22.000 ψήφισαν ντοκιμαντέρ!

Ένας Μυτηλινιός λιθοξόος (εδώ, έξω από το «Ολύμπιον» της Θεσσαλονίκης), ένας Ηπειρώτης παπάς κι ένας Θεσσαλονικιός καθηγητής, αποδεικνύουν ότι «η μουσική ενώνει και εξημερώνει» στο βραβευμένο στο Φεστιβάλ Νοκιμαντέρ «Μέθεξις» του Γιώργου Μπότσου

Τρία ήταν τα θέματα που απασχόλησαν κυρίως τα ελληνικά φιλμάκια στο Φεστιβάλ
Ντοκιμαντέρ της Θεσσαλονίκης: Μετανάστευση-μειονότητες, πολιτική και πορτρέτα
προσωπικοτήτων. Όμως, τα σουξέ, στο κατάμεστο «Ολύμπιον», ήταν το πολιτικό
φιλμ του Στέλιου Κούλογλου «Σύγχρονοι ήρωες» και το αμερικανικό κοινωνικό
«Μέσα στο βαθύ λαρύγγι» που εύστοχα εξερευνούσε το φαινόμενο της τεράστιας
επιτυχίας της θρυλικής πορνοταινίας με τη Λίντα Λάβλεϊς.

Την οριακή στιγμή της επιλογής τής ρήξης με τους νόμους υπέρ της ηθικής
δικαίωσης – όπως η Αντιγόνη στην τραγωδία… – καταγράφει ο Στέλιος Κούλογλου
στο ντοκιμαντέρ του «Σύγχρονοι ήρωες». «Πρόκειται για ήρωες κατά λάθος, οι
οποίοι μετά τις αποκαλύψεις κρατικών μυστικών επωμίστηκαν τις ευθύνες τους και
συγκρούστηκαν με την εξουσία», είπε ο ίδιος. Ήρωες της ταινίας του, επτά
πρόσωπα που άλλαξαν τον ρουν της Ιστορίας.

Στον τομέα μετανάστευση και μειονότητες, που απασχόλησαν τους Έλληνες
σκηνοθέτες, «Εκτός σχεδίου» τιτλοφορούσε ο Μένιος Δίτσας την ταινία του για
τους Τσιγγάνους της Ελλάδας. Ο Θόδωρος Μαραγκός έψαξε τις ρίζες του Ελληνισμού
στην Ιταλία μέσα από την ανακάλυψη ενός παπύρου του Επίκουρου. H Μαρία Λεωνίδα
μιλούσε για την «Αντριάνα στην Αθήνα», μία 17χρονη που εξαιτίας του διαζυγίου
της αφήνει το νησί της, την Πάρο.

Στην ενότητα «Πορτρέτα» η Καλλιόπη Λεγάκη στάθηκε στον «Ηλία Πετρόπουλο», η
Κατερίνα Πατρώνη στο Φινλανδό ζωγράφο Κίμο, η Στέλλα Θεοδωράκη στον Εμμανουήλ
Κριαρά και ο Ηλίας Γιαννακάκης στον «Walter the Greek» το διάσημο διευθυντή
φωτογραφίας (του «Ζορμπά») Γουόλτερ Λάσαλι, που μένει μόνιμα στην Κρήτη. Ο
«Μπαζ» του Σπύρου Ταραβήρα δεν ήταν άλλος από τον A. I. Μπεζερίδη, ο οποίος
διέπρεψε ως σεναριογράφος στο Χόλιγουντ στις αρχές του 20ού αιώνα. Ο Στέλιος
Χαραλαμπόπουλος ασχολήθηκε στην «Ιστορία των χρόνων μου» με τον Μάνο Ζαχαρία,
ο οποίος από την Ελλάδα του Εμφυλίου βρέθηκε στη Σοβιετική Ένωση. Ο Γιώργος
Σκεύας εστίασε στον Νίκο Σκαλκώτα με«Το τελευταίο αναλόγιό» του, ο Τάσος Ψαράς
στον Ηλία Βενέζη και οι Χρόνης Πεχλιβανίδης, Λεωνίδας Αντωνόπουλος στους
μουσικούς από το (αφρικανικό) Μάλι.

