Θεσσαλονίκη

Ειδύλλιο

ΑΚΡΩΣ ειδυλλιακές περιγράφονται το τελευταίο διάστημα οι σχέσεις
Βενιζέλου και Τσοχατζόπουλου στη Θεσσαλονίκη. Οι δύο γίγαντες του
ΠΑΣΟΚ στον Βορρά (θυμίζω πως το 2000 είχαν βγάλει μαχαίρια για την πρωτιά στην
A’ Θεσσαλονίκης) ένωσαν τις δυνάμεις τους στις πρόσφατες εσωκομματικές εκλογές
και κατάφεραν να κερδίσουν την πλειοψηφία στο νέο όργανο του Κινήματος. H
αλληλεγγύη που αναπτύσσεται μεταξύ των δύο πολιτικών έχει πολλές εξηγήσεις.
Αφενός και τα δύο στελέχη αισθάνονται έντονα την πίεση της νέας ηγεσίας. Ο μεν
Βενιζέλος ασφυκτιά από το περιβάλλον Παπανδρέου, ο δε Τσοχατζόπουλος δεν
συγχωρεί στον Γιώργο τον τρόπο με τον οποίο τον εξώθησε σε αποστρατεία.
Αφετέρου ο μεν Βαγγέλης επιθυμεί να κληρονομήσει όλο τον μηχανισμό που
διαθέτει ο Άκης στη Θεσσαλονίκη – ήλεγχε μέχρι πρότινος τον σκληρό κομματικό
πυρήνα -, ενώ ο πρώην υπουργός Άμυνας λέγεται πως αισθάνεται υπόχρεος απέναντι
στον Βενιζέλο διότι τον στήριξε πολύ στην Προανακριτική για τα εξοπλιστικά.

Και μαζί…

ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ όμως – η οποία σημειωτέον αποτελεί την εκλογική περιφέρεια του
Γιώργου Παπανδρέου – αναπτύχθηκε το τελευταίο διάστημα ακόμη ένα συμμαχικό
δίδυμο. Αυτό των Γιάννη Μαγκριώτη και Χρύσας Αράπογλου, οι σχέσεις των οποίων
παρά την κουμπαριά που τους συνέδεε χαρακτηρίζονταν από κακές έως κάκιστες.

… και μόνος

ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟΝ Χάρη Καστανίδη; Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ «δουλεύει»
μόνος του και μάλιστα κατάφερε να εκλέξει δικούς του ανθρώπους στις 9 από τις
συνολικά 18 δημοτικές συνελεύσεις της Θεσσαλονίκης.