Πανσέληνος, έρωτας, πόζες και ναρκισσισμός

Στα λευκά ντυμένοι ο Μάριος Φραγκούλης και η Πέμη Ζούνη με κόκκινες πινελιές, φιγουρίνια ενός μούλτι κούλτι μουσικοχορευτικού στυλιζαρισμένου θεάματος, μοιράστηκαν επί ίσοις όροις όλα – και τα τραγούδια

Ρομαντισμός, πανσέληνος, ζέστη, ο έρωτας ως υπόσχεση και διάψευση.
Τόσες όψεις του ερωτικού παιχνιδιού, τόσες δόσεις φλερτ, τόσοι ναρκισσισμοί,
τόσες πόζες στη συσκευασία ενός δίωρου! Σαν μεταμοντέρνο φρεσκάρισμα
κουρασμένου μπουλβάρ ήταν η εκδήλωση του Μάριου Φραγκούλη με τη συνεργασία της
Πέμης Ζούνη, που παρουσιάστηκε το περασμένο διήμερο στο κατάμεστο αρχαίο
θεατράκι της Παλιάς Επιδαύρου. Δέκα ημέρες πριν ήταν ήδη προπωλημένα τα
εισιτήρια. Που σημαίνει ότι οι θαυμαστές του νεαρού τενόρου είχαν φροντίσει
από νωρίς, ώστε να μη χάσουν μια ρομαντική βραδιά με το είδωλό τους. Τελικά,
βρέθηκαν σε κάτι διαφορετικό από το αναμενόμενο, όπου ο λαμπερός τραγουδιστής
παραχώρησε τα εδάφη του στην ερωτική ηθοποιό και το αντίθετο.

Οι δύο βραδιές στο λιμανάκι της Επιδαύρου είχαν τίτλο «M’ ένα φιλί στο
φως της νύχτας». Και η νύχτα είχε πανσέληνο. Κάτω απ’ την πανσέληνο, η σκηνή
γεμάτη από νοσοκομειακά παραβάν, έκανε το σκηνικό αναποφάσιστο, ανάμεσα στο
σουρεαλιστικό και στο μεταφυσικό στοιχείο. Ο καθείς και οι συνειρμοί του, θα
πείτε. Σύμφωνοι. Όλα αυτά, όμως, πριν αρχίσει η εκδήλωση. Γιατί στη συνέχεια,
όσοι νόμιζαν ότι θα παρακολουθήσουν μια σκηνοθετημένη συναυλία, βρέθηκαν
μπροστά σε ένα εξεζητημένο ακρόαμα. Σε μια άκρως στυλιζαρισμένη μουσική
παράσταση, που είχε δημιουργηθεί πάνω σε ένα τραγουδιστικό μπούσουλα,
στολισμένο με ερωτικά κειμενάκια του Άκη Δήμου, που έλεγαν ο Φραγκούλης και η
Ζούνη και χορογραφημένο από τη Φρόσω Κόρρου, φορτωμένο με όλα τα κλισέ του
μοντέρνου μπαλέτου.

Αν και σκηνοθέτης δεν υπήρχε, οι πρόζες, η κίνηση, η ενορχήστρωση του
Θοδωρή Οικονόμου, η ενδυματολογική αντίληψη του Τάκη Χατούπη (επιμελήθηκε και
το νοσοκομειακό υλικό που έντυσε με δαντέλες και γάζες) και οι ίδιοι οι
πρωταγωνιστές της βραδιάς ήσαν οι πλοηγοί μιας ερωτικής ιστορίας ενός πολύ
στυλάτου ζευγαριού.

Με τα τραγούδια που διάλεξαν να πουν, από το «Ne me quite pa», το
«Boulevard of Broken Dreams», το «Yukali», την «Tosca» και το «Carouso» ώς το
ανατολίτικο νανούρισμα, την ερωτική «Φαίδρα» ή το τρυφερό «Σ’ ακολουθώ» και το
πικρό «Παπάκι», οι δύο λαμπεροί πρωταγωνιστές διηγήθηκαν σαν καλοστημένα
φιγουρίνια μια ιστορία αγάπης σ’ ένα ατέρμονο παρόν. Αλλά ισχυρή έκπληξη
παρέμεινε ώς το τέλος η φιλοδοξία της Πέμης Ζούνη να αναδειχθεί σε σολίστ
εφάμιλλη του Φραγκούλη. Ποιος βγήκε χαμένος, ποιος κερδισμένος; Πάντως,
ευνοημένη βγήκε η πανέμορφη σοπράνο Τζίνα Φωτεινοπούλου, η οποία άνοιξε και
έκλεισε την παράσταση.