Δρόμοι

Τι πλήξη!..
… Έχει πια καταντήσει πληκτικό να ακούς τον ένα και τον άλλο να σου
εκμυστηρεύονται πόσο πολύ πλήττουν. Όπως είχε παρατηρήσει ο Μαρκ Τουέν, ο
πληκτικός έχει την τάση να γίνει «ένας απίστευτα πληκτικός άνθρωπος». Όμως, τι
πάει να πει πλήξη; Είναι εκείνη η άγρια αδράνεια που όλοι μας πέφτουμε θύματά
της, όταν τίποτα πια δεν καταφέρνει να κερδίσει την προσοχή μας. Ο
Ντοστογιέφσκι το είπε «κτηνώδες και αόριστο βάσανο» και ο Κίργκεγκορ «ρίζα
κάθε κακού». Ποτέ άλλοτε δεν είχε πέσει στον κόσμο τόση πλήξη. Και τόσο αυτή η
πλήξη γίνεται περισσότερη όσο περισσότερο αυτός ο κόσμος μάς υπόσχεται να μας
ερεθίσει, χωρίς ποτέ να τηρεί την υπόσχεσή του.
H εφημερίδα…
![]() |
… «Τάιμς» ασχολήθηκε με τον Λαρς Σβέντσεν (βαρετό όνομα), καθηγητή της
Φιλοσοφίας (βαρετή επιστήμη) από τη Νορβηγία (βαρετή χώρα), που έχει γράψει το
βιβλίο «Φιλοσοφία της πλήξης». Σε αυτό, ο συγγραφέας βγάζει το συμπέρασμα ότι
εκείνο που συνήθως σπρώχνει τους ανθρώπους να κάνουν κάτι είναι πιο πολύ η
πλήξη παρά η σκέψη. Υπάρχει μπόλικη πλήξη γύρω μας. Μπορεί να είμαστε
πνιγμένοι στη δουλειά και ωστόσο να πλήττουμε. Ποιητές και καλλιτέχνες πάλεψαν
με την πλήξη. Ο Μπέκετ περιμένοντας ατέλειωτα τον Γκοντό και ο Μποντλέρ
φυτεύοντας «άνθη του κακού». Ύστερα ήρθε ο εκδημοκρατισμός της πλήξης. Πρώτα,
μονάχα οι ευγενείς και οι συγγραφείς είχαν τον καιρό και την πολυτέλεια να
πλήττουν. Σήμερα έχουμε κατακτήσει όλοι το δημοκρατικό δικαίωμα στην πλήξη,
παρατηρεί ο συγγραφέας Μπεν Μακιντάιρ στη βρετανική εφημερίδα.
Ο κόσμος…
… έχει πλημμυρίσει από πλήξη στον καιρό μας. Και όσο πιο πολύ παλεύουμε για
να την αποφύγουμε τόσο πιο πολύ θεριεύει μια ολόκληρη βιομηχανία από κινητά
τηλέφωνα και γραπτά μηνύματα και υπηρεσίες του Ίντερνετ. H νέα οικονομία μας
θα έλεγε κανείς πως είναι εξαρτημένη από την πλήξη μας. Μα εκείνοι που είναι
ειδικοί στην πλήξη είναι οι πολιτικοί. Τους βλέπει κανείς να μιλούν στη Βουλή
ή στην τηλεόραση και τού έρχεται να κόψει τις φλέβες του (ευτυχώς τόσο πολύ
τον έχει κυριέψει η πλήξη, που δεν έχει τη δύναμη που χρειάζεται για να το
κάνει). H πλήξη είναι ο θάνατος του πολιτικού. Και τίποτα δεν είναι πιο γελοίο
από το θέαμα ενός βαρετού πολιτικού που πασχίζει να γίνει ευχάριστος, να
κρύψει αυτό που ξέρουμε όλοι: την πλήξη που μέσα της βουλιάζουμε και πρώτος
αυτός.
Ο ποιητής…
… Γιόσεφ Μπρόντσκι πίστευε πως ο μόνος τρόπος για να νικήσει κανείς την
πλήξη είναι να την αγκαλιάσει και να παραδοθεί απόλυτα σε αυτήν. «Όταν σε
κυριέψει η πλήξη, άφησέ την να σε συντρίψει. Βυθίσου σε αυτήν μέχρι τον πάτο.
Όσο συντομότερα πιάσεις πάτο τόσο συντομότερα θα ξαναβγείς στην επιφάνεια».
Μια συμβουλή που δίνει πολλές βάσιμες ελπίδες στους πολιτικούς μας.














