MATIEΣ Tα μεθεόρτια

Τα παιδιά σκέπτομαι περισσότερο τούτες τις ημέρες της επιστροφής. Τα παιδιά,
που θα ξαναπιάσουν το βιβλία τους ύστερα από λίγες ημέρες ανάπαυσης και
ανεμελιάς… Κουράγιο! Κι εμείς τα ίδια τραβήξαμε κάποτε. Ως προς την
ανεμελιά: όπου να ‘ναι ανοίγει τα μεσημέρια του το καλοκαίρι, το σκληρό φως
των νησιών θαμπώνει τα μάτια, η ζωή γίνεται πιο εύκολη, πιο χρωματιστή, πιο
ερωτική…

Κι αφού περάσαμε στην περιοχή της θάλασσας, θέλω να το πω από καιρό: με
ενθουσιάζει το γεγονός ότι σύντομα θα εκτελούνται δρομολόγια με υδροπλάνα. Από
τα πρώτα χρόνια του δημοσιογραφικού μου βίου αναρωτιόμουν, σε διάφορα κείμενα,
πώς είναι δυνατόν μια χώρα όπως η δική μας, γεμάτη νησιά, να μη σκέφτεται τη
λύση των υδροπλάνων.

Για ένα σωρό εμπόδια και προβλήματα μιλούσαν τότε, για κάποιες δυσκολίες
μιλάνε και τώρα, αλλά να που το πράγμα, επί υπουργίας Μιχ. Λιάπη, βαίνει προς
την ολοκλήρωσή του. Και σκοπίμως αναφέρω και το όνομα του υπουργού, γιατί μου
είναι ιδιαιτέρως συμπαθής (από την εποχή που διετέλεσε για ένα διάστημα
υφυπουργός). Είναι από τους λίγους υπουργούς που… σού βγαίνουν στο τηλέφωνο!
Ενώ υπάρχουν κάποιοι άλλοι, που βρίσκονται συνεχώς «σε σύσκεψη»…

Καλοκαίρι, λοιπόν, υδροπλάνα, και συλλογίζομαι πόσο θ’ αλλάξει τη ζωή μας η
δυνατότητα, πλέον, να πηγαίνουμε από τη Λέσβο στη Λήμνο, π.χ., κατευθείαν και
όχι μέσω Θεσσαλονίκης και με το ξυπνητήρι στο μαξιλάρι, λόγω του ότι η πτήση
είναι πολύ πρωινή. Στο μεταξύ, κάτι διάβασα για κάποιες αντιδράσεις, για
κάποιες «ενστάσεις», αλλά το θέμα δεν είχε συνέχεια.

Αισθάνομαι «ανεβασμένος», μολονότι τέτοιον καιρό – μετά τις διακοπές – έχω
πάντοτε συνεχώς τη μούρη κάτω. Ναι, αισθάνομαι «ανεβασμένος», ανεξήγητα πρέπει
να πω, κι αυτή μου τη διάθεση επιθυμώ μέσα από το κείμενό μου να την μπολιάσω
και στους αναγνώστες. Μακάρι να το πετύχω. Γιατί στο τέλος της γιορτής,
πάντοτε έχουμε συννεφιά.

Βεβαίως – Έλληνες είμαστε – η δουλειά δεν αρχίζει αμέσως. Οι εργάσιμες ημέρες
αρχίζουν να μετράνε από τη Δευτέρα του Θωμά. Κι ας λέει ο Γκαργκάνας τα δικά
του και ο Μπαρόζο τα άλλα (πιο σκληρά) δικά του. Του Έλληνος ο τράχηλος ζυγόν
δεν υποφέρει. Ιδίως όταν πρόκειται για «χτύπημα κάρτας» αμέσως μετά τη γιορτή
της Λαμπρής…