H τέχνη πάει… γηροκομείο

Μπερδεμένες μαγκούρες. Μοιάζουν έτοιμες να απλωθούν στον χώρο σαν πλοκάμια. Μην ψάξετε ανάμεσά τους να ανακαλύψετε την ευωδιά λεμονιού. Αγγίξτε πίσω τη σαπουνοθήκη, όπου ο Γιώργος Γυπαράκης έχει τοποθετήσει την «καρδούλα – σαπούνι» και μοιραστείτε το άρωμα λεμονανθού που ανέδιδαν οι γέροντες του γηροκομείου (στο βάθος το έργο του Αλέξανδρου Ψυχούλη)

Χωράνε στο ίδιο πέτρινο επιβλητικό κτίριο στο λιμάνι της Ύδρας κειμήλια
από τους Βαλκανικούς Πολέμους και η τελευταία λέξη της σύγχρονης τέχνης; Αν
πρόκειται για έναν «ιερό σκοπό», όπως το να έρθει στο προσκήνιο το άγνωστο
στους περισσότερους γηροκομείο της Ύδρας, τότε όλα χωράνε. Και η ιδέα τής
εικαστικού Νίκης Καναγκίνη, ύστερα από δύο χρόνια προεργασίας, πήρε σάρκα και
οστά με τη συμμετοχή εννέα καλλιτεχνών που έφτιαξαν έργα ειδικά για την
έκθεση, της ιστορικού Τέχνης Μαρίνας Αθανασιάδη και της ανθρωπολόγου Χριστίνας
Βλαχούτσικου.

Τι τρέχει λοιπόν στον δεύτερο όροφο του Μουσείου; Τρομαγμένη η κορούλα
τού Αλέξανδρου Ψυχούλη βλέπει αίμα να κυλά από τα χέρια της και να «λερώνει»
το πάτωμα την ώρα που ο μπαμπάς της, πιο πάνω, κάνει παιχνίδι με τη λέξη
«eurocomic» δίπλα στο ροζ πορτρέτο της και της αναθέτει τον ρόλο να τον
γηροκομήσει.

Δυο πόρτες έχει η ζωή και η Νίκη Καναγκίνη τις χώρεσε στην πολύχρωμη
φωτογραφική της εγκατάσταση. Από τη μία, η χλιδή στο κρουαζιερόπλοιο
«Millennium», το χρήμα και η ματαιοδοξία. Και από την άλλη, η μοναξιά, η
μιζέρια, η εγκατάλειψη στο γηροκομείο. Λεπτομέρεια: το κόκκινο μοτίβο που
συνοδεύει το ποίημα του Luis Cernuda «Γριές» είναι από κουβέρτα του
γηροκομείου

Εγκεφαλικά γεράματα. Όλα είναι μέσα στο μυαλό μας. Κάπως έτσι βλέπει τα
πράγματα η Ελάιζα Τζάκσον η οποία, αν και νεότατη, δείχνει μέσα από το βίντεό
της κουρασμένη από την καθημερινότητα, γερασμένη, γι’ αυτό και απορρίπτει στο
τέλος το ίδιο της το έργο, το οποίο βρίσκει ξεπερασμένο.

Πόσο μετράει ένα άγγιγμα; H Άννυ Κωστοπούλου κατέγραψε σε ένα βίντεο
την εμπειρία της να αγγίξει τους οκτώ γέροντες του γηροκομείου και να δώσει
λόγο και εικόνα στην ιδιαίτερη αυτή εμπειρία της.

H ντίβα. Που δεν είναι άλλη από τη Μαρία Κάλλας διά χειρός Άγγελου
Παπαδημητρίου. Σε ένα γλυπτό, στη δόξα της, κομψή και όμορφη. Σε άλλο, χλωμή:
ερμηνεύει έναν τραγικό ρόλο ή βιώνει τον τραγικότερο της ζωής της;

Παιδική ματιά. Χρώμα, αισιοδοξία και ευαισθησία καταθέτουν οι μαθητές
του Γυμνασίου του Θάνου Τριάντου, που ζωγράφισαν τις δικές τους γιαγιάδες και
παππούδες και είδαν τα έργα τους σε παράθυρα και τοίχους του μουσείου. Μπογιές
και μπλοκ περιμένουν τους μικρούς επισκέπτες να δημιουργήσουν και να κρεμάσουν
και το δικό τους έργο στα παραθυρόφυλλα!

Λεμονόκουπες στο πάτωμα. Όχι δεν τις ξέχασαν από τη βραδιά των
εγκαινίων, όταν ο Κώστας Ιωαννίδης κερνούσε λεμονάδα από ντόπια λεμόνια, ως
μέρος του πρότζεκτ του. Ούτε το φωτεινό βάζο με το «Γλυκό του κουταλιού».
Είναι μέρος της εγκατάστασής του, που θυμίζει όχι μόνο το φθαρτό της
ανθρώπινης ύπαρξης, αλλά παραπέμπει και σ’ εκείνους που ως νέοι κάποτε
δροσίζονταν με χυμούς λεμονιού.

Ακμή και παρακμή πρωταγωνιστούν στο έργο του Νίκου Χαραλαμπίδη. Το
αποτέλεσμα ανθρωπολογικής έρευνας γύρω από την ακμάζουσα συνοικία των
Αρβανιτών της Ύδρας και της παρακμασμένης τουρκικής στη Ρόδο «χωράει» στο DVD
που συσκευάστηκε σ’ ένα τάπερ – σύμβολο μιας εποχής. Και δίπλα οι ξεβαμμένες
κουρτίνες – αντίγραφα από το γραφείο του Γκρόπιους (δημιουργού τού Μπαουχάουζ)
θυμίζουν την παρακμή του μοντερνισμού, χωρίς να λείπουν οι πολιτικές αναφορές
στο Κυπριακό.

Τι θα μείνει: Κάθε έργο αποτελείται από δύο τμήματα, εκ των οποίων το
ένα θα δωρηθεί στο γηροκομείο.

INFO

H ομαδική έκθεση «Γηροκομείο» στο Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Ύδρας (Λιμάνι
Ύδρας, τηλ. 22980-52355) έως 31 Αυγούστου. Καθημερινά: 09.00 – 14.30. Χορηγός
Pernod Ricard Hellas.