Πολύ τραγούδι, φαντασία λίγη

Ένα Φεστιβάλ Αθηνών που γιγαντώνεται επικίνδυνα – 79 βραδιές (ακόμη
περισσότερες από τις 77 περσινές, που είχαν ως άλλοθι το ολυμπιακό καλοκαίρι!)
με 50 εκδηλώσεις -, ένα χορταστικό Φεστιβάλ Επιδαύρου με δέκα παραστάσεις σε
είκοσι βραδιές και έναν Μουσικό Ιούλιο με πέντε εκδηλώσεις σε δέκα βραδιές στη
Μικρή Επίδαυρο, διοργανώσεις αγνώστου ακόμα προϋπολογισμού, ανήγγειλαν χθες ο
υπουργός Τουρισμού κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος, ο διευθύνων σύμβουλος του
Ελληνικού Φεστιβάλ κ. Γιάννης Καραχισαρίδης και ο αντιπρόεδρος τού – ακέφαλου
ακόμη – Διοικητικού Συμβουλίου του κ. Δημήτρης Καπράνος. Εκδηλώσεις χωρίς
καμία πρωτοτυπία -όσο κι αν δεν λείπουν τα επί μέρους ενδιαφέροντα- στις
οποίες συμφύρονται συγκροτήματα και καλλιτέχνες κάθε είδους και προελεύσεως.

«Στόχος μας είναι να εντάξουμε το Ελληνικό Φεστιβάλ στο ευρύτερο πλαίσιο της
εθνικής μας προσπάθειας για την ποιοτική αναβάθμιση του ελληνικού τουρισμού,
πυλώνας του οποίου είναι ο πολιτισμός», δήλωσε ο κ. Αβραμόπουλος, αναμασώντας
χιλιοακουσμένα κλισέ περί ταύτισης των Φεστιβάλ με τον τουρισμό, ταύτισης που
δεν έχει όμως ακόμα καταφέρει να δώσει καρπούς… Αποφεύγοντας επιμελώς να
απαντήσει σε ερώτηση για τη φιλοσοφία των διοργανώσεων, κατέληξε: «Είμαστε
ανοιχτοί σε νέες ιδέες και προτάσεις». Από τις οποίες δεν εμφορείται το
πρόγραμμα των φετινών φεστιβάλ…

Αισθητή η παρουσία στο ακροατήριο καλλιτεχνών που θα συμμετάσχουν στα
Φεστιβάλ. Εντυπωσιακά πλειοψηφούσαν όμως οι θεατρικοί παραγωγοί και οι
εκπρόσωποι καλλιτεχνικών γραφείων με τους οποίους αφειδώς συνεργάζεται πλέον
το Ελληνικό Φεστιβάλ για τη μετάκληση ξένων συγκροτημάτων – «ένα Φεστιβάλ που
έχει να φέρει εις πέρας 65 συνολικά καλλιτεχνικά γεγονότα είναι παντελώς
αδύνατο να έχει τον μηχανισμό να το κάνει μόνο του», ξεκαθάρισε τα πράγματα ο
κ. Καραχισαρίδης.

«Το Φεστιβάλ Αθηνών είναι ένα πολυφεστιβάλ που φιλοξενεί όλες τις
τέχνες», διευκρίνισε. «Στο φετινό πρόγραμμα υπάρχουν μόνον σπουδαίοι
καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό». Καλλιτέχνες από την Άννα
Φόνσου-Κλυταιμνήστρα στον «Αγαμέμνονα» του Αισχύλου, τον Βλαδίμηρο
Κυριακίδη-Κοριολανό του Σαίξπηρ και τον Πασχάλη Τερζή μέχρι τους «παλαιάς
κοπής» διάσημους Πλάθιντο Ντομίνγκο, Χοσέ Καρέρας, Αγνή Μπάλτσα, Ντάριο Φο και
Φράνκο Τζεφιρέλι που σκηνοθετεί τη «Μήδεια» του Κερουμπίνι θα εμφανιστούν στο
Ηρώδειο από τις 20 Μαΐου μέχρι τις 9 Οκτωβρίου – έως και συναυλία με τη
μουσική από τον «Άρχοντα των δαχτυλιδιών» θα ακούσουμε. Στο πρόγραμμα, του
οποίου τέσσερις εκδηλώσεις είναι αφιερωμένες στον Μίκη Θεοδωράκη, κυριαρχούν
οι συναυλίες ελληνικού τραγουδιού.

