Κάντε παιχνίδι

Δεν είχε παρά να κερδίσει το ριάλιτι της ζωής του. Ο κανόνας ήταν απλός. Μείνε
ζωντανός και πάρ’ τα όλα. Τον πυροβολούν, τον κυνηγάνε, παραλίγο να τον
στείλουν «ντελίβερι» στον Άγιο Πέτρο. Το κοινό όμως τον ψηφίζει φανατικά. Και
σε λίγο ο 50 Cent φεύγει με όλα τα λεφτά.

«The Massacre» 50 Cent (Universal)

Υπεράνω χρημάτων… δείχνει ο 50 Cent στο νέο μεγαλόπνοο έργο. Σημασία έχουν τα αισθήματα

Με τα λεφτά, τα κορίτσια, τα αμάξια-θηρία και ένα ηθικό δίδαγμα. Αν δεν το
‘χεις, δεν θα πας πουθενά (και επειδή ρωτάτε, θα τοποθετηθούμε – ναι,
στηρίζουμε και Περικλή). Μπορείς να πεις πως όλα είναι φτιαγμένα, κομμένα και
ραμμένα πάνω στη ζήτηση. Αλλά πρώτα θα ακούσεις. Πως η «χιπ-χοπ-οίηση» των
πάντων, από την προφορά ώς το στυλ που κυκλοφορεί βαρύ τους δρόμους, μπορεί να
σηκώνει κύμα στα ταμεία, αλλά δεν είναι αυτό (μόνο). Μην κρίνεις τον ράπερ από
τις πόζες (μόνο) και τα γυμνασμένα μπράτσα, αλλά από τον ρυθμό που παίχτηκε
στην αρχή σαν παιχνίδι και μετά τον στόλισαν σαν τις Βερσαλλίες. Είπαν την
ιστορία τους σαν παραμύθι, όπου ο κακός είναι καλός κατά βάθος – και στην
περίπτωση του 50 Cent είναι ο πιο κακός καλός στην πιάτσα.

Αν ήταν λόγια του αέρα και φωτογραφίες στο περιοδικό «Dub», τη βίβλο των κουλ
τροχών, πάνω στους οποίους οι ράπερ κυλούν τα κυβικά τους, όλα θα είχαν
ξεφουσκώσει ώς εδώ. Θα έμεναν από λάστιχο. Αλλά ο «50», τον οποίο μας σύστησε
δύο χρόνια πριν η αυτού εξοχότης ο Έμινεμ, δουλεύει σκληρά – ετοιμάζει σχεδόν
60 κομμάτια για να έχει να διαλέγει, έχει και τον γκουρού Dr. Dre από κοντά
στην παραγωγή, ενώ οι κολλητοί του G. Unit, Λόιντ Μπανκς, Μπακ και ο Έμινεμ,
κάνουν την εμφάνισή τους στη «Σφαγή» («The Massacre»), δεύτερο έργο, μετά το
«Get Rich». Το πιστολίδι που πέφτει στην εισαγωγή, οι αδέσποτες που σφυρίζουν
και ανοίγουν τρύπες στο σεντόνι της μουσικής κάνουν εφέ, αλλά την πραγματική
δουλειά την κάνει η έμπνευση. Που ούτε αλεξίσφαιρο καταλαβαίνει ούτε τίποτε.
Ρίχνει στο ψαχνό και, εκτός από τα σουξέ Candy Shop και Disco Inferno,
ανεβάζει τον πυρετό σαν να ‘ναι Σαββατόβραδο. Μέσα στον χαμό, ξετρυπώνουν
σόουλ μαργαριτάρια και τζαζ θησαυροί και οι πιο καλές ιδέες κατοχυρώνονται –
είναι πολλά τα λεφτά, βλέπεις. Και ο 50 Cent ξέρει πως μόνο αυτά δεν κάνουν
την ευτυχία.