Τα πρόσωπα άλλαξαν στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αλλά ακόμη όλοι
«ψάχνονται» πώς θα ερμηνεύσουν το γενικό πλαίσιο που ανακοίνωσε ο υφυπουργός
Πολιτισμού. H νέα διευθύντρια του φεστιβάλ Δέσποινα Μουζάκη, έμπειρη
παραγωγός, φέρεται αποφασισμένη να συνεχίσει το Φεστιβάλ με τον διεθνή
χαρακτήρα του, ενισχύοντας την προβολή του ελληνικού σινεμά, χωρίς να το
γκετοποιεί.

Όσον αφορά δε στη μετατροπή του Πανοράματος του ελληνικού σινεμά σε
διαγωνιστικό, καθώς και την τελική διαμόρφωση ολόκληρου του φεστιβάλ, αυτό θα
αποφασιστεί από την ίδια και τον πρόεδρο του Φεστιβάλ Παντελή Βούλγαρη τους
επόμενους δύο μήνες.

Ο διευθυντής του 7ου Διεθνούς Φεστιβάλ (αλλά και των δραστήριων «Νέων
Οριζόντων» στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης) Δημήτρης Εϊπίδης, ο μόνος που μένει από
την παλιά διεύθυνση, δεν κρύβει την ανησυχία του: «Δεν θέλω να οπισθοδρομήσει
το έργο που έχω κάνει 13 χρόνια. Ζητούσα και συνεχίζω να ζητάω την αυτονόμηση
του τμήματος “Νέοι Ορίζοντες” σε ένα Φόρουμ, όπως αυτού του Φεστιβάλ
Βερολίνου. Αν δεν γίνει αυτό, προτιμώ να περιοριστώ στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ».

Αποδοκιμασίες

Έπειτα από 15 χρόνια, ο εξώστης του παλιού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης κατέβηκε στην
πλατεία της αίθουσας και αποδοκίμασε τις νέες εξαγγελίες του υπουργείου
Πολιτισμού στο πρόσωπο του υφυπουργού του, Πέτρου Τατούλη.

Χθες το βράδυ στην τελετή λήξης του 7ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης,
μεγάλο μέρος του κοινού στο «Ολύμπιον» αντέδρασε στον λόγο του υφυπουργού
θεωρώντας το μέχρι τώρα έργο του Μισέλ Δημόπουλου απόλυτα πετυχημένο, και
φωνάζοντας το όνομά του. Έκφραση της αγάπης των σινεφίλ για τη μέχρι τώρα
δουλειά του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης αποτελεί το πολύ δυνατό χειροκρότημα όταν
ανέβηκε στο βήμα ο διευθυντής του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Δημήτρης Εϊπίδης. Τον
υφυπουργό συνόδευε η νέα ηγεσία του Φεστιβάλ, η διευθύντρια Δέσποινα Μουζάκη,
και ο πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Θανάσης Βαλτινός.
Ενδεικτικό της οικονομικής φτώχειας που απειλεί το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ είναι
ότι από τις 490.000 ευρώ του προϋπολογισμού του μόλις προχτές ειπώθηκε ότι
εγκρίθηκαν 200.000. Παρ’ όλα αυτά ο Πέτρος Τατούλης ανακοίνωσε ότι το Φεστιβάλ
θα ενισχυθεί κατά 30% περισσότερο από πέρσι.

Τα βραβεία

Φέτος δόθηκαν μόνο τα τέσσερα βραβεία κοινού:

Ταινίες άνω των 45′: «Μέθεξις» του Γιώργου Μπότσου, «Ο εφιάλτης του
Δαρβίνου» του Αυστριακού Χούμπερτ Σάουπερ (από 3.000 ευρώ στην καθεμία)

Ταινίες κάτω των 45′: «Cho oyu» του Παύλου Τσιαντού, «Ο Bernie Worreli
στη γη» του Αμερικανού Φίλιπ Ντιφιόρε (από 3.000 ευρώ στην καθεμία)

Βραβεία Fipresci: Στην ελληνική ταινία «Ηλίας Πετρόπουλος – Ένας κόσμος
υπόγειος» της Καλλιόπης Λεγάκη και στη φινλανδική «Τα τρία δωμάτια της
μελαγχολίας» τής Πίργιο Χονκασάλο.