«Tο ελληνικό ροκ είναι υπόγειο»

«Συνήθως οι μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες θέλουν να σε… επινοήσουν, να μεταβάλουν κάθε συγκρότημα σε μια δική τους εκδοχή που να είναι άμεσα εκμεταλλεύσιμη» λέει ο Αλέξης Καλοφωλιάς από τους Earthbound

Πέτρα που κυλάει, χόρτα δεν μαζεύει, λέει η παροιμία. Και οι EarthBound είναι
ακριβώς αυτής της λογικής. Ανοιχτοί σε επιρροές και πειραματισμούς, είναι από
τα ελληνικά ροκ γκρουπ που έχουν χρησιμοποιήσει τον χρόνο προς όφελός τους,
αναζητώντας πάντα εκείνα τα στοιχεία που ανανεώνουν τον ήχο τους και κρατούν,
σταθερά, το ενδιαφέρον ζωντανό για το κοινό τους και τους ίδιους.

Ο Αλέξης Καλοφωλιάς, από τα παλαιότερα και δυναμικά μέλη της ομάδας, έχει μια
εξήγηση: «Όλα τα μέλη έχουμε διαφορετικές μουσικές καταβολές. Άλλος από τζαζ,
από ροκαμπίλι, άλλος από χέβι μέταλ, από κιθαριστικό ροκ… Υπάρχει λοιπόν μια
ζύμωση απόψεων και ιδεών, από την οποία προκύπτει ένα αμάλγαμα. Και δεν είναι
μόνο η σχέση των μελών του συγκροτήματος που παράγει αυτή τη ζύμωση. Νιώθουμε
μέλη μιας ευρύτερης παρέας, που περιλαμβάνει γκρουπ όπως οι Night Stalker ή οι
Deus Χ Machina, ή μουσικούς οι οποίοι ανήκουν σε διάφορα συγκροτήματα που
μπορεί να μην είναι ευρύτερα γνωστά, έχουν όμως ένα πιστό κοινό και αντέχουν
στον χρόνο. Με όλους αυτούς υπάρχει ένα πάρε δώσε, μια σχέση, που μας
τροφοδοτεί μουσικά».

Μέλη άλλοτε γνωστών συγκροτημάτων, όπως οι Last Drive ή οι Honey Dive, με
πολλά… χιλιόμετρα στο αγγλόφωνο ροκ, κατάφεραν στον νέο τους δίσκο (τρίτο
κατά σειρά) «Brotherhood Of The Dog» («Σείριος») να δώσουν το πολύπλευρο τού
χαρακτήρα τους, με πινελιές από Calexico, μπλουζ, κιθαριστικό ροκ εν ρολ μέχρι
ρετρό ή μεσογειακά στοιχεία, όλα μέσα σε μια ανεπιτήδευτη φιούζον ατμόσφαιρα,
που καταφέρνει ν’ ακουμπήσει ένα ευρύτερο κοινό.

«Πρόκειται πάλι για ένα πείραμα», λέει ο Αλέξης Καλοφωλιάς. «Ο δίσκος αυτός
είναι το αποτέλεσμα μιας καθημερινότητας με πολλές πρόβες, πολλά λάιβ, τριβή
με το κοινό. Περιέχει και “καλεσμένους”, όπως είναι ο Γιάννης Δημητριάδης από
τους Happy Dog, η Τζένη Καπάδαη και ο Φώτης Σιώτας από τους Λαϊκεδέλικα».

Μπορεί να επιζήσει σήμερα ένα γκρουπ σαν το δικό σας; Γκρουπ δηλαδή το
οποίο δεν έχει μπει στο «παιχνίδι» της μέιν στριμ τραγουδοποιίας;

Εμείς το μπορέσαμε. Οι Earthbound φτιάχτηκαν το ’98 – τότε βγήκε και ο πρώτος
μας δίσκος από την Μ Records, που τώρα βέβαια δεν υπάρχει πια – και όλη αυτή
την πενταετία είμαστε εδώ. Από πού αντλούμε ενέργεια; Από ένα ζωντανό και πολύ
πιστό κοινό, που πάντα είναι εκεί, στις συναυλίες μας, στους δίσκους μας…
Είναι και η σχέση που έχουμε μεταξύ μας…

Υπάρχει ροκ σκηνή στην Ελλάδα;

Υπήρχε και υπάρχει. Μόνο που είναι μια «υπόγεια» σκηνή, με φανατικούς οπαδούς.
To κακό βέβαια είναι ότι δεν διευρύνονται με τα χρόνια. Υπάρχουν συγκροτήματα
που δεν σκέπτονται το αύριο, που ζουν για τη στιγμή. Έτσι κι αλλιώς το ροκ εν
ρολ έχει να κάνει με τη στιγμή…

Είναι αρκετό αυτό για να ευδοκιμήσει το είδος;

H αλήθεια είναι ότι το κοινό που υπάρχει δεν φτάνει για να μας συντηρήσει και
οι εταιρείες δεν ενδιαφέρονται. Τα πράγματα είναι δύσκολα. Από την άλλη όμως,
αυτό είναι και μια απελευθέρωση. Βγάζεις τον δίσκο μόνος σου, κάνεις ό,τι
θέλεις, δεν έχεις να περιμένεις από κανέναν… Και το Internet ανοίγει νέους
δρόμους στα ανεξάρτητα συγκροτήματα.

«Σε θεωρούν γραφικό…»

«Αν δεν έχει η δουλειά σου άμεσο εμπορικό ενδιαφέρον σε θεωρούν γραφικό
στις μέρες μας» λέει ο Αλέξης Καλοφωλιάς των Earthbound. «Οτιδήποτε μη
εμπορικό απομονώνεται και εξοβελίζεται στο πυρ το εξώτερο. Γιατί συνεχίζουμε;
Η μόνη απάντηση που μπορώ να σου δώσω είναι: γιατί περνάμε καλά. Οι Earthbound
λειτουργούν αποφασιστικά για την ισορροπία μας μέσα στην καθημερινότητα».

INFO

Οι Earthbound παίζουν στη μουσική σκηνή «Στον Αέρα» (Κάσου 11 Πετρούπολη, τηλ.
210-5056.199) την Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου.