MATIEΣ Mε μουσική

Μέρες κρασιού και λουλουδιών: Γιουροβίζιον, τελικός Κυπέλλου στο ποδόσφαιρο,
Μίμης Πλέσσας, χθες και σήμερα Θεοδωράκης, ενώ την Τετάρτη τελειώνει και το
πρωτάθλημα…

Θ’ αρχίσω από τη Γιουροβίζιον και τον θρίαμβο της Έλενας Παπαρίζου: το
τραγούδι με τους αγγλικούς στίχους και την ποντιακή, σε ένα μεγάλο ποσοστό,
μουσική, που αντιπροσώπευσε την EPT, ήταν χωρίς αμφιβολία το καλύτερο του
είδους σ’ αυτό το ευρωπαϊκό πανηγύρι. Ζωηρό, άμεσο, εύκολο και με έναν
κοστουμαρισμένο πυρρίχιο να το ενισχύει, πολύ λογικά άφησε πίσω στην τελική
βαθμολογία όλες τις άλλες συμμετοχές. Στην επιτυχία του, μέγα ρόλο έπαιξε η
ίδια η τραγου-δίστρια, που είναι όμορφη, φρέσκια, πατάει γερά στο σανίδι,
τραγουδάει σωστά το κομμάτι που της εμπιστεύτηκαν ο Δάντης και η Ναταλία
Γερμανού και εκπέμπει ενέργεια με κάθε της κίνηση.

H EPT, σ’ αυτή την εμπορική προσπάθεια, πέτυχε διάνα. Το ίδιο και όσοι
δούλεψαν γύρω από την Παπαρίζου – πρεσβείες, τουρισμός, εφημερίδες κ.λπ. Για
τραγούδι πάντως, και δη ελληνικό, δεν μπορούμε να μιλάμε. Και οφείλω να
συμφωνήσω με τον Μίκη Θεοδωράκη, που δήλωσε για τον διαγωνισμό της
Γιουροβίζιον: «Το θέμα είναι πολιτικό και θα έπρεπε το συμβούλιο των
πρωθυπουργών να αποφασίσει τι θα γίνει γι’ αυτά τα πράγματα. Γιατί αυτά κάνουν
πλύση εγκεφάλου σε όλη την Ευρώπη».

H Πάτρα, το Σάββατο, πλημμύρισε κόσμο. Οι φασαρίες δεν έλειψαν. Αλλά ο
«τελικός» έγινε σε καλή ατμόσφαιρα. Φυσικά, νίκησε ο Ολυμπιακός και κατέκτησε
το Κύπελλο. Τα πολλά συγχαρητήρια, ωστόσο, πρέπει να δοθούν στον Άρη. Ο
οποίος, καίτοι υποβιβασμένος και άρα με ηθικό στο ναδίρ, αγωνίστηκε με ψυχή
για τη φανέλα του και την ιστορία του.

Μίκη δεν πρόφτασα να δω, χτες, στο Ηρώδειο. Παρακολούθησα, όμως, τη συναυλία
τού Πλέσσα στον ίδιο χώρο την Παρασκευή. Μέγα πλήθος, μέγας ενθουσιασμός! Και
εκρηκτικό χειροκρότημα για την Άλκηστη Πρωτοψάλτη, που αυτή τη φορά ερμήνευσε
τα – πασίγνωστα – τραγούδια του συνθέτη. Τραγούδια που ο Πλέσσας, με την
τεράστια ευχέρεια που έχει να παίζει με όλα τα είδη της μουσικής, αρκετά τα
έκανε… τζαζίστικα!

Ο Πλέσσας έχει ένα μεγάλο κοινό που τον αγαπάει και τον παρακολουθεί από κοντά
πολλές δεκαετίες. Να είναι καλά, να δουλεύει όπως πάντα και να μας προσφέρει
υπέροχες συναυλίες, σαν της Παρασκευής, με κυρίαρχη την ελληνική μουσική, τον
ελληνικό στίχο και τη νοσταλγία, για πράγματα που, δυστυχώς, δεν θα ξαναρθούν…