του «ψυχολογικού» συνθήματος be yourself (να είσαι ο εαυτός σου) το οποίο έχει
αποτελέσει τη σύγχρονη αποθέωση των ανθρώπινων ελαττωμάτων.
H επιτυχία για τα κορίτσια του «Sex and the city» ήταν προσωπική. Ήθελαν να
πληρώνουν τις πανάκριβες ψηλοτάκουνες γόβες μόνες τους και να είναι στον έρωτα
ίσοι οι όροι. Αυτά έδωσαν στο «Sex and the city» το μεγάλο σουξέ και
υποτίθεται ότι δημιούργησαν «ρεύμα».
Αν εκείνες όμως έφριτταν στην ιδέα να γίνουν οι κυρίες των κυρίων οι
«Απελπισμένες νοικοκυρές» είναι μόνον αυτό. Γιατί όχι; Φαινόμενο άκρως
διαδεδομένο ή μάλλον το κυρίως διαδεδομένο παγκοσμίως.
Γι’ αυτό και το σίριαλ έχει σουξέ. Επιτέλους «υπερήφανες σύζυγοι-νοικοκυρές»
αναγνωρίζεται το δράμα και μαζί το κουράγιο να παραμένετε μέσα σε αυτό,
συντηρώντας τις παραδόσεις που θέλουν τη γυναίκα βασίλισσα στο σπίτι της,
δολοπλόκο στα του οίκου της και των γειτόνων, αλλά όχι παραέξω. Σπίτι.
Τι κι αν ροχαλίζει, σας ανήκει
Αυτό δεν ήταν το όνειρο κάθε γυναίκας πάντα; Και μην κάνετε τις δύσκολες γιατί
ο «μίστερ τέλειος» δεν υπάρχει. Μήπως και η Λόρα Μπους αυτό δεν είπε μπροστά
στους δημοσιογράφους και τις κάμερες, άρα σε όλο τον πλανήτη; Πως ακόμη και ο
Πλανητάρχης φοράει παντόφλες και ροχαλίζει από τις 9.00.
H αναγνώριση των δικαιωμάτων της συζύγου, των συνθηκών της σκληρής ζωής της,
που όμως της προσφέρουν στέγη – ακριβή στο σίριαλ – και κοινωνική θέση, αυτή
είναι η νέα τάση του παγκοσμίου θεάματος. Γιατί τα κορίτσια πρέπει να γυρνούν
σπίτι, σιγά-σιγά να αφήνουν χώρο στην όλο και πιο στενή αγορά εργασίας για
τους άνδρες. Κι αν δεν είναι ευτυχισμένες σαν τα παραμύθια, τουλάχιστον τώρα
πια ξέρουν ότι δεν είναι μόνες στο δράμα τους. Μήπως η Μαντάμ Μποβαρί δεν
έζησε το ίδιο; Το κέρδος της προόδου του πολιτισμού είναι ότι μπορούν να έχουν
εραστή χωρίς τύψεις αν τους σπάει τα νεύρα ο σύζυγος. Στην ανάγκη τηλεφωνούν
σε τηλεοπτικό ριάλιτι και ξεσπαθώνουν για να επενοχοποιηθούν.














