H αρκούδα που ροχαλίζει!

H Νοτιοαφρικανή Πολίν Μαλεφάνε, που ισορροπεί μία κούπα σε σκηνή της ταινίας «U-Carmen e Khayelitsha», επανέλαβε το… κατόρθωμά της και με τη Χρυσή Αρκούδα στη λήξη του 55ου Φεστιβάλ Βερολίνου

Το μεταφέρω όπως μου το αφηγήθηκε ο φίλος και συνάδελφος Μάρκος Άιχερ,
παραγωγός εκπομπών ραδιοφωνικού σταθμού του Μονάχου: «Δύο φορές έτυχε να
καθήσω δίπλα στον πρόεδρο (Ρόλαντ Έμεριχ) και τις δύο τον απόλαυσα ξαπλωμένο,
με ξεκούμπωτο το μισό παντελόνι, να ροχαλίζει του καλού καιρού»!

Τα αποτελέσματα ταιριάζουν περισσότερο με εφημερίδα. Ποιο είναι το
πρωτοσέλιδο; H Αφρική! Ωραία. H Χρυσή Αρκούδα στη μαύρη «Κάρμεν». Ποιο είναι
το κεντρικό ρεπορτάζ; H Αντίσταση κατά του Χίτλερ. Ωραία. Βραβείο σκηνοθεσίας
σε Γερμανό που γυρίζει καλές τηλεταινίες. Ποιο είναι το «στόρι»; H πολιτιστική
επανάσταση στην Κίνα. Θαύμα. Το ειδικό βραβείο στο «Παγώνι». Και ποιο είναι το
τρελό της ημέρας; Το καρπούζι ως αιδοίο από την Ταϊβάν (ανάλογο του θέματος
του Θανάση Τότσικα στα έργα του για την έκθεση «Outlook», που
αποκαθηλώθηκαν!). Εξαιρετικό. Τρία βραβεία στην καλλιτεχνική τσόντα!

Με άλλα λόγια, όπως ο χερ Ντίτερ Κόσλικ και οι συνεργάτες του επιλέγουν
ταινίες με κριτήριο το «θέμα» και λιγότερο με βάση την κινηματογραφική ουσία,
έτσι και η Κριτική Επιτροπή (στην οποία ακόμη και ο μόδιστρος Νίνο Τσερούτι
ήταν ένα από τα εκλεκτά μέλη της). Πρώτα ας πούμε η Αφρική, ύστερα η ουσία.

Τα μεγάλα «θέματα» όμως έγιναν μόδα. Αίφνης, τρεις φεστιβαλικές ταινίες
δακρύζουν πάνω από εκατομμύρια πτώματα της γενοκτονίας στη Ρουάντα και του
Απαρτχάιντ. Ως εκ τούτου, από το Βερολίνο φεύγει με Χρυσή Αρκούδα η μαύρη
Κάρμεν (Πολίν Μαλεφόνε) του λευκού και Βρετανού Μαρκ Ντόρφορντ Μέι, 50 ετών,
θεατράνθρωπου και ιδρυτή της νοτιοαφρικανικής θεατρικής σχολής «Ντίπο Ντι
Κοπάνε». Με την ίδια ακριβώς λογική, το δεύτερο βραβείο της επιτροπής δόθηκε
στον Κινέζο Γκου Τσανγκ Γουέι, 48 ετών, διευθυντή φωτογραφίας και
πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη για το «Παγώνι» της Πολιτιστικής Έπανάστασης του
Μάο. Να μη δώσουμε και κάτι στη γερμανική Αντίσταση; Να δώσουμε. Έτσι, μία
ευπρεπής τηλεταινία («Σόφι Σολ») εξασφάλισε δύο βραβεία. Καλά μέχρι εδώ.

Ας πούμε ότι και οι τρεις αυτές… αρκούδες ανήκουν στην ίδια «θεματική»
συνομοταξία. Το… καρπούζι όμως του Τσάι Μινγκ Λιάνγκ, όπου επί δέκα λεπτά
ένας πορνοστάρ το κάνει με το πτώμα μιας πορνοστάρ, τι δουλειά είχε; E σου
λέει να σπρώξουμε την τέχνη. Δεν είδες που η Fipresci της Διεθνούς Κριτικής
τίμησε με το καλύτερο βραβείο το καρπούζι και την πορνολαγνεία; Το είδα και το
σιχάθηκα. Αλλά και για άλλη μία φορά κατάλαβα. Όπως συμβαίνει με την οξύμωρη
συνύπαρξη «Εκκλησίας – κόκκινων φαναριών» έτσι και στην Μπερλινάλε. Από τη μια
φιλανθρωπία, από την άλλη πορνεία. Και οι δύο με βαθύ ροχαλητό!

Τρία βραβεία στο… καρπούζι

Απαρτχάιντ: «U-Carmen e Khayelitsha» – Μαρκ Ντόρφορντ Μέι: Χρυσή
Αρκούδα

Κινεζική πολιτιστική επανάσταση: «Παγώνι» – Γκου Τσανγκ Γουέι: Μεγάλο
ειδικό βραβείο

Χίτλερ: «Σόφι Σολ» – Πολ Ρόθεμουντ: Καλύτερης σκηνοθεσίας

Καρπούζι: «The wayward cloud» – Τσάι Μινγκ Λιάνγ: Καλλιτεχνικής
συμβολής, «Άλφρεντ Μπάουερ» και βραβείο Fipresci (Κριτικών)

Αντίσταση στον Χίτλερ: Τζούλι Τζεντς: Γυναικείου ρόλου (Σόφι Σολ)

Ανεξάρτητη αμερικανική σκηνή: Λου Τέιλορ Πούτσι: Ανδρικού (Thumbsucker)

Παλαιστίνη: «Paradise now» – Χάνι Αμπού Ασάντ: Βραβείο «Γαλάζιος
άγγελος» 25.000 ευρώ

INFO

Από τις βραβευμένες και με εξαίρεση το «Paradise now», καμία άλλη ταινία δεν
προκάλεσε το ενδιαφέρον των Ελλήνων αγοραστών, με αποτέλεσμα οι… αρκούδες να
παραμείνουν στο Βερολίνο!