ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Nαρκωτικά

Ολόγος στους αναγνώστες:

Ο Δημ. Γιώτης, Τζαρτζάνου 15, Λάρισα, γράφει:

«Κατά γενική ομολογία τα ναρκωτικά είναι η μεγαλύτερη μάστιγα, που έκανε
απειλητικά την εμφάνισή της στο τελευταίο τέταρτο του 20ού αιώνα και,
δυστυχώς, συνεχίζεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα και σ’ αυτόν που διανύουμε.

Αλήθεια, πώς άλλαξε έτσι ο κόσμος;

Πραγματικά έγινε αγνώριστος.

H νεολαία, σε μεγάλο βαθμό, έπαυσε να ενδιαφέρεται για τα κοινά, για τις
παραδόσεις, για τα ήθη και τα έθιμα, για την πατρίδα. Απομακρύνθηκε παντελώς
από τον κοινωνικό ιστό, πορευόμενη με μαθηματική ακρίβεια στο πουθενά.
Εγκλωβισμένη στα γρανάζια της μηχανής των ναρκωτικών αδυνατεί λόγω εξάρτησης
να αντισταθεί, με τελικό αποτέλεσμα τον θάνατό του πιο εκλεκτού κομματιού της
κοινωνίας.

Όμως εμείς, οι μεγαλύτεροι, έχουμε το δικαίωμα να κρίνουμε αυστηρά ή να
καταλογίσουμε με ευθύνες στους νέους; Ασφαλώς όχι. Σε τι, πράγματι, φταίνε τα
νέα παιδιά, όταν η ίδια η κοινωνία δεν διαφέρει σε τίποτα από εκείνη της
ακολασίας, της αρπαχτής, της διαφθοράς; Εκ πρώτης όψεως, φαίνεται ότι φταίνε
οι έμποροι ναρκωτικών, οι μεσάζοντες, αυτοί που διακινούν τα ναρκωτικά(τα
κοινώς βαποράκια), το κράτος που δεν παίρνει τα κατάλληλα μέτρα, ακόμα οι
δικαστές που πολλές φορές αποφυλακίζουν εμπόρους ναρκωτικών και πολλοί άλλοι
που εμπλέκονται στο παράνομο και καταστροφικό εμπόριο του λευκού θανάτου. Όμως
την κύρια ευθύνη θέλω να πιστεύω την έχουν οι ΗΠΑ, η μοναδική πλέον
υπερδύναμη, μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού. Είναι εκείνη που
ρυθμίζει κατά το δοκούν τις τύχες του κόσμου σε όλα τα επίπεδα: πολιτικό,
στρατιωτικό, οικονομικό. Είναι η δύναμη εκείνη που επιτίθεται αναίτια,
ετσιθελικά, σε ανεξάρτητα κράτη χωρίς να δίνει λόγο σε κανέναν, με το πρόσχημα
της δήθεν ανατροπής δικτατορικών καθεστώτων, με το αιτιολογικό οι λαοί αυτοί
να ζουν ελεύθερα και δημοκρατικά, ενώ από την άλλη πλευρά στηρίζει στυγνές
δικτατορίες. Θα μπορούσαν οι ΗΠΑ να είχαν προειδοποιήσει, για παράδειγμα, τη
γειτονική τους Κολομβία – τη μεγαλύτερη παραγωγική χώρα κοκαΐνης του κόσμου –
να σταματήσει την καλλιέργεια της θανατηφόρας αυτής ουσίας, γιατί διαφορετικά
οι συνέπειες γι’ αυτήν θα ήταν καταστροφικές. Θα τολμούσε άραγε η χώρα αυτή να
πράξει το αντίθετο;

Έτσι λοιπόν βλέπουμε, για μεν τα ναρκωτικά αρκετά κράτη-μέλη του ΟΗΕ να
σιωπούν, να αδιαφορούν, να κωφεύουν, για δε τους πολέμους να συμμετέχουν, να
ενεργοποιούνται και να παρέχουν χωρίς κανέναν δισταγμό την οικονομική και
στρατιωτική τους βοήθεια προς τις ΗΠΑ. Τραγικό, και όμως αληθινό, μια ολόκληρη
ανθρωπότητα να σέρνεται πίσω από το άρμα της υπερδύναμης, στηρίζοντας άκριτα
τα άνομα συμφέροντά της. Ντροπή!».