Το μεγαλύτερο, ίσως, καλλιτεχνικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι συναυλίες της
Ορχήστρας Σταατσκαπέλε της Δρέσδης, της Ορχήστρας Φιλαρμόνια και της Ούτε
Λέμπερ και οι παραστάσεις του «Μάκβεθ» του Βέρντι από την Όπερα Μπολσόι σε
σκηνοθεσία Εϊμούντας Νεκρόσιους, ενώ κάτι διαφορετικό προοιωνίζεται η
«Αναγέννηση ενός έθνους», ένα μεικτό θέαμα του DJ Spooky που «παίζει» με την
ταινία του Γκρίφιθ «H γέννηση ενός έθνους».

Στο πρόγραμμα του Ηρωδείου βρήκε επιτέλους θέση και η όπερα του Μπαζίλ Τόλε
«Ευμενίδες» από το κακότυχο διαγωνιστικό σχέδιο «Όπερα της Γης» της
Πολιτιστικής Ολυμπιάδας.

Μουσικός Ιούλιος

Ο Μουσικός Ιούλιος του Μικρού Θεάτρου της Επιδαύρου περιλαμβάνει:

* Συναυλία Γιώργου Κουμεντάκη με επιμέλεια βίντεο-ζωντανών δρώμενων
Δημήτρη Παπαϊωάννου (1,2)

* Συναυλία – σύνθεση «Ιφιγένεια» με τους Βιρτουόζους της Πράγας, διεύθ.
Νίκος Τσούχλος (8,9)

* Συναυλία του Λουδοβίκου των Ανωγείων (15,16)

* Συναυλία Μάριου Φραγκούλη, Πέμης Ζούνη, Τζίνας Φωτεινοπούλου (22,23)

* «Έρως θάνατος – Έρως αθάνατος» του Μιχάλη Κακογιάννη, με την
κυριαρχική παρουσία της Μάγια Μόργκενστερν (29,30)

ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ

«Το καινούργιο κυοφορείται…»

«Το θέατρο του Πολυκλείτου είναι ένας μεγάλος χώρος όπου δεν μπορούν να
προσαρμοστούν οι αναζητήσεις των ξένων καλλιτεχνών στην αρχαία τραγωδία, οι
οποίες γίνονται κυρίως σε κλειστούς χώρους», είπε ο κ. Καραχισαρίδης
αναφερόμενος στο Φεστιβάλ Επιδαύρου – που επίσης κλείνει φέτος, ως επίσημο
φεστιβάλ, τα πενήντα του χρόνια.

Όσο για τις ενστάσεις «βλέπουμε τα ίδια και τα ίδια» ο κ. Καραχισαρίδης είχε
να πει: «Το καινούργιο κυοφορείται, αλλά έρχεται μακρόσυρτα. Γι’ αυτό πρέπει
να αποδεχτούμε ότι τα καλοκαίρια θα πηγαίνουμε στην Επίδαυρο και θα βλέπουμε
τις αναζητήσεις».

H ιταλική «Μήδεια» τού – επίσης «παλαιάς κοπής» – Πέτερ Στάιν παρουσιάζει ίσως
το μεγαλύτερο ενδιαφέρον στο πρόγραμμα. Στις ελληνικές παραστάσεις σημειώνεται
η πρώτη απόπειρα του Σταμάτη Φασουλή στην τραγωδία με τον «Ορέστη» του
Ευριπίδη και η επάνοδος του αριστοφανικότατου Θύμιου Καρακατσάνη μέσω της
«Ειρήνης» του ΚΘΒΕ.