Pοκ συνάντηση κορυφής

Οι Stranglers και πάλι μαζί μας για μια επανάληψη των μεγάλων σουξέ, έτσι μόνο όπως οι «Άνθρωποι με τα μαύρα» ξέρουν

Χειροκρότημα στις ροκ σκηνές της πόλης. Λίγο πριν να πέσει η αυλαία της σεζόν
και μπούμε στο θερμό συναυλιακό καλοκαίρι, πρωταγωνιστές όπως οι Stranglers,
οι Madrugada, oι Apocalyptica, οι James Taylor Quartet και ο Στιν Γουίν
παίζουν – όλοι καθόλου ξένοι στην ίδια πόλη – για να αφήσουν εντυπώσεις
(δύσκολο κάτι τέτοιο μέσα στον… εντυπωσιασμό που ζούμε). Ωστόσο, ροκ όλων
των χρωμάτων, από το πανκ ώς το κιθαριστικό του δρόμου, ροκ με πλήκτρα ή με
βιολοντσέλο, από τη μια άκρη έως την άλλη, δίνει μάχη σε δυο μουσικές σκηνές
από απόψε έως και την Κυριακή και υπόσχεται συγκινήσεις.

Ήδη το κοινό (λένε οι εκτιμητές καταστάσεων) βγάζει τα μαντίλια του. Για να
τραγουδήσει στο «αειθαλές» «Ρόδον» – που κλείνει οριστικά (λόγω ιδιόχρησης)
ύστερα από δυόμισι δεκαετίες συναυλιακής δράσης – τη μελωδία του αποχωρισμού.
Τρελές κιθάρες, λοιπόν, για να μην πιάσουν τον κόσμο τα κλάματα. Όχι να
αρχίσουμε νοσταλγίες τώρα…

Στο πάρτι του αποχαιρετισμού, το «Ρόδον» καλεί τους Stranglers, γιατί
μεταξύ φίλων πρέπει να μένουν αυτές οι στιγμές. Και οι «Στραγγαλιστές» πια,
έχουν λειώσει σόλες πάνω κάτω στη σκηνή της οδού Μάρνη. Αυτοί και οι James
Taylor Quartet, για να είμαστε δίκαιοι. Που επιπλέον χορεύουν και περισσότερο
δικαιούνται το δικό τους πόστο στο κλαμπ, αν όχι σε αυτό που παύει πλέον να
ισχύει, αφού ο ιδιοκτήτης θέλει πίσω τον χώρο, σε κάποιο άλλο νέο «Ρόδον» που
θα φυτρώσει σε καινούργια γειτονιά. Οι ρόκερ που είδαν τις μόδες να περνούν,
φέρνουν το «No More Heroes» και το «Always The Sun», μαζί με τον αφρό τριών
δεκαετιών Strangler-ικής παραγωγής, που επανεκτιμάται από νέους επίδοξους
συναδέλφους.

Τι ακριβώς έκανε αφότου διαλύθηκε το συγκρότημά του, έρχεται ο Στιβ Γουίν να μας πει. Λες και δεν παρακολουθούσαμε τόσα χρόνια…

Στο μεταξύ, η acid-jazz του Τζέιμς Τέιλορ ενώνει τα 70ς και το φανκ με τις
εξελίξεις στην dance, που κάνουν τον γύρο του κόσμου, πάντα με τον ιστό των
πλήκτρων που δίνουν την αφορμή για όλα όσα μουσικά προκύπτουν.

Στους δύο – φίλους – υπάρχει πάντα χώρος για έναν ακόμη. Κανείς δεν θα
αρνιόταν στον Στιβ Γουίν να είναι παρών όταν θα πέφτει η αυλαία. Ήταν άλλωστε
εδώ, με τους Dream Syndicate, όταν άρχισαν καλλιτέχνες του ροκ να
επισκέπτονται την Ελλάδα όχι για διακοπές ή αρπαχτές, αλλά για να ανοίξουν
επίσημα τον συναυλιακό κύκλο.

