Θέατρο παραλόγου

Την ώρα που οι δημοσιογράφοι πήγαιναν να ακούσουν τη δήλωση του Κώστα Καραμανλή, αυτός γύριζε

ΘΕΑΤΡΟ του παραλόγου θυμίζει η επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης.
Δεν αναφέρομαι μόνο στις παραστάσεις που δίνει ο αναπληρωτής κυβερνητικός
εκπρόσωπος Ευάγγελος Αντώναρος στο «μπρίφινγκ» της Ζαλοκώστα. Αλλά και
στη συμπεριφορά του Κώστα Καραμανλή προς τους δημοσιογράφους στη
Βαρσοβία.

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ της Ευρώπης ελάμβανε χώρα στο πρώην βασιλικό ανάκτορο της
πολωνικής πρωτεύουσας, επονομαζόμενον Ζάνεκ Κρολέφσκι. Δρακόντεια τα μέτρα
ασφαλείας. Έλεγχοι, κόντρα έλεγχοι σε κάθε δεύτερη γωνία. Γύρω στο μεσημέρι,
δίνεται σήμα στους δημοσιογράφους ότι «ο Πρωθυπουργός θα κάνει δήλωση». H
αποστολή ξεκινά λοιπόν για την προκαθορισμένη αίθουσα που βρίσκεται τρεις
ορόφους πιο κάτω, στο επίπεδο του ποταμού Βιστούλα.

Χαμένοι στον λαβύρινθο

ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ διανύουν ασθμαίνοντας ατελείωτους διαδρόμους.
Κατεβαίνουν σκάλες. Εγκλωβίζονται σε μεταλλικούς ανιχνευτές. Κάποια στιγμή,
ενώ πλησιάζουν στην αίθουσα, βλέπουν άναυδοι να έρχεται από την αντίθετη
κατεύθυνση ο Πρωθυπουργός. Αυτοί ακόμη πήγαιναν. Αυτός γύριζε! Είχε ήδη κάνει
τη δήλωση ενώπιον της κάμερας της EPT και του διευθυντή γραφείου Τύπου του
Μεγάρου Μαξίμου Γιάννη Αδριανού και δεν είχε, βέβαια, απαντήσει σε
καμία ερώτηση, αφού δεν ήταν κανείς εκεί.

ΣΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ στον διάδρομο μεταξύ δημοσιογράφων και
Πρωθυπουργού διημείφθη ο εξής σύντομος διάλογος, που είναι εφάμιλλος του
Ευγένιου Ιονέσκο:

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ (εν απογνώσει): «Δεκαπέντε λεπτά τρέχαμε να σας
προλάβουμε. Περάσαμε λαβύρινθο…». ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ(στο γνωστό ύφος):
«Έναν λαβύρινθο πέρασα κι εγώ…».

META THN ΕΛΑΦΡΩΣ ανεξήγητη αυτή ατάκα, ο Πρωθυπουργός συνέχισε τον
δρόμο του, αφήνοντας στα κρύα του λουτρού τους δημοσιογράφους. Τέλος σκηνής.

Αρχιεπισκοπική απουσία

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ λεπτομέρεια από τη χθεσινή τιμητική συνεδρίαση της Βουλής για
τα εξήντα χρόνια από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν προηγήθηκε
δοξολογία του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Οι έχοντες μνήμη ελέφαντα
θυμούνται ότι κάτι τέτοιο είχε γίνει το 1995, στην αντίστοιχη κοινοβουλευτική
συνεδρίαση για τη συμπλήρωση πενήντα χρόνων από το τέλος του Πολέμου.

Δυο χωριά

ΠΕΡΑΣΕ ανέτως το Ευρωσύνταγμα στη Βουλή. Δημοψήφισμα ευτυχώς δεν θα
γίνει. Λέω ευτυχώς, γιατί στον ΣΥΝ έχουν γίνει από δυο χωριά για το θέμα. Στη
χθεσινή συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας, ο «Ευρωπαίος» Μιχάλης
Παπαγιαννάκης έβαλε πάλι ζήτημα γιατί η Κουμουνδούρου λέει «όχι» στο
Ευρωσύνταγμα, με τρόπο που να μη διαφοροποιείται ο ΣΥΝ από το KKE. Τα πράγματα
έμειναν εκεί, γιατί στο Συνέδριο είχε περάσει το «όχι».

Ιστορικός συμβιβασμός

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ συμβιβασμός Ντόρας – Γιάννας. Έτσι ερμηνεύουν έμπειροι
Ολυμπιακοί παρατηρητές τη χθεσινή εκδήλωση, με την οποία ο Δήμος Αθηναίων
τίμησε Ρογκ, Αγγελοπούλου και Σία για τη συμβολή τους στους
Αγώνες της Αθήνας. Τέρμα λοιπόν οι καβγάδες. Αίσθηση προκάλεσε το γεγονός ότι
η Μπακογιάννη απευθύνθηκε δις στην Αγγελοπούλου διά της αποστροφής:
«Αγαπητή Γιάννα…». Δεν ξέρω αν της είχαν ρίξει ζάχαρη – ή, τέλος πάντων,
έπεσε πολλή η ζαχαρίνη – το πρωί στον εσπρέσο, αλλά η δήμαρχος Αθηναίων είχε
μια καλή κουβέντα να πει για όλες τις γυναίκες – Βάσω, Φάνη,
ακόμη και Φώφη -που έδωσαν θηλυκό άρωμα στους Ολυμπιακούς της Αθήνας.

Δωρική αντιφώνηση

ΕΧΩ THN ΑΙΣΘΗΣΗ ότι η δωρική αντιφώνηση της Γιάννας δεν
ικανοποίησε τους παροικούντες την Κοτζιά. Ωστόσο, στη Νέα Ιωνία είναι σε
γραμμή «τα λίγα είναι πολλά». Κατεβαίνοντας τη σκάλα, η Αγγελοπούλου ρωτήθηκε
πώς νιώθει που μόνο η κυβέρνηση δεν την έχει τιμήσει. Τι απάντησε;
«Υπερήφανη». Στο ερώτημα τι θα κάνει από εδώ και πέρα, είπε με νόημα «παρά
πολλά». Είχε μια ευκαιρία να ξαναδεί και το Δημαρχιακό Μέγαρο από μέσα.

Καβγάς στο περιθώριο

ΠΑΝΤΩΣ, Ολυμπιακή εκδήλωση χωρίς καβγά κάπου στο παρασκήνιο δεν
γίνεται. H Φάνη Πάλλη-Πετραλιά τα είπε ένα χεράκι στον Θ.
Παπαπετρόπουλο του «Αθήνα 2004» διότι δεν ήταν ενήμερη για τα
οικονομικά στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Νέα Ιωνία την περασμένη
εβδομάδα. Αυτός όμως είχε πληρωμένη απάντηση: «Είχα πρωθυπουργική εντολή να
μιλάω με τον Αλογοσκούφη», τον άκουσα να λέει, με σφιγμένο στόμα.

ΠΟΛΛΑ λέγονται επ’ εσχάτων για καθηγητές Πανεπιστημίου που πιέζουν για
χρονική μετάθεση του έτους υποχρεωτικής αποχώρησής τους. Δεν ξέρω τι γίνεται
στην Ιατρική Σχολή. Γνωρίζω όμως, ως απόφοιτος Νομικής, ότι ο καθηγητής
Μιχάλης Σταθόπουλος ουδόλως ενδιαφέρεται να ζητήσει κάτι τέτοιο και ουδέποτε
τον απασχόλησε το ζήτημα.