Mουσικοί πειραματισμοί με χιούμορ

Ο Θοδωρής Κοτονιάς, ο Επίκουρος Τριανταφυλλίδης, ο Σπύρος Καβαλιεράτος, ο Θανάσης Αρχανιώτης, ο Νίκος Παπαδόπουλος, ο Άρης Ποταμιάνος και η μικρότερη της παρέας, η Μαρία Παπαλεοντίου, τα Μακρινά Ξαδέλφια δηλαδή, ενώνουν μικρασιάτικη παράδοση με ροκ σε συνδυασμό με πινελιές από διάφορες μουσικές του πλανήτη

Κατ’ αρχήν, δεν είναι ξαδέλφια. Το όνομα βγήκε από μία ατάκα που ακούστηκε μία
ημέρα καθώς έκαναν πρόβα για τον πρώτο τους δίσκο – «Αποδοχή Κληρονομιάς» –
και «διαξιφίζονταν» οι διαφορετικές μουσικές επιρροές τών μελών. «Βρε σαν
μακρινά ξαδέλφια ακούγεστε», είπε η φωνή και επειδή απέδιδε με μεγάλη ευστοχία
την ουσία της σχέσης τους η φράση καταχωρήθηκε πάραυτα στο βιβλίο συμβάντων.

Σήμερα, ενάμιση χρόνο μετά, με διαφορετική σύνθεση – προστέθηκαν μέλη, έφυγαν
μέλη, ήρθε μια γυναικεία φωνή – τα Μακρινά Ξαδέλφια εξακολουθούν να
πειραματίζονται και να προσπαθούν να συγκεράσουν τις μουσικές τους καταβολές,
έχοντας ως σταθερή βάση το χιούμορ και μια αισθητική που τους τοποθετεί στους
απογόνους της «Παπαζόγλειας» Σχολής. Ο δεύτερος δίσκος τους, «Περιμένοντας το
Θείο», που κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες, με την επιμέλεια του ανεξάρτητου
παραγωγού (και πρώην «Οπισθοδρομικού») Άγγελου Σφακιανάκη, περιέχει 14 νέα
τραγούδια και ένα ορχηστρικό, κομμάτια όλα μιας μεικτής παρέας, που πότε
φλερτάρει με τον νησιώτικο ήχο, πότε με τη δυτική μπαλάντα, πότε με το
μικρασιάτικο τραγούδι.

«Μετά τον πρώτο δίσκο το διαλύσαμε και ξεκινήσαμε ξανά με νέα σύνθεση», λέει ο
Θοδωρής Κοτονιάς, ο οποίος έχει γράψει και τραγουδάει 11 από τα 15 κομμάτια
της νέας δουλειάς. «Είμαστε έξι μουσικοί και όλοι μας έχουμε διαφορετικές
επιρροές. Εγώ είμαι της παράδοσης περισσότερο και του ροκ του ’70. Ο Επίκουρος
Τριανταφυλλίδης έχει καθαρά ροκ επιρροές και ο Σπύρος Καβαλιεράτος είναι της
κλασικής παιδείας. Από εκεί και πέρα καταλαβαίνεις τι γίνεται…».

Ο Θοδωρής Κοτονιάς, τριάντα και κάτι σήμερα (όσο περίπου και τα
υπόλοιπα μέλη της παρέας, αν εξαιρέσει κανείς τη Μαρία Παπαλεοντίου η οποία
είναι μόλις 22 ετών), έχει αιχμηρό χιούμορ και δεν μασάει τα λόγια του. Όταν
τον ρωτώ αν βιάστηκαν να βγάλουν τον δεύτερο δίσκο (δεδομένου ότι το γκρουπ
διαλύθηκε μετά τον πρώτο), αναφέρει: «Μπορεί… Αλλά είχαμε πολλά τραγούδια
στο συρτάρι και είχαμε την αίσθηση ότι θα πάλιωναν… Το ξέρω ότι δεν υπάρχει
ενιαία ταυτότητα στη δουλειά, αλλά δεν πειράζει… Δεν παίρνουμε και τόσο
σοβαρά τον εαυτό μας…».

