Mπιτ, κιθάρες και Xατζιδάκις

«Οι συνθέσεις είναι τόσο δυνατές που ό,τι και να κάναμε, και ανάποδα να τις γυρίζαμε, πάλι δυνατές θα ήταν. Γι’ αυτό και δεν θέλαμε να “ξεχειλώσουμε” τα πράγματα», λένε οι Raining Pleasure για το «Reflections» του Χατζιδάκι

Δεν είναι και δύσκολο στις μέρες μας να… συναντήσει κανείς τον Μάνο
Χατζιδάκι. Τουναντίον. Κάθε Έλληνας μουσικός που σέβεται τον εαυτό του έχει
τουλάχιστον μια φορά το δικαίωμα να «πει» κάτι μέσω Μάνου – ακόμη κι αν αυτό
δεν είναι μια εκ θεμελίων νέα ανάγνωση του έργου του.

Οι Raining Pleasure, το αγγλόφωνο ποπ γκρουπ από την Πάτρα που έγινε ευρέως
γνωστό από την τηλεοπτική καμπάνια κινητής τηλεφωνίας και πρόσφατα από το
ριμέικ του «Dancing Queen» των Abba, μπήκαν στο «τριπ» του Μάνου χάρη στην
Έλλη Πασπαλά και τον Ντέιβιντ Λιντς. H πρόταση να συμμετέχουν στο αφιέρωμα
Χατζιδάκι στο «Zoom» (που επαναλαμβάνεται), ήταν η αφορμή να καταπιαστούν με
το «Reflections», τους «Αντικατοπτρισμούς», στην αρχική αγγλόφωνη εκδοχή (όπως
είχε ηχογραφηθεί το 1969, με το New York Rock & Roll Ensemble, όταν ο
Μάνος ήταν στη Νέα Υόρκη). «Γιατί και το έργο είναι αγγλόφωνο αλλά και γιατί
ήταν η συμφωνία μας ήταν να είμαστε στη σκηνή γύρω στα 40 λεπτά – όσο είναι το
Reflections», εξηγεί ο Βασιλικός (αρχηγός των Raining Pleasure).

Οι συγκυρίες ορίζουν πάντα το «παιχνίδι». Μέσω διαφήμισης μας συστήθηκαν
ξεπερνώντας το φράγμα του αγγλόφωνου στίχου, μέσω Χατζιδάκι απευθύνονται τώρα
σε ένα ευρύτερο κοινό. Πρώτο δείγμα αποδοχής ήταν η θερμή ανταπόκριση από το
κοινό στο «Zoom» (ανάμεσά τους και ο Γιώργος Χατζιδάκις-Θεοφανόπουλος).

Τον Δεκέμβριο ταξίδεψαν στη Γερμανία για μια σειρά συναυλιών και έτσι
ηχογράφησαν στην Κολωνία το… δικό τους Reflections, που ωστόσο δεν διαφέρει
ιδιαίτερα (σε κλίμα) από την αρχική εκδοχή. «Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να
πειράξεις πολύ κάτι για να πεις ότι το έκανες δικό σου», λέει ο Βασιλικός.
«Ακόμη και μια άλλη φωνή να πει ένα κομμάτι, είναι ήδη διαφορετικό». Το πιο
πιθανό είναι να συμφωνήσετε αν ακούσετε τον Βασιλικό να τραγουδάει τον «Κεμάλ»
ή το «Dedication». Φωνή γεμάτη λυρισμό, ροή… ροδόσταμου που φτάνει στην
καρδιά.

Ο ήχος είναι πιο σημερινός (ηλεκτρονικές πινελιές, λίγο πιο έντονες κιθάρες,
λίγο πιο «βρώμικο» ή πιο άμπιεντ το τοπίο), αλλά ο βασικός κορμός παραμένει
πολύ κοντά στην πρώτη ηχογράφηση. Μόνο το τελευταίο κομμάτι (Noble Dame) όπου
συμμετέχει η Έλλη Πασπαλά είναι αλλαγμένο αρκετά, σε κλίμα και σε ρυθμό. «Από
5/4 το κάναμε 3/4», εξηγεί ο Βασιλικός.

Τι λόγο έχει ένας νέος μουσικός να ασχοληθεί με ένα έργο τόσο γνωστό, τη
στιγμή που δεν σκοπεύει να το «δει» εντελώς διαφορετικά;

«Υπάρχουν διάφοροι λόγοι. Ένας, λόγου χάριν, είναι ότι το Reflections δεν
είναι και τόσο γνωστό σε ανθρώπους της γενιάς μας (σ.σ.: ο Βασιλικός είναι 25
ετών). Ένας άλλος – κι είναι σοβαρός – είναι η ηδονή που αισθάνεσαι παίζοντας
αυτή τη μουσική. Είναι οι συνθέσεις τόσο δυνατές που ό,τι και να κάναμε, και
ανάποδα να τις γυρίζαμε, και πάλι δυνατές θα ήταν».

INFO

«Reflections» αύριο, Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη στο «Zoom» (Κυδαθηναίων 39,
Πλάκα, τηλ. 210-3225.920) και την Τεάτρη 20 Απριλίου (με προσκλήσεις) στην
Αγγλικανική Εκκλησία (Φιλελλήνων 27). Το CD κυκλοφορεί τη Δευτέρα.