«Σκηνοθετώ για ψυχοθεραπεία»

Ιδιοφυΐα χωρίς «πατρίδα». Ο Γούντι Άλεν αφήνει το Μανχάταν και σκηνοθετεί πλέον στο Λονδίνο, για να αποφύγει τις παρεμβάσεις και ενοχλήσεις των Αμερικανών παραγωγών

Ο λιλιπούτειος Γούντι Άλεν έκανε «Match point» και θριάμβευσε στο πρόσφατο
«τουρνουά» των Καννών, όχι ως Αμερικανός αλλά ως Βρετανός. Μάλιστα. H
τελευταία (36η) ταινία του εξ ολοκλήρου γυρισμένη στο Λονδίνο και καθ’
ολοκληρίαν χρηματοδοτημένη από το BBC. H μεγαλύτερη ζώσα ιδιοφυΐα χωρίς
«πατρίδα».

Και η επόμενη στη Βρετανία;

«Τι είπατε;» (εξωτερικά βαρήκοος, εσωτερικά υγιέστατος σαν μωρό παιδί). H
Αμερικανίδα Σκάρλετ Γιόχανσον, η πιο χυμώδης παίκτρια από τους τρεις
υπόλοιπους Βρετανούς αυτού τού τόσο θανατερού παιχνιδιού, σκύβει και του
εξηγεί.

«Ναι και η επόμενη. Θα γύριζα την ίδια ιστορία στο Μανχάταν, αλλά δεν είχα
λεφτά. Για να είμαι ειλικρινής, μου ζητούσαν ανταλλάγματα. Να διαβάσουν το
σενάριο, να “διορθώσουν” το καστ, να έρχονται στα γυρίσματα. Όλα έχουν
αλλάξει. Επομένως ήρθε η ώρα ν’ αλλάξω κι εγώ. Από το Μανχάταν στο Λονδίνο».

H ατιμωρησία έχει να κάνει με το «Έγκλημα και τιμωρία»;

«Αυτό είναι το μοναδικό link της μικρής μου ταινίας με τον γίγαντα
Ντοστογιέφσκι. Αυτός ξεδιπλώνει τη σκέψη του σε 600 σελίδες. Εγώ και κάθε
σκηνοθέτης βρισκόμαστε σε κατ’ οίκον περιορισμό. Να μη χασμουρηθεί και να μην
κοιτάξει το ρολόι του ο θεατής. Όσο για την τιμωρία, ε, αυτό πλέον είναι
εντελώς φανερό. Ποικιλία εγκλημάτων. Γιγαντιαία, αλλεπάλληλα, καθημερινά και,
μερικά από αυτά, λαμπερά και κοσμικά. Και, αντί να πάνε οι εγκληματίες φυλακή,
επιβραβεύονται με γιγαντιαίες, οικονομικές, πολιτικές και κοινωνικές
απολαβές!».

Κάποια στιγμή ο ήρωας λέει πως οι αθώοι αναγκάζονται να πεθάνουν για έναν
ανώτερο σκοπό.

«Πιστεύω ακριβώς το αντίθετο. Εκατομμύρια σφαγιάστηκαν και σφαγιάζονται στο
όνομα της πίστης, της πατρίδας, της απόλυτης αλήθειας. Μαζικοί φρικτοί φόνοι
και εξίσου φρικτές παράλληλες απώλειες. H ανθρωπότητα πληρώνει ακριβά το
τίμημα της λατρείας του χρήματος και της εξουσίας».

Απίστευτο το γεγονός πως ένας σαν κι εσάς καταφέρνει να αποσπά τόσο
αισθησιασμό.

«Διακριτικά όμως. Ποτέ δεν βλέπουμε τη Σκάρλετ και τους φόνους… γυμνούς.
Νομίζω ότι το ημίγυμνο είναι χίλιες φορές πιο ερεθιστικό. Αλλιώτικα, ο
ερωτισμός και η βία καταλήγουν πορνό, κρέας και κέτσαπ!».

Πείτε μου ειλικρινά, δεν είναι ρουτίνα να γυρίζει κανείς, όπως εσείς, τη
μία ταινία μετά την άλλη;

«Αγαπητέ μου αν δεν τις έκανα θα είχα καταλήξει τρόφιμος φρενοκομείου! Σας
βεβαιώ ότι ο λόγος που σκηνοθετώ με τόση μανία δεν είναι η δόξα και το χρήμα.
Απλώς, το κάνω για ψυχοθεραπεία. Όπως ακριβώς συμβαίνει με τους τρελούς, που
στους νεκρούς χρόνους τρώνε τα νύχια τους και παίζουν με τα δάχτυλά τους».

Και ποιος σας έμαθε να χειρίζεστε τόσο επιδέξια τη γυναικεία φύση;

«H Νταϊάν Κίτον. Βγαίνοντας μαζί της άρχισα να καταλαβαίνω την υπεροχή της.
Εμείς οι άντρες καλύπτουμε τα αισθήματά μας. Οι γυναίκες τα ελευθερώνουν.
Δύναμή τους η αιώνια καταπίεσή τους!».

Έγκλημα και τιμωρία

Το «Match point» είναι ίσως το αριστούργημα του Γούντι Άλεν. Χαρμάνι από
«Απιστίες και αμαρτίες», «Μια θέση στον ήλιο», «Αμερικανική τραγωδία»,
«Έγκλημα και τιμωρία» και «Τα χρόνια της αθωότητας». Στο Λονδίνο του 2005 υπό
τους ήχους τού Βέρντι και εντελώς σαν ταινία εποχής. Ιρλανδός τενίστας
(Τζόναθαν Ράις Μέιερς, η σκοτεινή πλευρά του Τζουντ Λο) καταφέρνει με τη
γοητεία του να παντρευτεί μια ζάπλουτη κληρονόμο (Έμιλι Μόρτιμερ), ενώ κρυφίως
φλερτάρει και με πάθος «κοιμάται» με την Αμερικανίδα ερωμένη (Σκάρλετ
Γιόχανσον) του αδελφού της (Μάθιου Γκούντι). Οι καταστάσεις θα ξεφύγουν από
κάθε έλεγχο όταν η πλούσια οικογένεια ξεφορτωθεί την άνεργη Αμερικανίδα κι
εκείνη μείνει έγκυος από τον βολικό σώγαμπρο Ιρλανδό!