Το εννοεί. Προφανώς το χιούμορ και η διάθεση για περιπέτεια (για την κατάκτηση
μιας θέσης στον… ήλιο), που χαρακτηρίζει σ’ αυτήν τη φάση τα Μακρινά
Ξαδέλφια, έχουν κάτι από το ύφος κομπανιών που στη δεκαετία του ’90 αναβίωναν
το ρεμπέτικο τραγούδι. H επιρροή του «Οπισθοδρομικού» Άγγελου Σφακιανάκη είναι
φανερή: «Τον θεωρούμε το έβδομο μέλος της παρέας», εξηγεί ο Θοδωρής. «Εκείνος
τα οργανώνει όλα. Μας έπιασε βέβαια στην αρχή εκείνο το ψευτοαναρχικό που δεν
θέλει παραγωγούς και τέτοια… Το ξεπεράσαμε όμως… Όταν θέλεις δίσκο και δεν
έχεις μία, πρέπει να προσαρμοστείς…».

Όχι ότι ο ήχος τους ή ο στίχος τους απαιτεί ειδικό ακροατήριο. Τουναντίον.
Τραγούδια παρεΐστικα, με έξυπνους και ευαίσθητους στίχους, τραγούδια που έχουν
διαφορετικό «ηλεκτρισμό» όταν παίζονται λάιβ – εκεί αποδίδει επί της ουσίας το
συγκρότημα -, δίσκος που διατρέχεται από μια σκωπτική διάθεση, κυρίως όταν
σχολιάζει την τηλεόραση: «Θέλω να μπω σε ένα κουτί/ για να με δείτε όλοι/ να
κλαίει όλο το χωριό/και να γελάει η πόλη/ (…) Κάντε μου ένα κοντινό/ να
πάρετε το δάκρυ/ και δείξτε το να απλωθεί/ στη γη απ’ άκρη σ’ άκρη. / Θα μείνω
μέσα στο κουτί/ κι αυτή την εβδομάδα/ εγώ είμαι ο καλύτερος / σε όλη την
Ελλάδα/ Θα φύγει από μέσα μου, στο τέλος η ουσία/ θα μείνω μόνο σκηνική/ κι
ωραία παρουσία».

«Σημασία έχει να στήνεις αυτί»

Μέσα σε ενάμιση χρόνο δύο δίσκοι και εμφανίσεις, τώρα, σε διάφορα στέκια.
Ζείτε από τη δουλειά σας;

«Για μένα, ακόμη παλεύει ο καλλιτέχνης με εκείνον που χρωστάει από ‘δώ κι από
‘κεί», λέει ο Θοδωρής Κοτονιάς. «Δυστυχώς, κανένας από μας δεν ζει απ’ αυτήν
τη δουλειά. Καμιά φορά πιάνω τον εαυτό μου να γράφει έναν στίχο και να λέω
μέσα μου, μωρέ δεν το κάνω λίγο διαφορετικό, να τον δώσω σε κανένα από τα
τραγουδάκια που κυκλοφορούν; Μετά λέω, άσ’ το καλύτερα. Τώρα που αρχίσαμε να
κερδίζουμε σιγά σιγά τον κόσμο μας μην το χαλάσω. Είναι μια διαρκής πάλη…».

Σημασία έχει τι;

«Σημασία έχει να έρθει η άνοιξη και να σου κάνει εκείνο το «ντιν» στο μυαλό,
στην ψυχή… Να ουρλιάζουν οι γάτοι για τους έρωτές τους κι εσύ να στήνεις
αυτί».

INFO

Μακρινά Ξαδέλφια την Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου στον «Συρμό» (Κολωνού και Οδυσσέως
14, Μεταξουργείο), με καλεσμένο τον Ορφέα Περίδη.