Nοκ άουτ οι υπερδυνάμεις

«Fateless» από την Ουγγαρία. Βάζει κάτω ΗΠΑ, Γερμανία, Αγγλία, Γαλλία

Ό,τι δεν συμβαίνει στο πεδίο της οικονομίας, συνέβη στις οθόνες της
Μπερλινάλε. Δηλαδή Παλαιστίνη και Ουγγαρία έβγαλαν νοκ άουτ ΗΠΑ, Γερμανία,
Γαλλία, Βρετανία! Με μια γρήγορη ματιά, η κατάσταση έχει ως εξής (εξαιρουμένων
Κορέας, Δανίας, της σημερινής, τελευταίας ημέρας):

Καλύτερη ταινία: «Paradise now» του 44χρονου Χανί Αμπούλ Ασάντ. Είναι η
δεύτερη (με υπόθεση) ταινία του. Στο βιογραφικό του διαβάζω ότι πρώτα σπούδασε
μηχανικός αεροσκαφών, στη συνέχεια ντοκιμαντέρ στην Παλαιστίνη και κατόπιν
στην Ολλανδία. Ευτυχώς ο… παράδεισος εξασφαλίστηκε και για την ελληνική
αγορά. Θα το δείτε και θα με δικαιώσετε. Μίστερ Αριέλ Σαρόν. Οι«τρομοκράτες»
είναι άνθρωποι με πατριωτική σάρκα και… οστά!

Καλύτερη «ζωγραφική»: «Fateless» του 59χρονου Ούγγρου Λάγιος Κόλτε.
Αφού πρώτα σκαρφάλωσε στο κλαμπ των καλύτερων διευθυντών φωτογραφίας, όπως
«Μεφίστο», τώρα αναλαμβάνει ρόλο σκηνοθέτη μεταφέροντας στην οθόνη το ομότιτλο
μυθιστόρημα του Νομπελίστα Ίμρε Κέρτεζ. Οι σιωπηλές, εφιαλτικές περιγραφές στα
ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης συνιστούν ζωγραφικούς πίνακες Γκόγια.
Μπροστά τους, οι σκηνές της «Λίστας του Σίντλερ» είναι… δευτεράντζα!

Από εδώ και κάτω, ως δεύτερη επιλογή, η δραματική σχεδόν γκανκστερική
περιπέτεια του Γάλλου Ζακ Οντιάρ «The beat that my heart skipped» και το
καταραμένο, βρετανικό ρομάντζο «Άσυλο» του Ντέιβιντ Μακένζι. Όλα τα υπόλοιπα,
από τη φιλανθρωπία προς τη Ρουάντα και τη γερμανική αντίσταση μέχρι τον «Ήλιο»
του Σοκούροφ και την κουλτουριάρικη πορνολαγνεία του Τσάι Μινγκ Λιανγκ μεταξύ
ηθογραφίας, απρόσωπης σκηνοθεσίας, φορμαλισμού και δήθεν πρωτοπορίας. Όσο για
τους Αμερικανούς, μοναδική αξιοπρεπής, συμπαθητική στιγμή, η κομεντί «In good
company» του Πολ Γουάιζ. That’ s all fοlks!

Στην ουρά για τις καλύτερες επιτεύξεις ερμηνειών:

Γυναικείου ρόλου: H 28χρονη Γερμανίδα Τζούλια Τζεντς (την σπρώχνουν με
χέρια και πόδια), με πρώτη επιλαχούσα τη Νατάσα Ρίτσαρντσον του «Ασύλου».

Ανδρικού ρόλου: Συνωστισμός ονομάτων. Ο Γάλλος Μισέλ Μπουκέ για την
απόλυτη ταυτοπροσωπία του με τον «Τελευταίο Μιτεράν». Ο επίσης Γάλλος Ρομέν
Ντουρίς, που με τις εντάσεις του κάνει την ταινία του Ζακ Οντιάρ να ιδρώνει
και να καίει. Ο Παλαιστίνιος καμικάζι Καίς Νασχέφ που παίζει με το βλέμμα του.
Και ο Ούγγρος του «Fateless» Μαρσέλ Ναγκί, ένας από τους πιο συναρπαστικούς
πιτσιρικάδες όλων των εποχών!

Τώρα τι θα πράξει ο πρόεδρος της επιτροπής Ρόλαντ Έμεριχ, ο Θεός, η ψυχή του
και οι συμβιβασμοί του γνωρίζουν. Γιατί ο άνθρωπος μπορεί να σκεφθεί. Δεν
πρέπει να πάρει κάτι η Αφρική; Να πάρει! Δεν πρέπει η Γαλλία με πέντε (στις
21) ταινίες; Να πάρει κι αυτή. Και η Γερμανία το κάτι τις; Άντε κι αυτή. Τι
μένει; Το κοινό και η κριτική. Διότι όλοι ξέρουν. Τα βραβεία στην Μπερλινάλε
δεν δίνουν παραπάνω στις βραβευμένες ταινίες μισή δραχμή!

INFO

Το Φεστιβάλ Βερολίνου ολοκληρώνεται αύριο με την απονομή των Χρυσών Αρκούδων