Tο Tέταρτο κουδούνι

«Μα αυτό είναι Εθνική Τραγουδία»!

Ανέκραξε η φίλη μου η Ιφιγένεια – και ήταν το καλύτερο που άκουσα –
όταν το «(Their) Number One» συμπλήρωσε τα 230 πόιντς, 230 πουέν.

Μισαλλοδοξία; Και βέβαια όχι! Περί αγωνίας επρόκειτο. Για τη
συνέχεια που μας περίμενε…

Αφήστε που είχε και δίκιο. Απόλυτο.

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

H Υρώ Μανέ (στη φωτογραφία) πρωταγωνιστεί στην τρελή φάρσα του Ντάριο Φο
«H μαριχουάνα της μαμάς είναι πιο γλυκιά», που θα παρουσιάσει το ΔΗΠΕΘΕ Βόλου
το καλοκαίρι.

Μαζί της, Νίκος Κάπιος, Σπύρος Μαβίδης – ο καλλιτεχνικός διευθυντής του
Θεάτρου που υπογράφει και τη σκηνοθεσία -, Νίκος Κλησιάρης, Νίκος Τσιάμης,
Νίκος Μήτσας, Βάσω Πατκιού.

Το έργο του Ντάριο Φο – που θα τον δούμε στις 30 Ιουνίου και
αυτοπροσώπως να παίζει στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών –
ανεβαίνει με σκηνικά και κοστούμια της ντόπιας, καινούργιας, Ιωάννας Τουλούπη
και μουσική του Φίλιππου Πλιάτσικα.

«Δεν είναι η Eurovision που με ενοχλεί… Είναι που μέσα από αυτήν
ξεσάλωσε πάλι η υποανάπτυκτη πλευρά μας… », δήλωσε – για να συνεχίσω επί του
φλέγοντος Εθνικού μας Θέματος – ο κ. Διονύσης Σαββόπουλος μετά το γαλανόλευκο
Εθνικό Θρίαμβο.

Δηλαδή, την Παπαρίζου δεν θα τη βγάζατε απ’ την τούρτα σας, την
«ανεπτυγμένη»;

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Εγώ, πάντως, το προτείνω: ένα μεγάλο φεστιβάλ τραγουδιού όπως, τελικά,
είναι το φετινό, πανηγυρικό – πενήντα χρόνια – Φεστιβάλ Αθηνών, που άνοιξε με
συναυλία Μίμη Πλέσσα και πλάνα από δαλιανίδεια μιούζικαλ με Μάρθα και Ζωζώ
στις γιγαντοοθόνες, γιατί να μην κλείσει με μια συναυλία Έλενας Παπαρίζου;

Με τους στυλίστες που επιμελούνται τα βρακιά της καλλιτέχνιδος και τις
κομμώτριες, στον θώκο (πλάι, βέβαια, στον Πατριάρχη και στην πολιτειακή και
πολιτική ηγεσία του τόπου);

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

Επίσης προτείνω: Όχι Αθήνα! Όχι Θεσσαλονίκη! (Συγγνώμη, ω
συμπρωτεύουσα…). Για τη διοργάνωση, τον επόμενο Μάιο, του 51ου Φεστιβάλ της
Eurovision.

Επίδαυρο! Όταν φιλοξενούμε ένα τόοοοσο Μεγάλο Ευρωπαϊκό Θεσμό που
τόοοοση τιμή μας περιποιεί, γιατί να μη διαθέσουμε το αρχαίο θέατρο της
Επιδαύρου;

Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή…

«Εις γάμου κοινωνίαν» ήλθε, όπως έγραφαν οι παλαιοί του «κοινωνικού» –
«κοσμικό» το αποκαλούσαν τότε… – ρεπορτάζ, η καλή Κερασία Σαμαρά. Με το
ζωγράφο- πολύ καλό και με βραβείο στη διεθνή Μπιενάλε των Ηνωμένων Αραβικών
Εμιράτων, στο Ντουμπάι, όπως άκουσα – Θανάση Παναγιώτου.

Στην Παναγίτσα, στο γενέθλιό της Χαϊδάρι.

Καλορίζικοι! Και καλούς απογόνους! (H πληροφορία ότι η νύφη είναι…
ολίγον έγκυος ελέγχεται ως ανακριβής).

Ο Χρήστος Νομικός, η Χριστίνα Θεοδωροπούλου, η Άννα – Μαρία
Παπαχαραλάμπους θα είναι, μεταξύ άλλων, στη διανομή, την οποία ετοιμάζει ο
Ανδρέας Βουτσινάς για το έργο της Λούλας Αναγνωστάκη «Διαμάντια και μπλουζ»
που θα παρουσιάσει τον επόμενο χειμώνα στο «Αθηναΐς» η Ζωή Λάσκαρη, σε
σκηνοθεσία του – ανέβηκε για πρώτη και μοναδική φορά απ’ την Τζένη Καρέζη και
τον Κώστα Καζάκο στο τότε «Αθήναιον» και νυν «Καρέζη», σκηνοθετημένο απ’ τον
Βασίλη Παπαβασιλείου και ήταν το τελευταίο της Τζένης Καρέζη.

Διανομή «ιδιότυπη» – τουλάχιστον… – για ένα έργο πνευματικό. Αλλά
περί ορέξεως…

Ποια θα ‘ναι βοηθός σκηνοθέτη στον «Ορέστη» του Ευριπίδη που ετοιμάζει
ο Σταμάτης Φασουλής με την «Διαδρομή» για την Επίδαυρο;

H τέως διευθύντρια του ΟΠΕΠ – στην καθομιλουμένη, Πολιτιστική Ολυμπιάδα
– Μανουέλα Παυλίδου!

Φίλοι στενοί, βλέπετε. Από χρόνια πολλά.

Το πιο πρόσφατο (2003) έργο του Μάρτιν ΜακΝτόνα «Pillow Man» θα ανεβάσει
τον επόμενο χειμώνα στον Εξώστη του «Αμόρε», σε μετάφραση Χριστίνας Μπάμπου –
Παγκουρέλη, η νεαρή και ικανότατη Βίκυ Γεωργιάδου (στη φωτογραφία). Για το
«Θέατρο του Νότου» που πάντα «ψάχνεται».

Τον ΜακΝτόνα πρωτοπαρουσίασε στην Ελλάδα ο Θύμιος Καρακατσάνης που
ανέβασε – μαζί του η Άννα Βαγενά – το 1999 – 2000, στο «Μπροντγουαίη» το έργο
του «H βασίλισσα της… ομορφιάς», σε σκηνοθεσία Γιώργου Ρεμούνδου. Το ίδιο
έργο, την ίδια σεζόν, με τον τίτλο «Οι εραστές του Λινέιν» ανέβηκε και στην
Λευκωσία απ’ τον Νίκο Χαραλάμπους, στην B’ Σκηνή του «Σατιρικού Θεάτρου», ενώ
το 2002 – ’03 ο Αλέξανδρος Μυλωνάς ανέβασε στο «Επίκεντρο» της Πάτρας, για το
ΔΗΠΕΘΕ της πόλης, το έργο του Ιρλανδού «Εδώ Άγρια Δύση».

Την περσινή σεζόν 2003 – 2004, τέλος, είδαμε στο «Θέατρο του Νέου
Κόσμου» του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, σε σκηνοθεσία του, τον «Υπολοχαγό του
Ίνισμορ» του ΜακΝτόνα, με τον Δημήτρη Πιατά.