Το γεγονός πως τούτες οι ημέρες είναι και για τον εκλεκτό μας κ. Γουίν ημέρες
απολογισμού και περισυλλογής (με το «What Ι did after my band broke up») είναι
μια ευτυχής σύμπτωση, καθότι ετοιμάζεται να ανεβάσει στη σκηνή όλα τα
αγαπημένα του κομμάτια, μπαλάντες και ροκ ύμνους – και πότε θα κατέβει από
εκεί, κανείς δεν ξέρει…

Με βιολοντσέλο αντί για κιθάρες

Και οι σκληροί έχουν την… κλασική πλευρά τους, την οποία οι Apocalyptica στηρίζουν με βιολιά και βιολοντσέλο

Από τη Φινλανδία, οι Apocalyptica έκαναν αίσθηση λόγω προσέγγισης σε μύθους
και δυσπρόσιτες κορυφές του ροκ, μέσω κλασικής μουσικής. Βιολιά και τσέλο,
αντί για σκληρές κιθάρες και δαιμονισμένα κρουστά (πάντα υπάρχουν δύο όψεις σε
κάθε πράγμα), κυκλοφόρησαν πριν από εννιά χρόνια το Apocalyptica Plays
Metallica, αποκαλύπτοντας – αν το δεις αλλιώς – και μια πιο ευαίσθητη πλευρά
των μεγα-ροκ σταρ.

Αν το κάνεις μια φορά, μπορεί και να μείνει για πάντα μαζί σου. Σαν θεός Ιανός
οι Apocalyptica με τα δύο πρόσωπα κάνουν καριέρα συναντώντας στον δρόμο τους
τη Νίνα Χάγκεν, αλλά και τον Βίλε Βάλο των ΗΙΜ, στους οποίους επίσης οι
Έλληνες φαν υποκλίνονται. Τι άλλο μετά, παρά… «Προκόφιεφ και Pantera» και
«Σοστακόβιτς και Slayer», πιστοί στην τέχνη τους – μη και κανείς τούς μέμψει
πως ζήλεψαν τα «μέταλλα» και είπαν να τα γυαλίσουν.

Οι Νορβηγοί από την… Ανδαλουσία

Madrugada: Τι κι αν είναι Βόρειοι; Στις κιθάρες και στον φλογερό Νότο είναι η καρδιά τους

«Ακούγονται» σαν να έρχονται από τα βάθη της Ανδαλουσίας. Όμως η καταγωγή τους
είναι από τον όμορφο Βορρά, τη Νορβηγία, και από το κομμάτι εκείνο του
εικοσιτετραώρου που η νύχτα συναντά τη μέρα, το οποίο οι Ισπανοί λένε
«Madrugada» – ειναι απίστευτο πόσα πολλά πράγματα μαθαίνει κανείς από το ροκ.
Το ελληνικό παρελθόν του Σίβερτ Χόιεμ και της κομπανίας του είναι πλούσιο σε
κιθάρες, ξενύχτια και μελωδίες που στο βάθος τους ακούς αγαπημένους στο δικό
μας αυτί Gun Club και Velvet Underground – ενώ θα ήταν μακριά από την αλήθεια
το να τους εγκαταλείψει κανείς χιλιόμετρα από τον Τζόνι Κας, τον Μερλ Χάγκαρντ
και την κάντρι των «wanted men». Οι Madrugada σπάνια παραλείπουν να κόψουν
δρόμο από τη Μεσόγειο και οι συναυλίες τους στην Ελλάδα είναι στο πρόγραμμα.
Δεν πάει καιρός που συνάντησαν τον Ίγκι Ποπ και τους Stooges κάτω από αθηναϊκό
φεγγάρι. Το «Deep End», ολόφρεσκο ακόμη από το στούντιο, γεμάτο από τα
πληγωμένα τραγούδια τους, τους ξαναφέρνει στην πόλη.

INFO

Στο «Gagarin» (Λιοσίων 205, τηλ. 210-8547.600) οι Madrugada παίζουν απόψε και
αύριο. Εισιτήρια: 27 ευρώ (προπώληση), 30 (ταμείο). Οι Apocalyptica την
Κυριακή, 25 ευρώ (προπώληση), 30 (ταμείο).

Στο «Ρόδον» (Μάρνη 24 τηλ. 210-5247.427) απόψε οι Stranglers (28 ευρώ) –
ανοίγουν οι Yeah. James Taylor Quartet και Στιβ Γουίν (30 ευρώ) την Κυριακή.