Eμπειρία στο μίξερ

Τα πολλά πρόσωπα του Καρλ Κοξ στη μουσική, αλλά πάντα το ένα και μοναδικό λουκ του

Το τσούγκρισμα των αυγών, το τρίξιμο της σούβλας, το φύσημα της λαμπάδας, το
μπαμπ της κροτίδας και λίγο από νησιώτικο της Κονιτοπούλου φάμιλι. Ο ντιτζέι
παίζει Πάσχα. Και του χρόνου σε ριμίξ!

«Second Sign», Carl Cox (Century records)

H ώρα του «κατενάτσιο» πέρασε. Bye Bye Roma, δηλαδή. Ο ήχος των κλαμπ θέλει,
για να συνεχίσει στον επόμενο γύρο, αποκλειστικά νίκη – electro και των γονέων
παίζουν, μόνο που αυτό απο μόνο του δεν δίνει την επιθυμητή άνεση στο σκορ.
Γιατί μπορεί από την Ίμπιθα ώς τη Βάρκιζα και ως γαρνιτούρα στην τούρτα της
ντανς να επιδίδεται ο μάστορας σε electro ρυθμούς, αλλά το θέμα είναι πώς το
κάνει. Το είπε και το διατυμπάνισε και συνόψισε τα συμπεράσματά της σε μία
βασική εντολή η σύνοδος του Μαϊάμι: δεν είναι το τι παίζεις, είναι το πώς. H
προσωπικότητα είναι το ζητούμενο – μήπως δεν ήταν πάντα! Σημασία δεν έχει πόσο
βαρύ είναι το βαλιτσάκι του ντιτζέι, αλλά το τι μεταφέρει μέσα του.

Το μουσικό του ήθος. H ψυχή του ντιτζέι-παραγωγού και ό,τι μουσικό έχει εκεί
κατασκηνώσει (στο μεταξύ, στο καλό progressive και να μας γράφεις). Τι μας
έλεγε ο Καρλ Κοξ; Αυτό ακριβώς. Τι θα πει αδειάζουν τα κλαμπ; Στο χέρι μας να
τα ξαναγεμίσουμε. Όποιος είναι καλά διαβασμένος, δεν έχει τίποτε να φοβάται –
σκονάκια, αντιγραφές και εξυπνάδες τρώνε πόρτα. Ο Κοξ λοιπόν επιστρέφει με ένα
φαντεζί παιχνίδι, αγγίζοντας τα πάντα – από φανκ, πανκ και σόουλ και τζαζ και
χιπ χοπ ώς και πανκ (στο Got what you paid ), ανεβάζοντας τα μπιτ, κυκλώνοντας
χάουζ και τέκνο, αλέθοντας τράιμπαλ και προβάροντας όλο και καινούργια σχέδια
στα μουσικά του κουστουμάκια. H καλή μέρα από το πρωί φάνηκε με το Give Me
Your Love, πρώτο σινγκλ, το οποίο στο άλμπουμ αστράφτει από το «earresistable
mix» του Βαλεντίνο Κανζιάνι. Και άλλοι τιμούν τον Κόξι (που αιφνιδίασε ακόμη
και τον Πιτ Τονγκ, του οποίου τα αυτιά και τι δεν έχουν ακούσει!), όπως ο
Νόρμαν Κουκ και ο Ρόνι Σάιζ και ο Τζος Γουίνκ και ο Κέβιν Σόντερσον. Γιατί,
σοβαρά τώρα, ένας άνθρωπος σαν τον Κόξι που έχει «χωνέψει» τόσες και τόσες
μουσικές, που έχει μαζέψει τόσες εμπειρίες, τρεις δεκαετίες τώρα που
ασχολείται με το θέμα, θα σερβίρει ένα ξερό electro και έξω από το σπίτι; Αν
είναι δυνατόν…

«The Graffiti Artist» Kid Loco (Hitch Hyke)

Βάλε έναν «ποντικό» του στούντιο σε μια σκοτεινή αίθουσα σινεμά και αμέσως θα
αρχίσει να ξετρυπώνει ήχους για τις εικόνες. Μήπως επειδή είναι Γάλλος ο Κιντ
Λοκό, θα καθόταν απλώς να δει την ταινία; Το «The Graffiti Artist», που έγραψε
και σκηνοθέτησε ο Τζέιμς Μπόλτον, γαργάλισε όσο έπρεπε τη φαντασία του Λοκό
ώστε να προκύψει η ηχητική πλευρά του γκράφιτι και η τέχνη των τοίχων – μέσω
του μεσιέ Λοκό – να περάσει στα ηχεία. Η electronica σμίγει με κιθάρες και το
χιπ χοπ με ονειρικά οριένταλ ακούσματα, με τρομπέτες και κλαρινέτα κατά τις
επιταγές του Γάλλου, που πράττει ορθά και ξεσκάει από το στούντιο για να πάει
κινηματογράφο. Όταν βγαίνει από την αίθουσα, έχει μαζί του και το βραβείο του
καλύτερου σάουντρακ από το Φεστιβάλ του Όστιν. Felicitations!

«Staring Into Space» Silicone Soul (Klik records)

Από τον Κέρτις Μέιφιλντ – και εκείνο, αν θυμάστε, το Right On – ώς το Διάστημα
και με πολλές στάσεις ενδιάμεσα οι Silicone Soul αναζητούν με εκδρομικό οίστρο
νέες περιπέτειες. Στο απαιτητικό αυτό σπορ, Κρεγκ Μόρισον και Γκρέιαμ Ρίντι,
αποδεικνύονται ικανοί ώστε με τη σκωτσέζικη υπερηφάνειά τους να γράψουν ώς και
δική τους ιστορία, αφού πρώτα έλειωσαν τις σόλες των παπουτσιών τους πάνω σε
χορευτικές μουσικές από τον Πυρετό του Σαββατόβραδου μέχρι τις τελευταίες
εξελίξεις σε dub και house. Πολύ, μάλιστα, θα εκτιμηθεί στο τελικό αποτέλεσμα
πως αφιέρωσαν χρόνο στη ρέγκε, που συνεχίζει να διαπρέπει ακόμη και σε
διακριτικές εμφανίσεις. Δουλεμένος ήχος, με πλούσια συστατικά, έτσι που όταν
οι Silicone Soul έδειχναν το φεγγάρι, όλοι κοιτούσαν προς τα εκεί (κανείς δεν
κοίταζε το δάκτυλο).

Μπουένας Ντίας, σινιόρ Μιγκέλ!

Επτά συλλογές μετράει με αυτή η NRK και ανεμίζει house σημαίες με τα ζωηρά
χρώματα και τους ήχους ενός Μιγκέλ Μιγκς, ενός Ντέιβ Αλβαράντο, του Τζόι
Νέγκρο, του Μάτζικ Τζόνσον και του Νικ Χόλντερ για να μην ξεχνιούνται οι
«χαουζάδες» που αγωνίζονται και κερδίζουν εδάφη στην απέραντη χώρα της club
culture για να μη μένει κανείς με λάθος εντυπώσεις. Το Vol 7 της NRK Singles
(Eros) συνοδεύεται από μιξαρισμένο CD διά χειρός Hipp-e, που είναι το… μισό
των H-Foundation και κάνει το πακέτο δελεαστικό καθώς το πλοίο φεύγει για
Μύκονο (όλο και πιο συχνά πια).