«The Documentary»

«The Game» (Universal)

«Το Παιχνίδι» είναι το όνομά του και φωτοτυπία σχεδόν τού 50 Cent η ζωή του.
Μεγάλωσε στους δρόμους, έμπλεξε με ναρκωτικά, έγινε στόχος πέντε φορές και
βλέποντας τη στροφή απότομα μπροστά του είπε να ποντάρει αλλού. Άλλους φωτίζει
το Ευαγγέλιο, άλλους το χιπ-χοπ. Ο σωτήρας του ήταν ο «50» και η κομπανία των
G-Unit, των οποίων έγινε μέλος, το πρώτο από τη Δυτική Ακτή (στο Κόμπτον,
εκτός από σέρφερ συχνάζουν και ράπερ). Μπορεί, μετά να τα ‘σπασε και να τα
ξαναβρήκε με τους δικούς του, αλλά είχε πια μπει στην ευθεία – και ενώ οι
άλλοι έτριβαν τα μάτια τους, ο Game έστελνε χαιρετίσματα από την κορυφή. Την
τελευταία λέξη είχαν εκείνοι που αγόρασαν το «Documentary», γιατί είχαν
στοιχεία. Όλους τους χυμούς του χιπ-χοπ, όλους εκείνους που κινούν τα νήματα
και μια παραγωγή «street» για τα σαλόνια του ραπ, όπου πλέον συχνάζουν οι
εκλεκτοί του. Μπορεί να ξέρεις πια πώς παίζεται το παιχνίδι. Αλλά, δεν πρέπει
να ξεχνάς πως υπάρχουν ανατροπές. Αυτή είναι η χάρη του.

«Black Dialogue» The Perceptionists (Definitive Jux)

Φουντωμένη η φωτιά του χιπ-χοπ. Από παντού πέφτουν παραγωγές που «αρπάζουν»
αμέσως. Τούτοι εδώ οι Βοστωνέζοι, Mr Lift, Akrobatik και Dj Fakts One ­ που
όταν βρίσκονται μαζί αποκαλούν εαυτούς Perceptionits ­ θεωρούν χρέος τους να
σκάψουν κάτω από την κρούστα και τα μπρέικς του ρυθμού (το χιπ-χοπ, βλέπετε,
ταράζει τα νερά, αλλά και δημιουργεί ρεύματα). Και τα ρίχνουν αδιακρίτως σε
πολιτικούς, φαφλατάδες, σκοτεινούς τύπους με μπερδεμένα λόγια ­ γιατί «τι
έχουμε να χάσουμε εν τέλει;». Προφανώς ό,τι ήταν να χαθεί, χάθηκε ήδη. Καιρός
να νοιαστεί κανείς για «εκείνο το κομματάκι του μυαλού μας που τηγανίζεται
κάθε μέρα», λένε κωδικοποιώντας τα μηνύματά τους, ενώ στριφογυρίζουν σαν
δαιμονισμένοι πάνω στα πικάπ, ραπάροντας αγρίως.

Τα χρέη του Θεού

«The Grind Date», De La Soul (V2)

Από τα σύνορα της χώρας του Ποτέ με τη χώρα του Κάποτε και ύστερα από ένα
λουτρό αναζωογόνησης στους εξελιγμένους ήχους, έρχονται οι De La Soul
προτάσσοντας μία δεκαετία τουλάχιστον στην εύφορη πλευρά του μουσικού είδους
που υπηρετούν. Κατά την επιστροφή τους λείπει ο Πρινς Πολ και η απουσία του
στοιχίζει στην τελική ευθεία, εκεί που θα εκτιμηθεί τελικά η σούμα των ρυθμών
με μέτρο τις επιδόσεις και τα παλιότερα ρεκόρ τους. Στο Career Finders όμως
δίνουν ρέστα σε όλους, ώς και στον 50 Cent, που του χρωστάει ακόμη και ο Θεός.