Έφηβος στη σκηνή, ο 44χρονος Μπόνο των U2 (εδώ με τον κιθαρίστα Εντζ) έδωσε
το δικό του σόου στην πρώτη συναυλία της περιοδείας Vertigo 2005


Σαν το πρώτο χτύπημα στο μπιλιάρδο που στέλνει κάμποσες μπάλες στις τρύπες και
συνοδεύεται από ένα μεγάλο «ααα» της κερκίδας. Λιγότερο εντυπωσιακά από αυτό
δεν ξεκίνησε η περιοδεία των U2, δύο βραδιά πριν, στο Σαν Ντιέγκο. Όσο και να
έχουμε ξαναδεί τέτοια χτυπήματα, δεν παύουν να κόβουν την ανάσα. H αυλαία της
Vertigo (Ίλιγγος!) 2005, περιοδείας του πιο σημαντικού ροκ γκρουπ (που είχε
προπωλήσει, πριν καν ξεκινήσουν οι συναυλίες, δύο εκατομμύρια εισιτήρια ανά
τον κόσμο), άνοιξε αποκαλύπτοντας τον υπέροχο κόσμο των Ιρλανδών, ενώ το «α»
του εντυπωσιασμού διαδέχθηκε το «α» της ασφάλειας, της σιγουριάς και της
ικανοποίησης πως όλα στο ροκ βαίνουν καλώς. Ο κόσμος γύρω εξακολουθεί να είναι
χάλια.


Οι U2, πάλι, στην επίσημη πρώτη συναυλιακή παρουσίαση του «How To Dismantle An
Atomic Bomb» είχαν τον αέρα - που σπάνια άλλοι έχουν πια - ενός γκρουπ
σταδίων. Σαν να είναι φτιαγμένοι γι' αυτό, για έξτρα λαρτζ συγκινήσεις, καθώς
ακόμη και οι πιο εσωτερικοί στίχοι του Μπόνο «πιάνουν» καλύτερα όταν
εκπέμπονται μπροστά σε χιλιάδες. Τριάντα χρόνια καριέρας δεν κάνουν σήμερα
τίποτε άλλο από το να χορεύουν μαζί τους στη σκηνή. Ακόμη και εκείνοι που
είναι πεισμένοι πως το ροκ κινείται από εφηβικές ορμόνες και μόνο,
αναγκάστηκαν να υποκλιθούν. H επιστήμη και ο Κιθ Ρίτσαρντς είναι ήδη εκεί,
όπου οδεύει άφοβα ο 44χρονος Μπόνο, άρχοντας του δικού του σόου, που
λειτουργεί σχεδόν αυτόνομα μέσα στη συναυλία των U2. Παίζει σαν ηθοποιός σε
παροξυσμό αυτοσχεδιασμού, γονατίζει, παραπατάει, ξαπλώνει, κυλιέται στη σκηνή,
ωρύεται και ψιθυρίζει, κάνει κήρυγμα, δίνοντας ιρλανδέζικη χροιά στο όνειρο
του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, το παγκόσμιο πια όνειρο, που εξακολουθεί να
γιγαντώνεται.


Το θέμα δεν είναι πως άντεξαν οι U2, πως προσαρμόστηκαν στις εποχές που
αλλάζουν, πως είδαν τους εαυτούς τους μέσα στον κόσμο, αλλά πως παίρνοντας την
ψήφο εμπιστοσύνης του Σαν Ντιέγκο θα συνεχίσουν με τις κιθάρες να αρπάζουν
φωτιά και τα λόγια τους να φεύγουν σαν από σφεντόνα, με συναυλίες που θα
ευφράνουν το καλοκαίρι Αμερική και Ευρώπη. Μόνιμη επωδός σε ένα τέτοιο
δρομολόγιο, το παράπονο των Ελλήνων φαν, ότι θα δουν και πάλι τους Ιρλανδούς
να περνούν, χωρίς στάση στα μέρη μας. Εκτός και αν ο Μπόνο αποφασίσει να
αιφνιδιάσει. Ποτέ δεν ξέρεις με τους Ιρλανδούς...

Ακολουθήστε τα ΝΕΑ στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στα ΝΕΑ